Soms zie je iets wat je niet kan geloven. Zoals een "lichtshow" in New York.
Daar heeft een "kunstenaar" 2000 duiven van ledlampjes voorzien.
Is dat kunst? Tja, als een pindakaasvloer kunst is, dit vast ook wel.
Het nut? Het vergeten duivenmelken onder de aandacht brengen?
Stadsmensen hebben het vaak niet zo op duiven. Maar als kunst wellicht wel?
Ik vind het ronduit bizar, nu moeten die dieren in het donker de lucht in gejaagd worden.
Dat staat zo mooi.
Men moet van dieren geen kunstobject willen maken, ze zijn al kunstig genoeg van nature.
En wat als het project is afgelopen? Al die uitgewerkte ledlampjes in het milieu?
Bizar en triest.
zaterdag 7 mei 2016
Wat sympathiek
Ja heus, ontzettend sympathiek. Wat dan? Een strandpaviljoen eigenaar in Scheveningen heeft een deel van het terras opgeofferd voor een kas. Een kas waar eenzame ouderen gratis hun groente, kruiden of bloemen mogen kweken.
Ik heb geen idee wat het kost om zoveel vierkante meters op het Scheveningse strand afhuren kost, maar dat zal niet weinig zijn. En het is afhankelijk van het weer behoorlijk aanpoten voor die mensen.
Zeker daarom al een erg sympathiek gebaar, dat eenzame ouderen zo ook onder de mensen komen en al planten ze plantjes in een kas, ze mogen zelf geen kasplantjes worden.
Het is nu nog klein van opzet maar bij genoeg animo nog uit te breiden. Moestuinieren op het strand, wie bedenkt het.
Ik hoop toch zo dat het een succes wordt, dat mensen die een doel hebben om dan eens lekker onder de mensen komen er enorm van gaan genieten.
Petje af, meneer Bergen Henegouwen!
Ik heb geen idee wat het kost om zoveel vierkante meters op het Scheveningse strand afhuren kost, maar dat zal niet weinig zijn. En het is afhankelijk van het weer behoorlijk aanpoten voor die mensen.
Zeker daarom al een erg sympathiek gebaar, dat eenzame ouderen zo ook onder de mensen komen en al planten ze plantjes in een kas, ze mogen zelf geen kasplantjes worden.
Het is nu nog klein van opzet maar bij genoeg animo nog uit te breiden. Moestuinieren op het strand, wie bedenkt het.
Ik hoop toch zo dat het een succes wordt, dat mensen die een doel hebben om dan eens lekker onder de mensen komen er enorm van gaan genieten.
Petje af, meneer Bergen Henegouwen!
zondag 1 mei 2016
Pieter, bedankt
Wat heb ik gisterenavond genoten van de show van Pieter Derks.
Scherp, geestig en nergens grof. Wat een verademing!
Dat laatste vooral als je een aantal avonden ervoor een stuk van die oh zo lollige figuren van Powned hebt aan zitten horen.
Het lijkt wel of er niet vaak genoeg "geitenneuker" gezegd kan worden.
En dan nog eens terug kijken naar die relschoppers uit Geldermalsen.
Het soort van ze motten net zo Hollands praten als mijn.
Zalig toch, die Nederlandse normen en waarden?
Het lijkt onderhand wel een volkssport te worden, hoe grover hoe beter.
En dan noemen we het vrijheid van meningsuiting. Dat is nu eenmaal onze norm.
Je bent hier vrij om bijna alles te zeggen.
Dus ja, Pieter was een verademing. Geen gevloek, geen gelik aan een crucifix, geen grachtengordel gebral over teven en neuken.
Wat zou het fijn zijn als dit eens de nieuwe norm gaat worden.
Scherp, geestig en nergens grof. Wat een verademing!
Dat laatste vooral als je een aantal avonden ervoor een stuk van die oh zo lollige figuren van Powned hebt aan zitten horen.
Het lijkt wel of er niet vaak genoeg "geitenneuker" gezegd kan worden.
En dan nog eens terug kijken naar die relschoppers uit Geldermalsen.
Het soort van ze motten net zo Hollands praten als mijn.
Zalig toch, die Nederlandse normen en waarden?
Het lijkt onderhand wel een volkssport te worden, hoe grover hoe beter.
En dan noemen we het vrijheid van meningsuiting. Dat is nu eenmaal onze norm.
Je bent hier vrij om bijna alles te zeggen.
Dus ja, Pieter was een verademing. Geen gevloek, geen gelik aan een crucifix, geen grachtengordel gebral over teven en neuken.
Wat zou het fijn zijn als dit eens de nieuwe norm gaat worden.
zaterdag 30 april 2016
Een kapitaal aan dubbeltjes zoeken
De mombies, elders smombies genaamd kennen we inmiddels wel.
Het is een nieuw ondersoort wat blijkbaar pas uit de boom is gekropen toen de mobiele telefoon is uitgevonden. De Homo Idiotus Mobilus.
Toen ik klein was bestond er zoiets als de bakelieten telefoon, met draaischijf!
Daarna kwamen de telefoons van kunststof, met druktoetsen. Nog later de draadloze telefoons.
Dan was je thuis bereikbaar.
De mobiel is natuurlijk een ander verhaal. Eerst erg groot en vooral voor zakenmensen die veel onderweg waren. Op den duur voor mensen die denken altijd bereikbaar te moeten zijn.
Tegenwoordig voor iedereen. Zo gaat de evolutie.
Dat is niet zo erg denk ik eerst. Maar als ik vanaf mijn balkon zie hoeveel automobilisten nog in volle vaart en tegen de regels in hier een bocht door racen houd ik mijn hart vast.
Komt de overheid weer betuttelen, van gij zult niet bellen chatten of appen tijdens het rijden en mensen weer van waar bemoeien ze zich mee, ik weet wel wat ik doe.
Dat zegt de jeugd die nog snel even tussen overwegbomen door kart ook, tot het fout gaat.
Dit soort overmoed gaat wel verder dan belletje trekken. En ik vraag me af hoe het over een tijd zal gaan met mensen die deelnemen aan het verkeer maar alleen oog hebben voor het schermpje van hun telefoon.
Oh ja, die lui letten niet op met die oordopjes in en die harde muziek. Maar die zijn niet het gevaar.
het zijn de mensen die sms'jes sturen of appen.
In Duitsland is men begonnen speciaal voor hen stoplichten in de stoep te maken, zodat ze niet gestoord worden door even omhoog naar een stoplicht te kijken.
Over gestoord gesproken! Daar gaan we toch geen belastinggeld voor uitgeven?
Dan kunnen we het verkeersdiploma ook wel afschaffen.
Ik heb die apparaten (gebruik geen oordopjes) maar als ik buiten loop kan ik er niet altijd blindelings van uitgaan dat een ander me ziet oversteken. Of niet weet dat ik daar zomaar mag oversteken.
Het lijkt me ook een knullig grafschrift, kwam haar eind omdat ze appte van "mooi weer vandaag" en werd geschept door een vrachtwagen.
Het is een nieuw ondersoort wat blijkbaar pas uit de boom is gekropen toen de mobiele telefoon is uitgevonden. De Homo Idiotus Mobilus.
Toen ik klein was bestond er zoiets als de bakelieten telefoon, met draaischijf!
Daarna kwamen de telefoons van kunststof, met druktoetsen. Nog later de draadloze telefoons.
Dan was je thuis bereikbaar.
De mobiel is natuurlijk een ander verhaal. Eerst erg groot en vooral voor zakenmensen die veel onderweg waren. Op den duur voor mensen die denken altijd bereikbaar te moeten zijn.
Tegenwoordig voor iedereen. Zo gaat de evolutie.
Dat is niet zo erg denk ik eerst. Maar als ik vanaf mijn balkon zie hoeveel automobilisten nog in volle vaart en tegen de regels in hier een bocht door racen houd ik mijn hart vast.
Komt de overheid weer betuttelen, van gij zult niet bellen chatten of appen tijdens het rijden en mensen weer van waar bemoeien ze zich mee, ik weet wel wat ik doe.
Dat zegt de jeugd die nog snel even tussen overwegbomen door kart ook, tot het fout gaat.
Dit soort overmoed gaat wel verder dan belletje trekken. En ik vraag me af hoe het over een tijd zal gaan met mensen die deelnemen aan het verkeer maar alleen oog hebben voor het schermpje van hun telefoon.
Oh ja, die lui letten niet op met die oordopjes in en die harde muziek. Maar die zijn niet het gevaar.
het zijn de mensen die sms'jes sturen of appen.
In Duitsland is men begonnen speciaal voor hen stoplichten in de stoep te maken, zodat ze niet gestoord worden door even omhoog naar een stoplicht te kijken.
Over gestoord gesproken! Daar gaan we toch geen belastinggeld voor uitgeven?
Dan kunnen we het verkeersdiploma ook wel afschaffen.
Ik heb die apparaten (gebruik geen oordopjes) maar als ik buiten loop kan ik er niet altijd blindelings van uitgaan dat een ander me ziet oversteken. Of niet weet dat ik daar zomaar mag oversteken.
Het lijkt me ook een knullig grafschrift, kwam haar eind omdat ze appte van "mooi weer vandaag" en werd geschept door een vrachtwagen.
maandag 25 april 2016
Het eenzame washandje
Ik ben het type dat bij elke handdoek eenzelfde washandje wil hebben.
Inmiddels weet ik dat er mensen zijn die gruwen van washandjes, maar ik wil niet zonder.
Al was het maar om de shampoo uit je ogen te wissen.
Waar ik dan heel slecht tegen kan is als ik washandjes en handdoeken was ik altijd een washandje mis wat later op de gekste plaatsen opduikt.
Het grootste raadsel blijft, waarom steeds datzelfde washandje? Nooit een ander, altijd dat ene lichtblauwe geval.
Ik sta dan bijna op z'n kop in de wasmachine trommel die dan heus leeg is.
En dan, bij een volgende was verschijnt het weer, letterlijk "out of the blue".
Zoekgeraakte sokken is een natuurwet, maar was handjes? Er bestaat toch geen nomadisch textiel?
Inmiddels weet ik dat er mensen zijn die gruwen van washandjes, maar ik wil niet zonder.
Al was het maar om de shampoo uit je ogen te wissen.
Waar ik dan heel slecht tegen kan is als ik washandjes en handdoeken was ik altijd een washandje mis wat later op de gekste plaatsen opduikt.
Het grootste raadsel blijft, waarom steeds datzelfde washandje? Nooit een ander, altijd dat ene lichtblauwe geval.
Ik sta dan bijna op z'n kop in de wasmachine trommel die dan heus leeg is.
En dan, bij een volgende was verschijnt het weer, letterlijk "out of the blue".
Zoekgeraakte sokken is een natuurwet, maar was handjes? Er bestaat toch geen nomadisch textiel?
zondag 24 april 2016
Geheugen
Ik klaag zelden over het mijne, tot ik ineens teveel moet onthouden. Dan begint mijn brein dingen te converteren in onnodig terwijl ik dat juist wel moet onthouden.
Het eerste signaal is als ik laat in de avond zonder aanwijsbare reden ineens zeker weet dat ik mijn pincode ben vergeten.
Alsof de duvel er mee speelt sta je dan in een winkel en voor je een klant die over vroeger begint, over alle rijtjes die je uit je hoofd moest leren. Dank je wel, blijft dat weer dagen hangen!
Wat zou het toch heerlijk zijn als er een crap cleaner voor je brein zou bestaan.
Als de muren hier zijn gedaan hang ik eerst eens een groot prikbord aan de muur.
Kamerbreed prikbord lijkt me wel wat. En een kamerbrede vakjeskast, mhh eens over denken.
Dan is er natuurlijk geen plaats meer voor een kamerbrede bibliotheek.
Nou ja, voorlopig maar overal notities neerleggen.Waarvan er ongetwijfeld eens een paar zoekraken.
Maar dat ben ik dan weer gewend.
Het menselijk brein is een raar iets maar wel fijn dat het bestaat.
Het eerste signaal is als ik laat in de avond zonder aanwijsbare reden ineens zeker weet dat ik mijn pincode ben vergeten.
Alsof de duvel er mee speelt sta je dan in een winkel en voor je een klant die over vroeger begint, over alle rijtjes die je uit je hoofd moest leren. Dank je wel, blijft dat weer dagen hangen!
Wat zou het toch heerlijk zijn als er een crap cleaner voor je brein zou bestaan.
Als de muren hier zijn gedaan hang ik eerst eens een groot prikbord aan de muur.
Kamerbreed prikbord lijkt me wel wat. En een kamerbrede vakjeskast, mhh eens over denken.
Dan is er natuurlijk geen plaats meer voor een kamerbrede bibliotheek.
Nou ja, voorlopig maar overal notities neerleggen.Waarvan er ongetwijfeld eens een paar zoekraken.
Maar dat ben ik dan weer gewend.
Het menselijk brein is een raar iets maar wel fijn dat het bestaat.
zondag 10 april 2016
Huh, was die er al?
Aan het begin van het jaar liet ik eens vallen, ik wil dit jaar 520 lopen. Wel ik zit nu op de 142 kilometer dus dat gaat goed.
Heel soms loop ik ergens zonder camera, zoals vanmiddag en mopperde om een mooi beeld met twee kleine mantelmeeuwen in de vaart en verderop, huh? Zie ik daar een gevelsteen?
Natuurlijk zijn er gevelstenen, maar heb ik er hoe vaak gelopen en zie ik nu pas die gevelsteen?
In de zomer zit er blad voor, maar ik loop er in de winter ook vaak. Of is die steen nieuw?
Vanaf de overkant kan ik niet eens zien wat het is, dan maar rap een keer met de camera en inzoomen.
Gevelstenen zijn toch rare dingen, ik zie er veel in Gouda, maar sommigen zijn te zien waar ze niet van origine horen. Dat is net als poortjes naar hofjes. Iets gaan ze slopen, zonde van, dus hupsakee, zet maar elders neer. Maar nu pieker ik over die gevelsteen. En ik zal het niet weten tot ik een keer aan die kant van de vaart loop en er zitten bewoners buiten.
Heel soms loop ik ergens zonder camera, zoals vanmiddag en mopperde om een mooi beeld met twee kleine mantelmeeuwen in de vaart en verderop, huh? Zie ik daar een gevelsteen?
Natuurlijk zijn er gevelstenen, maar heb ik er hoe vaak gelopen en zie ik nu pas die gevelsteen?
In de zomer zit er blad voor, maar ik loop er in de winter ook vaak. Of is die steen nieuw?
Vanaf de overkant kan ik niet eens zien wat het is, dan maar rap een keer met de camera en inzoomen.
Gevelstenen zijn toch rare dingen, ik zie er veel in Gouda, maar sommigen zijn te zien waar ze niet van origine horen. Dat is net als poortjes naar hofjes. Iets gaan ze slopen, zonde van, dus hupsakee, zet maar elders neer. Maar nu pieker ik over die gevelsteen. En ik zal het niet weten tot ik een keer aan die kant van de vaart loop en er zitten bewoners buiten.
Abonneren op:
Posts (Atom)