De puzzel

Makers van legpuzzels zullen het herkennen, je hebt een puzzel van 1500 stukjes bijna af.
Dan wil je met een triomfantelijk gebaar het laatste stukje leggen, maar drommels!
De doos is leeg, en de tafel ook.

Vervolgens kruipt men op handen en voeten over de vloer, op jacht naar het gevallen puzzelstukje.
Het wordt niet gevonden en het blije gevoel van de afgemaakte, of eigenlijk net niet afgemaakte puzzel slaat om in frustratie.

Lang geleden, of misschien minder lang geleden moet er iemand sip hebben gekeken.
Gisteren vond ik namelijk een eenzaam puzzelstukje. Tijdens het slopen van een nachtkastje.
Een oud nachtkastje, waar eerst een marmeren blad op lag.

Nu was het kastje zelf al een reden tot frustratie wegen het ontbreken van beslag waar je een lade of het deurtje mee kon openen.
Dus wilde ik er iets indoen of uithalen moest eerst het marmeren blad er af, dan kon ik de lade eruit halen om daarna pas het deurtje te openen.
En dat ging een tijdje geleden fout. Het blad wat ik wilde optillen schoof elegant achter het kastje.
Maar kwam er minder elegant achter vandaan, in twee delen.

Toen maar een paar maal laten vallen en het kon in de container. Dan moet het kastje er ook aan geloven. Het is vermoedelijk antiek als weet ik niet zeker of het ooit nog op de boerderij heeft gestaan. Vermoedelijk wel.
En is dat het geval dan is het wel een aantal keren verhuisd.
Dit was het laatste adres, gaat nu in meer dan 6 planken weg.

En dat puzzelstukje? Ach, alle andere stukjes zijn ook verdwenen. Dus die treft een gelijk einde.

Spring pak?

Lang, redelijk lang geleden waren ze in de mode, de jumpsuits. Zo'n aan elkaar kledingstuk voor vrouwen, maar dan zonder er bij na te denken of het handig is voor toiletbezoek.
Dat is het natuurlijk niet, maar een trend is een trend, onhandige kleding en enkelzwikkende plateauzolen.

Ik moet er toch niet aan denken, je zult op vakantie zijn daar waar men hurktoiletten heeft, je moet jezelf uit zo'n jumpsuit wurmen en het op duistere wijze droog zien te houden, succes!

Net als ieder ongemak komt het vroeg of laat weer eens in de mode, zo ook het jumpsuit.
Deze ronde zonder mouwen en zonder schouderbandjes. Persoonlijk zit er niet om te springen.
Jump, en hopsakee dan is het bovenstuk afgezakt?

Maar vanmiddag was ik een beetje dom. Ik zag een leuke broek en dacht laat ik eens kijken van welk materiaal die is gemaakt. dat moet simpel zijn, gewoon even de band openen en dan is er wel en label. Nou , ik heb staan klooien! Loopt er een verkoopster mijn kant op. "Lukt het niet?"Nee, ik wil kijken wat voor materiaal het is. Ze haalt het geval van de hanger, oh, een broek met bovenkant denk ik.
Altijd vriendelijk als de jeugd je gaat uitleggen dat het geen broek is maar een jumpsuit. Ik heb bijpassende twinset ook gelijk teruggelegd.
"U wilt het topje en het vest niet?" nee jongedame, dat heet een twinset.
Een wattus? "Let maar op, komt over 5 jaar weer in de mode,inclusief de lange parel en de lange goudkleurige ketting."

Zucht, ik word oud!

Om mij te pesten

Als je even niet oplet hebben ze ineens door half Gouda plaatjes op palen en bruggetjes geschroefd.
Ik mag graag wandelen en die bordjes kunnen heel erg behulpzaam zijn, alleen ontgaat me nu al de logica van dit paaltje.
Die nummers zijn dan overstappunten. Ja,ja.

Eerlijk gezegd vertrouw ik het niet zo. Dus ben ik maar eens online gaan zoeken.
Wat blijkt, deze route is er pas in 2017? Is dit dan om mij vast geestelijk voor te bereiden?
Ik lees wat verder, het blijkt dan een onderdeel te zijn van een route van 200 kilometer?
Tja, ik loop achterop mijn wandelschema, maar dit is nu ook weer overdreven.
Mijn wantrouwen groeit per kilometer en dat lijkt me niet geheel onterecht.

Daar sta je dan. Welke kant moet je dan op? Welk is de 61 en welk de 71?
Ik ben daar nog zeker een kilometer of  5 van de Gouwe verwijderd en geen idee hoever van de Wiericke.  En welke Wiericke? De enkele of de dubbele?

Wandelen dient ontspanning te zijn, maar hiervan zakt me de moed in de wandelschoenen.

In het neusje

Nee, niet het neusje van de zalm, maar het neusje van Gelderland. De achterlanden, ook bekend als de Achterhoek.
Ik ben er een weekje geweest en me kunnen verbazen dat ze daar zelfs s-bochten hebben aangelegd.
Zandpaden en s-bochten, kom er maar eens om.

Als kind dacht ik dat het een erg arme streek was, vol met keuterboertjes. Mocht dat ooit zo zijn geweest, dat is nu wel over.
Kasten van huizen, met soms, vreemd genoeg, op het erf dan nog een krot van een schuurtje.
Kan me niet voorstellen dat het cultureel erfgoed is.
Natuurlijk zijn veel van die schuurtjes vast een goed onderkomen voor mijn favoriete vogel, de steenuil.

Ik had niet verwacht dat er veel toeristen komen, maar gezien het aantal campings zal dat wel het geval zijn.
Als inwoner van het Groene Hart geniet ik toch het meest van dingen die wij hier niet hebben.
Ik zie er heel andere vogels en insecten. Het landschap is beduidend anders, het leukste vind ik dan de beken.
Beken vind ik iets uit een sprookje. Bij sprookjes horen elfjes en die vliegen er, in de vorm van de weidebeekjuffers.
Voor de wandelaars zijn er veel mooie paden met genoeg afwisseling.

Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer onderhouden er stukken van landgoederen met fraaie kasteeltjes.
En net als in iedere uithoek van ons land, er zijn leuke musea.
Leuke stadjes om eens rond te slenteren. Eigenlijk voor iedereen wel iets te doen of te vinden.
Al was het maar de schone sport der wc-borstel werpen.

En niks te doen in de avond? Ga rond deze tijd lekker tegen het schemer naar de roep van de steenuiltjes luisteren, of op pad om de vleermuizen te zien. Het is een aanrader, maar niet allemaal te gelijk gaan hoor!

En mocht je gaan, genoeg plekjes om een ansichtkaartwaardige foto te maken.
Dus wandelschoenen en camera als eerste inpakken!

Uitsterfbeleid

Eng woord, maar het is aan de gang. Wie moet er uitsterven? Of beter, wat moet er uitsterven?
Woonwagenkampen. Gemeentes willen er vanaf dus als er een bewoner sterft of gaat verhuizen, de boel gelijk afzetten.

Ik kom niet van een kamp, toch begrijp ik heel goed dat mensen die er wel geboren en getogen zijn er willen blijven wonen. Het is tenslotte een hele hechte gemeenschap.

Waarom wil men er vanaf? Dat zeggen ze niet met zoveel woorden. Wel bijvoorbeeld de uitleg dat een kamp te dicht bij een industrieterrein staat en dat is ongezond voor de bewoners.
Geen idee sinds wanneer overheden daar om lijken te geven.

Maar waar het ene moet uitsterven moet het ander vooral gaan gedijen.
Voor fatsoenlijke betaalbare woningen is er geen mogelijkheid, maar gelukkig kan men wel de hele kust vol gaan bouwen. Tuurlijk, dat schuift meer.

Voor een paar woonwagenkampen is geen plaats in herberg Nederland, maar dat ons land al overbebungalowt is daar kijken ze niet naar. De halve Veluwe staat er vol mee. Dan zijn er nog stoeten aan campings waar een aantal mensen bijna een heel jaar verblijven.

Ik gun de recreant zijn recreatie, de lokale ondernemers hun klandizie maar het bouwbeleid blijf ik ontzettend krom vinden.

Bezopen!

Je zult maar een horecagelegenheid hebben. Dan raakte je al klanten kwijt door de crisis, door het rookverbod en straks ook aan de "totale winkelervaring."
Wat is dat dan? Nou, iets waar een tamelijk groot deel van de bevolking tegen is, ze vinden het bezopen.

Een wijntje bij de kapper, een wijntje in de kinderkledingzaak. Er is al een tandarts die een alcoholvergunning heeft aangevraagd, maakt het zo gezellig in de wachtkamer.
Ja, de mensen die na hun werkdag naar de tandarts gaan hebben even behoefte aan ontspanning.
Ontspanning? Bij de tandarts? Wellicht na 3 grote baco's.

Gelukkig vonden ze ook nog zo'n meiske met een spwaakgebwek, tenslotte niets zo fraais als een Gooise R die tegenwoordig dan meer op een W begint te lijken.
Het is tenslotte toch veel leukewww als je hakken gaat shoppen en je krijgt er een glaasje bubbels bij?

Misschien kan Sarah Jessica Parker, het hakjesmeisje uit de city dan voor Blokker reclame maken voor een nieuw soort apparaat, de irish coffeezetter.

Met de Hema gaat het toch ook niet helemaal lekker? Ik zou zeggen, serveer bier bij de worst, maar wel in Jip en Janneke bekertjes, het gaat tenslotte om de winkelervaring.
Pwoost dan maaww.

Paw-ternity leave

Ik stond met mijn oren te klapperen toen ik die kreet hoorde. Een wat verlof??

In Nieuw Zeeland en Engeland kent men het al. Doorbetaald verlof als je een ziek dier hebt.
Of nog zotter, als je een nieuw huisdier aanschaft.

Hier kan er amper verlof af voor een man die net vader is geworden. Zorgverlof is ook maar slecht geregeld. En dan heb ik het over een ziek kind of een zieke ouder.

Maar verlof , doorbetaald verlof als je een puppy aanschaft? Dat gaat me heus te ver.
Gebruik je maar je vakantiedagen voor.

Ik ben een groot voorstander van dierenrechten, wat niet zal betekenen dat er een eind komt aan veel ellende, dat zien we tenslotte ook bij mensenrechten.
Kan je nog zoveel wetten op loslaten.

Ik hou van dieren maar huiver toch wel als mensen dieren hun kinderen noemen.
Of van de term furbabies. Dieren zijn dieren met hun eigen mooie eigenschappen, het zijn geen mensen en dat moeten we er vooral niet van willen maken.

Bij het overlijden van een huisdier dan? Nee, het is geen "familie" al zal het vaak wel zo voelen.
Als je niks hebt met je familie maar wel met een goede vriend(in) en die komt te overlijden, waar is dan het verlof?

Er zijn bij mij grenzen en dit is er één van.