Steinse Groen

Wat was het op de 22e mei uitgelezen weer voor een avondwandelingetje.
Hier geen onweer en hoosbuien. Wel weer wat natuurbeleving.

Steinse Groen,  weer een leuk stukje natuurbeheer aan de rand van een nieuwbouwwijk.
Van origine agrarisch gebied, onderdeel van de polder/buurtschap Stein.
Stein, wellicht kennen mensen de naam ook uit de (betere) geschiedenisboekjes.
Er heeft ooit een klooster gestaan, het klooster waar volgens een aantal hardnekkige luitjes stug blijf volhouden dat het de geboortegrond is van een wel erg bekende Nederlander.
Desiderius Erasmus. Dat was natuurlijk wel zijn artiestennaam. Het zijn verhalen.

Ik kan alleen verhalen over dat men met heel wat groene vingers er in 1983 aan het werk is gegaan.
Nieuwe natuur? Ik zou het liever aangepaste natuur noemen. Het is al eeuwen agrarisch gebied, maar dankzij het beheer zijn een mooie schrale graslanden ontstaan.
Het gebiedje heeft een paar mooie namen voor delen er van. Het Grote en het Kleine lot.
Lot, de naam zegt het al. Bij verloting mochten de boeren dan het gras hooien.

Nu waren de boeren vroeger in bezit van minder koeien, de mest wat het opbracht hielden ze liever voor hun eigen land. Wel hooien, maar niet bemesten.
Dat is iets waar veel plantensoorten van genieten.  Er is in het begin best wat werk aan geweest.
Om het waterpeil goed te houden werden oude greppels dichtgemaakt en kwam er een kikkerpoel voor in de plaats.
Nu rondom begroeid met lissen. Leuke aan het landschap is dat je na bijna 30 jaar nu nog ziet waar de greppels hebben gelopen.
Lissen, in mijn jonge jaren zag ik er veel. Daarna leken ze te zijn verdwenen, maar dit jaar, ik zie ze weer overal.

Groenbeheer heeft een iepenlaan aangeplant, op een "eilandje" nog wat prachtige vleugelnoten en wat paardenkastanjes. Voor de rest mag het zijn gang gaan.
De randen vol fluitenkruid, het gras kleurig van de boterbloemen en de koekoeksbloemen, veel insecten.
En zo ook veel zangvogeltjes.
De zwartkop komt er veel voor, de grote bonte specht lijkt ook op te rukken.

Maar de verrassing van de avond was voor mij wel een jagende bruine kiekendief te zien.
Wat een prachtige vogel!
Het luisteren naar een amfibie wat in deze streken niet voor hoort te komen, de rugstreeppad, het melancholische gezang van de fitis en het riedeltje van de rietgors.

Er is zoveel moois te zien en te horen. Toch zit het mooist vaak in de simpele dingen van de natuur.

Hofsteden

Het is wel grappig dat je na bijna 50 jaar sommige delen van je eigen woonplaats beter leert kennen.
Dit weekend stond in het teken van Hofsteden dagen.
Op één van de routes naar Reeuwijk loopt er een lange weg vol mooie huizen en boerderijen.

Ik heb geen idee of een aantal van die boerderijen nog als boerderij in gebruik is. Het zijn veelal activiteitencentra, zorgboerderijen, kinderopvang.. noem maar op.
Dit weekend extra kraampjes, men kon een ritje maken met de kaas expres, er was muziek, een kunstroute, een speurtocht, workshops en een herderin.

Weer één van die dingen die je makkelijk in je eentje kan doen. Fiets halverwege neergezet en lekker met de camera in de hand aan de wandel.
Her en der rondgekeken en kwam op één van de erven een bekende tegen.
Ik zag haar eerder dan ze mij zag, bij mijn "hoi" werd er even gelachen. "Joh, ik heb net wat voor je gekocht".
Dat is een leuke binnenkomer. Een leuk spiegeltje met als rand een houten uiltje. Dat hangt nu aan de muur maar gaat een prominenter plekje krijgen.

Even een kop koffie gedronken, en weer verder.
Niet veel verder want ik kwam in botsing met wat schapen. Echt iets voor mij. Sta te praten met de herderin,
blijkt haar hond, een collie met een achtergrond, pas het 2e openbare optreden te hebben.
Hond ietwat onzeker, maar passerende kinderen bang van de hond.
Gegil, hond van slag, schapen gaan lopen.
Niet fijn als je er voor staat, maar ik bleek schaapbestendig.

Weer iets verderop stond een bord met aankondiging dat de harmonie gaat optreden.
Het is me vaak genoeg uitgelegd wat het verschil is tussen een harmonie en een fanfare.
Persoonlijk noem ik het beiden de toet en blaas. Voorzichtig gevraagd hoe laat en hoe hun klarinet meneer heet.
Ah, eigen broer moest dus optreden.

Dan maar even eerst naar het infocentrum aan ons heempad, ik meende dat er een wandelingetje zou zijn.
Niet. Zelf maar een rondje gedaan, op een bankje naar staartmeesjes zitten kijken.
Voor het infocentrum, waar ook een smid bezig was, speelde een kwartet mooie middeleeuwse muziek.
Met zingende merels op de achtergrond is dat heel erg ontspannend.
Besloten in het infocentrum te kijken. Ha! Een workshop "bijenblok" maken. Maar dat was waarschijnlijk de dag ervoor.
Gelukkig is er veel noeste arbeid verricht. Een grote zak vol reeds gemaakte blokken.
Het juiste hout, voorzien van ophangdraad, en dat voor 1,50. Tja.....
Ernaast een mand met speciaal bloemzaad voor de bijen, tja....  Uiltjes gemaakt van berkenbast, tja....

Toen maar snel naar huis gegaan. Genoten van een paar uurtjes op stap.
Het is gezonde beweging, het is prima alleen te doen en is in tijden van crisis ook voor de portemonnee
geen diepe zucht.
Tenzij je iets van kunst wil bestellen.

Klaar voor de zomer

30 April, mooi weer. Erg fijn voor alle buiten evenementen. De majesteit niet verscholen onder een transparante paraplu, geen verregende kindertjes die hun uiterste best doen op fluit en viool.

Voor mij een mooie dag om het balkon zomerklaar te maken.
De niet willen groeien clematis verdween net als het ruim 12 jaar oude boompje in de groencontainer.
Al wat restte was een lavendel van vorig jaar, en bij de druif in de pot nog weer phacelia.

De druif was ook een experiment. Keurig gesnoeid en jawel, hij liep weer uit.
Die verdiende dus een grote mooie pot.

Een aantal uurtjes en 50 liter potgrond verder, even vegen en klaar.
De hangbakken vol gezaaid met "zomerbloemen" en karpatenklokjes.
Dat laatste is ook maar afwachten.
De één voert vogels, ik wil zoemers voorzien van nectar.  Campanula soorten soorten houden niet van volle zon. Misschien wel zon, maar de temperaturen op mijn balkon?
Afwachten maar.

De potten ingezaaid met korenbloemen en dille. En een nieuw boompje geplant.
Het insecten hotelletje heeft al een gast, nu wachten op de muurwesp en overig gespuis.
De zomerbloemen, een vaak typisch mengsel, trekt langsvliegende juffers en libellen.

Een paar weken geleden had ik al klimmende winde in een kasje gezaaid. Die staan nu in de pot van de clematis. Klimmende winde  is een sjieke naam voor pispotjes. Wurgende winde zou beter zijn.
Ik heb er 3 in de pot gezet, met stokjes. Het is nu 3 dagen later en de stokjes zijn al in de wurggreep.

Zaaien is zo leuk, wachten op de groene puntjes, de eerste knoppen. Ik hoop op een blauw/paarse zomer.
Een mini paradijsje voor snoepende zoemers.  Dikke hommels en allerlei zweefvliegen.
Leuk om naar te kijken maar ook voor ons van levensbelang.

Aanbiedingen?

Tegenwoordig struikelen de supermarktketens over de speciale acties.
Is dat nieuw? Nee, niet echt. Bonuskorting, spaarzegels, rare wezentjes, hamsteren , alles voor een euro.
Het bestaat al jaren.

Maar nu kwam de super in mijn wijk ook met iets. Dat noemen ze 4e donderdag van de maand korting.
Een aantal producten voor 49 cent per stuk.
Appelflappen, 49 cent per stuk, dat leek me wel wat.
Maar ik eindig dan weer met een rekenkundig akkefietje.

Het was me iets te vroeg op de dag om daar over in discussie te gaan.
Maar zeg nu zelf, wat is de logica in 49 cent per stuk maar bij aanschaf van 2 stuks is het een euro.
Afronding? Nee, doen we niet aan met pinnen en de andere 49 cent producten werden netjes met 49 cent aangeslagen.
Het gaat me niet om die 2 cent, ik vind het gewoon onlogisch.

Jammer dat het nog te vroeg was, ik had anders geen verpakking met 2 willen hebben maar 2 verpakkingen met 1.
Nergens in de folder staat dat ze per 2 zijn verpakt.

Misschien leuk om de klantenafdeling daar eens mee lastig te vallen?
Zo op de 4e vrijdag van de maand....

Eendjesrace

Het gaat steeds bekender worden, de badeendjes race.
Wat heeft men nodig? Water, badeendjes en een goed doel.
Alle ingrediënten waren op 31 maart aanwezig. De badeendjes waren te koop bij een krant, het goede doel was de dierenambulance. Het water?
Het kantoor van de krant staat aan een sloot.

Gelegenheid? Dat men eigenlijk na erg lange tijd alle kabels e.d. onder de grond heeft liggen.

Ook ik kocht een eendje, eend nr. 90.




Lang voor het startsein ging het al een beetje mis. Een massale valse start van een groep eendjes die onder een touw door dobberden.
Noeste vrijwilligers van de kanoclub haalden de valse starters terug.
En dat woeste gepeddel bleek funest te zijn voor elke versierde eend met veren of zoals de mijne met een roze pompom.
Na het officiële startsein dreef mijn eend na 20 meter als een gekapseisde drijfsijs voorbij.

Wat kan er nog meer misgaan? Eenden zonder startbewijs, met zand verzwaarde eenden, wat riekt naar doping.  De wind die uit de verkeerde hoek komt, zodat de hele kluit naar de kant drijft.
Met een beetje hulp deden ze er een klein uurtje over, een kleurrijk geheel. Bij de finish werden ze door een aantal mensen netjes opgeschept en in wasmanden weer naar het kantoor gebracht.

Waar ik mijn eend een paar dagen later weer heb opgehaald.

Een kleinschalig evenement met redelijk wat toeschouwers, een brassbandje en ik meen 1 agent.
Het zijn van die leuke kleine dingen voor het goede doel.

Triest...

Ik groeide niet op met internet, social media en straattaal.
In mijn tijd giebelde meisjes van 13 nog over de jongens in de klas, ging je niet op zaterdagavond pas rond middernacht uit.
De zuipketen waren nog niet uitgevonden, de breezers ook nog niet.

Wat een heerlijke overzichtelijke tijd denk ik nu. Twee zenders en eens per week Top Pop.
Zit nu zelf even te lachen, en denk : oude tut!
Maar ik ben wel blij dat ik geen kinderen heb.
Niet omdat ik een hekel aan kinderen heb, maar de zorgen om de kinderen.

De jeugd is niet rotter dan generaties geleden. De omgangsvormen vaak wel.
En niet alleen van de jeugd!  Ik hoorde gisteren een oudere dame met rollator ook tamelijk bot zijn tegen een behulpzame jonge dame achter de kassa.

Wat ik wel erg vind is hoe veel mensen omgaan met en op internet.
Denken mensen nu echt mij een plezier te doen met een link van een onthoofding?
Dat zijn dan volwassen mensen. Kijken naar de beelden is een kick voor de makers.
Lezen van sommige fora? Je kan er op wachten tot iemand de boel gaat verzieken.

Internet kan zoveel plezier opleveren. Maar even zoveel leed.
Neem het pesten.  Dat is van alle tijden, ongeacht of er een pestprotocol bestaat of niet.
Met de social media gaat het nu 24/7 door.
Zoals de Banga lijsten.  Meisjes die door andere meisjes als slet worden bestempeld.
Een paar jaar geleden vernam ik dat tienermeisjes het woord slet nog als compliment beschouwden.
Maar nu alle tieners tegenwoordig op Facebook, Hyves en Twitter aanwezig zijn heeft het weer een nare betekenis gekregen.

Moord op een meisje, vanwege een uit de hand gelopen ruzie op Facebook.
Zelfmoord van een meisje op een Bangalijst.
Die via social media elkaar het leven zo zuur kunnen maken. Ondragelijk zelfs.
Zij zijn de eerste generatie die met dit alles opgroeien.  
Tijd voor een nieuw soort onderwijs.  Met respect op internet.

Het kan namelijk allemaal leerzaam, leuk en vriendelijk zijn.
Zegt opoe.

Heempad

Wat was het  afgelopen zondag toch een heerlijke lentedag!
Leuke middag gehad, ben met de eerste natuurexcursie van het seizoen mee geweest.
Hier hebben wij een stedelijke ecoloog, werkzaam voor het afvalbedrijf maar hij wordt op pad gestuurd door de gemeente.

Het was nu een rondleiding over het heempad.
Het heempad  is een beetje het uitprobeersel in ecologisch groenbeleid.
Een uitprobeersel in een aantal soorten gebiedjes rondom Gouda.
Minimoerasje, mini grasland gebiedje, houtkade, alles op kleine schaal.

Ik gun iedere gemeente zulke rondleidingen want zo leer je veel over je woongebied maar kom je soms ook in een stukje van je eigen stad waar je anders gewoon aan voorbij kan fietsen.
Sommige mensen komen met een notitieblokje, anderen gaan al  jaren fanatiek mee.
De ecoloog doet het leuk. In gewone mensentaal , met hier en daar een grapje.

Ik weet sinds gisteren dat Gouda 22 kilometer aan ecologische wandelingen heeft.
Dat er vlakbij waar ik woon dus ook de grote bonte specht roffelt.
En hoe een stinzeplant  soms een stinzeplant heet en elders een inheemse plant is.

Vroeger toen de noordelijke provincies nog rijke kooplieden hadden, die vaak handel dreven met het oosten ( Midden Oosten) daar geregeld leuke planten zagen en voor thuis wat bolletjes meenamen.
De bolletjes die zij plantten konden soms goed gedijen.  En langzaam wisten die planten ook de rest van het land te veroveren.
Een stinzeplant die dat doet, langzaam veroveren en ineens bijvoorbeeld in Limburg groeit heet dan een kwart eeuw later een inheemse soort.
Dat gaat met de term allochtoon wel wat langzamer.

Leuk is ook wat streeknamen van planten te horen.  Ellende is dat ik dan ben vergeten hoe dat ene witte bloemetje echt heet. De streeknaam uit de Achterhoek weet ik nog wel. Het achteromkiekertje.
Een bloem die meedraait met de zon.  Hoe je kan zien welk bloemkelkje van het longkruid al door een zoemer was bezocht. Soort clear blue systeem.
Leuke weetjes, en met mooi weer leuk om er even uit te zijn.

Dan zijn er van die momentjes dat het ook even niet loopt als in de planning.
De hele tijd tjiftjaffen de tjiftjaffen, wil de ecoloog ons de tjiftjaf laten horen.
In deze moderne tijd heeft hij het geluid op zijn mobiel, bedoeling is dat de tjiftjaf gaat reageren.
Mis dus, ze hielden spontaan en masse hun snavel.

Er is geen mobieltje voor nodig, het barst van die vogeltjes. Persoonlijk vind ik het een vrij saai deuntje. Maar het is wel een heerlijk lente geluid.
De excursie agenda van 2012 ligt op tafel. Ik ga vast een fanatieke regelmatige excursiste  zijn.