Woonwinkeltje

Zoals ik al schreef, op mijn computerloze dag eens argeloos het woonwinkeltje tegenover mijn flat bezocht.
De vriendelijke winkelmevrouw vroeg of ze me kon helpen of  kom ik eens rondkijken.

Ik vertelde haar dat ik vanaf mijn balkon al jaren naar het pand kijk maar nog niet eerder binnen was geweest en nu was ik toch inmiddels wel nieuwsgierig geworden.
Zij had denk toen wel door dat ik geen kopende klant zou zijn. Of ik dan vanaf mijn balkon de winkel zag?
Ik gebaarde naar waar ik woon en ineens verdween de glimlach.
"Bent u dat met die parkiet?"

Wat ik ook verwachtte, niet die kaakverzakkende vraag. Hoe kan zij nou weten dat ik een parkiet had?
Ik vroeg haar nog "hoezo met die parkiet?" De blik in haar ogen werd bijna strijdvaardig.
"Ja die grasparkiet die hele dagen op het balkon zat te schreeuwen!"
Oh... nee dat is de bovenbuur en dat was een agapornis.
Haar blik werd weer wat vriendelijker. Ze vond het schandalig dat die vogel met alle weertypen buiten moest staan.

Ik begon wat rond te lopen, maar zij was geenszins van plan  het gesprek te staken.
"Ik hou van vogels".

Heb je net diverse drama's rond vogelnesten achter de rug, loop je argeloos een winkel binnen en gaat iemand daar in detail vertellen wat er gebeurde met merelnesten in haar tuin.
Ik had geen idee wat voor ellende het is als een kat....  Eigenlijk wel.
En het duurde voor er een volgende klant kwam.

Zwart gat

Och, 36 jaren kon ik zonder, maar toen het mijn leven binnenkroop, einde zoek!
Ik heb het over de computer.
De mijne heeft een rateltje, blijkt dus een bijna versleten lagertje van de koeling van de voeding te zijn.

Dat was de diagnose en gevolgd door een soort van onlogica. Het valt nog onder de garantie, dan moeten we 'm opsturen en bent u de computer minstens 3 weken kwijt.
Alternatief : u laat het repareren op eigen kosten. En dan? Dan sturen we hem op want onderdelen voor dat merk hebben wij niet. En dan? Oh dan bent u 'm minstens 3 weken kwijt.

Lekker rustig toch, 3 weken geen pc. Nee.
De pc is ook een deel van mijn broodwinning. Ik heb zitten rekenen, alternatief, is al 21 euro aan telefoonkosten, tenminste 6 euro aan portokosten en afgesloten van de wereld.
Ik heb geen smartphone, tablet of extra laptop.  Maar ik heb nu wel door dat een netboekje wellicht een alternatief zou zijn, voor erbij.

Een computerloze dag, wel er gaan meer uren in een dag. Wat heb ik dan gedaan?
Eens een discussie programma gekeken, een deel boekenkast opnieuw ingericht, een halve houtsnipvleugel ingelijst, een half boek gelezen  en 6 braakballen uit gepluisd.
Toen ik dan wat afval in de container ging gooien eindelijk eens het kruispunt overgestoken. Daar zit al jaren een soort woonwinkeltje.

Een argeloos bezoek aan een woonwinkeltje, daarover later meer.

Adverteren

Reclame, een dagelijkse ergernis. Maar het werkt, anders zouden bedrijven er geen miljoenen per jaar insteken.
Maar wat nu als je geen tv kanalen tot je beschikking hebt. Je niet in de Michelin restaurantgids kan staan?
Hoewel, dat laatste begint ook al te veranderen..

Je zal maar bloem zijn. Lijkt allemaal erg relaxed, maar als bloem moet je ook adverteren.
Je bent het uithangbord voor de plant en planten willen zich.. voortplanten.
De grotere gasten gebruiken heerlijk sappig fruit, maar wat als je een eenvoudige plant als longkruid bent?

Geen probleem of de natuur heeft er over nagedacht. Het honingmerk.
Ik heb jarenlang gedacht dat bijen vooral op paars en geel afkomen, vanwege de kleur.
Maar die beestjes zien geen kleuren zoals wij ze zien. Zij komen af op het uithangbord.
Iets waar een mens niet naar kijkt omdat ze voor ons weinig opvallen.
Bijen zien uv licht. Dat wordt het best weerkaatst in geel en paars.

Ze zijn te herkennen aan de streepjes op de blaadjes van de bloem. Hoe dichter je bij het stuifmeel en de stamper komt, des te zichtbaarder worden ze.
Zijn er bloemen die list en bedrog gebruiken door hun vorm, er zijn er die gedragen zich wat netter.
Longkruid is een keurige adverteerder. Aan de plant zie je vaak zowel blauwe als paarse bloemen.
De blauwe hebben nog nectar, de paarse zijn al bestoven en geven zo ook een ander signaal af.
Netjes, hoef je als bij niet de hele winkel af om voor een leeg schap te staan.

Op onderstaande bloem (geen longkruid) zijn de streepjes op de blaadjes goed zichtbaar. Ze eindigen in een uitbundige vlek.

Korenbloemenblauw

Mijn nichtje kwam op mijn verjaardag met een spannend cadeau, een tasje met cadeautjes.
Een paar van de cadeautjes waren bloemzaad. Het zaad van de korenbloemen in twee potten verdeeld.

Ik vind zaaien leuk. Kant en klare plantjes geven gelijk resultaat, maar zaaien is gewoon spannender.
Vanwege het weer schoot het niet zo op, maar eindelijk, eind vorige week zag ik knoppen in de korenbloemen.
Dan weet ik, nog een kwestie van dagen en het blauw gaat me tegemoet stralen.

Maar beetje deceptie werd het wel. Twee dagen geleden, ik ging de balkonbakken water geven en ik zie een bloem.
Een bloeiende korenbloem. Normaliter zou ik staan zuchten bij het blauwste blauw, nu had ik iets van "nou ja zeg!!"

Niks niet blauw, flets roze. Ik heb niets tegen roze bloemen, of tegen knalroze bloemen.
Edoch dienen korenbloemen blauw te zijn! Net als kerken torens moeten hebben, dat ik me niet suf zoek naar een kerk en een multifunctioneel gebouw zie als men op mijn vraagt "waar staat hier een kerk?" op een gebouw zonder toren wijst.

Ik hou van een zekere mate van overzicht. En ik verwacht dat zeker in de natuur. Geen gerommel met trends.
Ik ben nog steeds van slag, ook al heb ik nu ook blauwe korenbloemen, ze dienen gewoon allemaal blauw te zijn.

 

Steinse Groen

Wat was het op de 22e mei uitgelezen weer voor een avondwandelingetje.
Hier geen onweer en hoosbuien. Wel weer wat natuurbeleving.

Steinse Groen,  weer een leuk stukje natuurbeheer aan de rand van een nieuwbouwwijk.
Van origine agrarisch gebied, onderdeel van de polder/buurtschap Stein.
Stein, wellicht kennen mensen de naam ook uit de (betere) geschiedenisboekjes.
Er heeft ooit een klooster gestaan, het klooster waar volgens een aantal hardnekkige luitjes stug blijf volhouden dat het de geboortegrond is van een wel erg bekende Nederlander.
Desiderius Erasmus. Dat was natuurlijk wel zijn artiestennaam. Het zijn verhalen.

Ik kan alleen verhalen over dat men met heel wat groene vingers er in 1983 aan het werk is gegaan.
Nieuwe natuur? Ik zou het liever aangepaste natuur noemen. Het is al eeuwen agrarisch gebied, maar dankzij het beheer zijn een mooie schrale graslanden ontstaan.
Het gebiedje heeft een paar mooie namen voor delen er van. Het Grote en het Kleine lot.
Lot, de naam zegt het al. Bij verloting mochten de boeren dan het gras hooien.

Nu waren de boeren vroeger in bezit van minder koeien, de mest wat het opbracht hielden ze liever voor hun eigen land. Wel hooien, maar niet bemesten.
Dat is iets waar veel plantensoorten van genieten.  Er is in het begin best wat werk aan geweest.
Om het waterpeil goed te houden werden oude greppels dichtgemaakt en kwam er een kikkerpoel voor in de plaats.
Nu rondom begroeid met lissen. Leuke aan het landschap is dat je na bijna 30 jaar nu nog ziet waar de greppels hebben gelopen.
Lissen, in mijn jonge jaren zag ik er veel. Daarna leken ze te zijn verdwenen, maar dit jaar, ik zie ze weer overal.

Groenbeheer heeft een iepenlaan aangeplant, op een "eilandje" nog wat prachtige vleugelnoten en wat paardenkastanjes. Voor de rest mag het zijn gang gaan.
De randen vol fluitenkruid, het gras kleurig van de boterbloemen en de koekoeksbloemen, veel insecten.
En zo ook veel zangvogeltjes.
De zwartkop komt er veel voor, de grote bonte specht lijkt ook op te rukken.

Maar de verrassing van de avond was voor mij wel een jagende bruine kiekendief te zien.
Wat een prachtige vogel!
Het luisteren naar een amfibie wat in deze streken niet voor hoort te komen, de rugstreeppad, het melancholische gezang van de fitis en het riedeltje van de rietgors.

Er is zoveel moois te zien en te horen. Toch zit het mooist vaak in de simpele dingen van de natuur.

Hofsteden

Het is wel grappig dat je na bijna 50 jaar sommige delen van je eigen woonplaats beter leert kennen.
Dit weekend stond in het teken van Hofsteden dagen.
Op één van de routes naar Reeuwijk loopt er een lange weg vol mooie huizen en boerderijen.

Ik heb geen idee of een aantal van die boerderijen nog als boerderij in gebruik is. Het zijn veelal activiteitencentra, zorgboerderijen, kinderopvang.. noem maar op.
Dit weekend extra kraampjes, men kon een ritje maken met de kaas expres, er was muziek, een kunstroute, een speurtocht, workshops en een herderin.

Weer één van die dingen die je makkelijk in je eentje kan doen. Fiets halverwege neergezet en lekker met de camera in de hand aan de wandel.
Her en der rondgekeken en kwam op één van de erven een bekende tegen.
Ik zag haar eerder dan ze mij zag, bij mijn "hoi" werd er even gelachen. "Joh, ik heb net wat voor je gekocht".
Dat is een leuke binnenkomer. Een leuk spiegeltje met als rand een houten uiltje. Dat hangt nu aan de muur maar gaat een prominenter plekje krijgen.

Even een kop koffie gedronken, en weer verder.
Niet veel verder want ik kwam in botsing met wat schapen. Echt iets voor mij. Sta te praten met de herderin,
blijkt haar hond, een collie met een achtergrond, pas het 2e openbare optreden te hebben.
Hond ietwat onzeker, maar passerende kinderen bang van de hond.
Gegil, hond van slag, schapen gaan lopen.
Niet fijn als je er voor staat, maar ik bleek schaapbestendig.

Weer iets verderop stond een bord met aankondiging dat de harmonie gaat optreden.
Het is me vaak genoeg uitgelegd wat het verschil is tussen een harmonie en een fanfare.
Persoonlijk noem ik het beiden de toet en blaas. Voorzichtig gevraagd hoe laat en hoe hun klarinet meneer heet.
Ah, eigen broer moest dus optreden.

Dan maar even eerst naar het infocentrum aan ons heempad, ik meende dat er een wandelingetje zou zijn.
Niet. Zelf maar een rondje gedaan, op een bankje naar staartmeesjes zitten kijken.
Voor het infocentrum, waar ook een smid bezig was, speelde een kwartet mooie middeleeuwse muziek.
Met zingende merels op de achtergrond is dat heel erg ontspannend.
Besloten in het infocentrum te kijken. Ha! Een workshop "bijenblok" maken. Maar dat was waarschijnlijk de dag ervoor.
Gelukkig is er veel noeste arbeid verricht. Een grote zak vol reeds gemaakte blokken.
Het juiste hout, voorzien van ophangdraad, en dat voor 1,50. Tja.....
Ernaast een mand met speciaal bloemzaad voor de bijen, tja....  Uiltjes gemaakt van berkenbast, tja....

Toen maar snel naar huis gegaan. Genoten van een paar uurtjes op stap.
Het is gezonde beweging, het is prima alleen te doen en is in tijden van crisis ook voor de portemonnee
geen diepe zucht.
Tenzij je iets van kunst wil bestellen.

Klaar voor de zomer

30 April, mooi weer. Erg fijn voor alle buiten evenementen. De majesteit niet verscholen onder een transparante paraplu, geen verregende kindertjes die hun uiterste best doen op fluit en viool.

Voor mij een mooie dag om het balkon zomerklaar te maken.
De niet willen groeien clematis verdween net als het ruim 12 jaar oude boompje in de groencontainer.
Al wat restte was een lavendel van vorig jaar, en bij de druif in de pot nog weer phacelia.

De druif was ook een experiment. Keurig gesnoeid en jawel, hij liep weer uit.
Die verdiende dus een grote mooie pot.

Een aantal uurtjes en 50 liter potgrond verder, even vegen en klaar.
De hangbakken vol gezaaid met "zomerbloemen" en karpatenklokjes.
Dat laatste is ook maar afwachten.
De één voert vogels, ik wil zoemers voorzien van nectar.  Campanula soorten soorten houden niet van volle zon. Misschien wel zon, maar de temperaturen op mijn balkon?
Afwachten maar.

De potten ingezaaid met korenbloemen en dille. En een nieuw boompje geplant.
Het insecten hotelletje heeft al een gast, nu wachten op de muurwesp en overig gespuis.
De zomerbloemen, een vaak typisch mengsel, trekt langsvliegende juffers en libellen.

Een paar weken geleden had ik al klimmende winde in een kasje gezaaid. Die staan nu in de pot van de clematis. Klimmende winde  is een sjieke naam voor pispotjes. Wurgende winde zou beter zijn.
Ik heb er 3 in de pot gezet, met stokjes. Het is nu 3 dagen later en de stokjes zijn al in de wurggreep.

Zaaien is zo leuk, wachten op de groene puntjes, de eerste knoppen. Ik hoop op een blauw/paarse zomer.
Een mini paradijsje voor snoepende zoemers.  Dikke hommels en allerlei zweefvliegen.
Leuk om naar te kijken maar ook voor ons van levensbelang.