Min en plus...

Ha,ha, ik hoorde 'm weer vandaag, de spot van de belastingdienst over toeslagen, leuker kunnen ze het niet maken... Dat vinden sommige Bulgaren inmiddels ook.  En dan hoor ik gelijk :zie je wel, weer die lui uit Oost Europa.
Fraude gevallen die aan het licht komen, dat paardenvlees schandaal ja dat waren de Roemenen natuurlijk, maar het bleken onze keurige buren van aan de overkant te zijn.
Criminele bendes en geldtransporten, onze Zuiderburen...
Het zijn altijd "de anderen". Of...toch niet?

Als ik hoor over zorginstellingen die zonder dat hun cliënten er van weten een zwaardere indicatie aanvragen, zo tienduizenden euro's per jaar extra krijgen, waarvan geen cent naar extra zorg gaat.
Ziekenhuizen die wel verdomd dure pleisters plakken, weidevogelboeren die de kluit (en de kluut) belazeren, wel subsidie opstrijken, maar niks aan hun bedrijf veranderen.

Dus ja, boeren, burgers en buitenlui belazeren de kluit.
En die kluit betalen we met z'n allen.


Is die toeslagen fraude te voorkomen? Dat lijkt me voor 90% wel. Gewoon voor een half jaar inschatten en de huurtoeslag aan de verhuurder na overleg huurcontract pas uit te betalen. Zorgtoeslag aan de zorgverzekeraar uitkeren na overleg polis.
Toen het systeem veranderde klaagde men steen en been, ja wel op tijd de toeslagen binnen en nee niet aan de verhuurder of de zorgverzekeraar, mensen willen het aan iets anders besteden? Onzin, je huur en verzekering moet je toch betalen.

Van de week hoorde ik over een positivo club, we moeten niet klagen, we zij het zoveel rijkste land en onze export enz enz. Beste positivo's dat is makkelijk lullen als je werk hebt, geen laag inkomen en je dan vandaag ook nog hoort dat over een tijdje je knullige huurflatje ook nog eens 100 euro extra per maand moet kosten.
Dat men  veel minder betaalbare huurwoningen gaat bouwen, maar leuke woningen.  Betaalbaar en van kwaliteit.
Betaalbaar is minstens 650 kale huur voor een flatje met een keukenblokje en 1 kleine slaapkamer.

Dat valt bij mij onder de categorie "onbetaalbaar".  Die toeslagen willen ze nu ook van af, dan maar via een andere belastingtechnische manier. Waar de kleine man het meeste last van zal hebben.

Ze gaan zo ook extra ghettovorming veroorzaken, mensen moeten ergens wonen waar ze helemaal niet willen wonen.
Maar om asocialen te vermijden, die mogen er dan weer niet wonen? Met die laatste groep heb ik van doen gehad en zie het langzaam aan steeds ook hier verschijnen. Moet ik zelf verhuizen?
Graag, maar dat kan niet. Toch maar een rijke man zoeken?

Oh nee, dat mag niet van Mevrouw Bussemaker!  Die in haar kielzog dan nog denkt dat een gescheiden vrouw met een fulltime baan als kassadame ook met gemak haar kinderen kan opvoeden.
En als ze dat redt, dan de kinderen nog laten studeren en ze opschepen met een studieschuld want ja studenten kosten en schijnen ook tussendoor een jaar niet te studeren. En zijn het dochters, oh, paniek...die willen dan voor ze de kosten van hun loopbaan terugverdienen kinderen krijgen...
Geduvel ook altijd!

Maar ben je dan eindelijk oud en volwassen...dan kost je de maatschappij ook weer geld.
Toch het allerberoerdste nieuws vond ik dat gedoe over de euthanasiewet.

Ik begrijp die artsen best, die zitten er niet op te wachten. Maar wat is het nut van een verklaring dan nog?
Ik heb kind noch kraai, maar pas er voor om in een verpleeghuis weg te kwijnen.
Zelf ga ik wel voor een verklaring, maar dan eindig ik voor het echt zou moeten.

So be it, wel voordeliger voor de maatschappij. Kost ik ze geen AOW meer, geen ziektekosten meer.
Wil ik dan wel leven in een land waar veel huisdieren een beter leven hebben? Dat die niet eindeloos in leven worden gehouden?

Lekker positief toch?

Nu wil ik onze premier niet meer horen zeggen dat we in een mooi land wonen. Ons land is mooi, met veel fijne mensen. Maar ik geloof dat hij er geen sikkepit van begrijpt.  Met zij koop eens een huis..nou ga dan niet alle huren verhogen omdat er een klein percentage rijke mensen in goedkope huurwoningen woont. Zet die in vrije sector, klaar! En ja pak nu eens die hypotheekrente aan en ga dat niet vermommen in een belasting maatregel. Zorg eens dat mensen die niet afhankelijk zijn van de plek waar ze wonen voor werk eens makkelijker naar krimpgemeentes kunnen. Zorg daar dan voor een aantrekkelijke omgeving van rust, een eerlijk winkelaanbod en een dolmus busdienstje.  Verkoop niet elke mooie boerderij aan een architect of een kunstenaar met atelier. Maak er wat kleine woongroepen van.  Betaalbare delen te huren.

Maar ja, dat zal voor een gemeente niet winstgevend genoeg zijn, ze stoppen het liever in fiasco's.

Om de bouw maar te stimuleren, om meer geld te zien. Wanneer zien zij het licht eens?

Kaartje....

Jullie kennen vast nog wel de slogan van PTT, een kaartje, kleine moeite, groot plezier.

Een kaart? Hopeloos van vroeger. Of men nam vast een voorbedrukt stickervel mee om vooral niet iets te hoeven schrijven.  Met verjaardagen is het leuk kaarten te ontvangen, met Kerst ook, als is dat bijna verplicht.
Een vakantiegroet is bijna uit de mode, maar als ik er eentje ontvang word ik er warm van.

Zo vond ik vanmiddag in de brievenbus een kaartje van mijn nichtje, vanaf de Veluwe, helemaal volgeschreven.  Ik werd er blij van. Heerlijk, een ouderwetse kaart.

PTT werd TNT en TNT werd Post.nl. Het gaat niet goed met de post. Teveel bedrijven die nu post mogen bezorgen en steeds minder post, er is e-mail.

Nu vind ik e-mail handig, al gebruik ik het om dure telefoontjes te vermijden.  En mensen die ik verder nooit zie, tja is een e-card ook handig en vaak erg mooi.

Maar wat ik zo enorm kan waarderen, gewoon, een ouderwetse kaart per post. Ook al is er geen enkele reden voor, het "zomaar" kaartje.
Moet je wel een adres weten.

Verras iemand eens met gewoon een zomaar kaartje, ik weet zeker dat de ontvanger er een blij gevoel van krijgt.

Lente genot

Tja, ik ben al weer een paar rondjes richting Heempad geweest.
 Nu het mooie weer verschijnt schiet alles de grond uit.
Het is een gekweel, gejubel en getwiet, heerlijk.

Maar ik geniet ook zo van de bloesems en de bermbloemen.
Het koolzaad kleurt ze geel, het fluitenkruid gaat nu ook de kop opsteken.

Veel mensen willen nu foto's maken, een heerlijke bezigheid. Het liefst van grote dieren, van vogels, van landschapjes. Allemaal een genot om naar te kijken.
Maar sta ook eens stil bij het meest "ordinaire onkruid". De kievitsbloem is erg mooi, de wilde orchis-soorten bijna exotisch, de waterlelie, schitterend.

Toch zijn die kleine paarse tapijtjes in een gazon ook zo prachtig, ogentroost. Of het bloempje met het wat vreemde blad, het herderstasje. Er zijn zoveel wilde bloemen die in schoonheid zeker niet onderdoen voor de vaasbloemen.

Niets mis met vaasbloemen, nou ja, mits ze niet gekweekt zijn met veel bestrijdingsmiddelen.
Maar vaak is één losse bloem in een flesje een schoonheid die wegvalt in een gemengd boeket.
En dat brengt me op Moederdag. Een gemengd boeket zal moeder laten glimlachen.
Maar moeders met een tuin, misschien is een mooie tuinplant die onder bij-vriendelijk valt een leuk alternatief?

Uw moeder blij, maar ook de solitaire bijenmoedertjes. Bijenmoedertjes die nu op zoek zijn naar een goed plekje voor hun broed.
Dan is een bijenhotelletje ook een schitterend alternatief voor een luchtje.

Paar goeie plantjes, een hotelletje en het genieten kan beginnen. Het af en aanvliegen van die ongevaarlijke zoemertjes, ze komen per 1, dus vrees niet voor overlast. Behalve het leuke is er ook het nuttige, die kleine stoere zoemers zijn wel nodig voor bestuiving van onze voedselgewassen.

Voor de mensen met een kleine beurs, het plukken van koolzaad en fluitenkruid mag en het staat in een grote glazen pot ook erg gezellig op een tuintafel.  Moederdag hoeft geen fortuin aan een boeket te kosten.
Het gaat om aandacht, een lieve kaart, een wild boeketje.
Of gewoon een mooie tuinplant die niet teveel is doorgekweekt.
Uw moeder zal het zeker waarderen, en de bijenmoedertjes ook.

Behalve Moederdag, bedenk ook eens dat men voor wat mooie natuur zien ook niet per se en masse naar de Veluwe te hoeven gaan. Een eventuele Tiendweg wandel route is ook mooi.
Lekker struinen langs boerenpaadjes en je laten verrassen.
Bijvoorbeeld door de schoonheid van het fluitenkruid.

Dagje Brabantse land

Voor ik losbarst in gejubel, toch één mopper, kunnen ze daar geen duidelijkere routepaaltjes plaatsen?
De geplande route, een breukrand werd een route door compensatienatuur.
Bij compensatienatuur denk ik eerst aan de Hedwige-polder. Maar er zijn dus meer van die plekjes.
Dit op de grens tussen Peel en A50. Landbouwgebied tussen zanderige heuveltjes en bos.

Nieuwe natuur en cultuurlandschap, met hier en daar een stukje oud dat door natuurkrachten tevoorschijn komt.
Dat is afwisseling, en dat trekt veel leuke mooie dieren.
Beestjes die ik in mijn woonomgeving nooit zie. Het zandoogje, het oranjetipje, ze fladderden er lustig op los.
Maar de vogels, het floot, jubelde, schreeuwde en rolde kreetjes vanuit de bomen.

Daar kwamen wat verrassingen in het zicht. De geelgors, boomkruipertjes zijn een feest voor het oog.
Maar de nieuwe ontmoetingen, geweldig! Iets wat ik kende van geluid, de zwartkop, zag ik nu tenminste ook eens. Ook een leuke nieuwe soort op mijn "gezien" lijstje, de barmsijs, maar de mooiste verrassing,
dat was toch de zwarte specht.

Het werd een heerlijk dagje struinen met 2 fijne mensen, heerlijk weer en op de weg naar huis kwam er nog een nieuwe "lijstjes" soort leuk langs vliegen. De blauwe kiekendief.

Zin in een lekkere wandeling? Ga gewoon eens richting Uden.
Het is ook goed toeven op terras van Gasterij de Pier.

Niet zo flauw doen!

Die economie van ons, het wil maar niet vlotten.
Het bezuinigen, het wil maar niet vlotten. Wij zijn een beetje op drift geraakt.

Weg is onze VOC mentaliteit, en onze eenheid als het gaat om een vreselijk dom lied.
We snauwen en sneren er op los en ja, we blijven maar somberen

Toe nou jongens, de beuk er in! Jouw auto is al 14 jaar oud, koop nou toch eens een nieuwe!
Dat is het advies van onze premier.
En als je dan toch gaat uitgeven, koop dan ook gelijk een nieuw.
Tuurlijk Mark.

Bij zulke uitspraken denk ik aan plaat voor je kop, dovemansoren en nog veel meer van dat.
Maar, ik wil hem zijn naïviteit niet ontnemen. Stel je voor dat hij ook gaat somberen?

Dus lui, wat gaat het worden?

De-extinctie

Ik lees vrijwel dagelijks met plezier en interesse Natuurbericht.
Maar nu kwamen ze met een eng woord en een eng begrip. Ben er eens over gaan nadenken.

De-extinctie, het is het herscheppen van uitgestorven soorten.
Eerlijk gezegd lijkt me dat een enge zaak.
Gefröbel in laboratoria, maar wat is het nut?

Waarom sterft iets uit? Soms door menselijk toedoen, maar vaak ook wegens klimaatsverandering, verandering van leefgebied.
Wanneer is een dier "leuk"genoeg om het via generaties zo goed mogelijk terug te fokken?
Het meest vreemde diersoort blijft toch de mens.

Woeste runderen moesten dom melkvee worden, uit wolven is men gaan muteren van iets waar je soms in de verte nog een wolf in kan herkennen maar nog vaker niet.
Lastige dieren moesten maar dood.
Leuk voorbeeld waar ze mee komen, de oeros.  Stel, men zou na veel geknutsel een bijna oeros kunnen maken, wat gaan we daar mee doen? In een oerweiland zetten? 

Ik voorzie idioot hoge kosten die wat omhooggeschoten ego's er doorheen willen jagen.
Vreselijk mislukte experimenten, en weer veel proefdieren en het bijbehorende dierenleed.

Waar moeten die ineens niet meer uitgestorven dieren gaan leven? Gaan we alle weilanden laten verruigen?
Alle dijken doorsteken? Voor een paar soorten die naar ik denk een jammerlijk leven zouden leiden en dan de rest naar de ratsmodee? Dat alles voor een leuk experiment?

Ik zou bijna zeggen, begin met oefenen op de Neaderthaler, lopen vast nog nazaten met veel genen van rond.

Heren wetenschappers (ik hoop dat de dames wijzer zijn) Besteed uw tijd aan zinnige zaken.
Ik geloof niet dat iemand zit te wachten op een ware terug gefokte oeros sponsored by Campina of een wolharige mammoet sponsored by 3 Suisses.

Laten we zuinig zijn op wat we nu hebben en wat hier thuishoort. De liefhebbers wandelen iets rustiger langs een kudde Rode Geuzen of Hooglanders.

De oeros terug klinkt bijna als het verlangen naar nieuwe Viking invasies en een epidemie van de builenpest.

De paden op...

Een weekendje natuur en cultuur, tevens heel wat kilometers in de voeten.

Ik wil het toch over zaterdag hebben. De vrijwilligersdag van Vogelbescherming.
Om maar te beginnen met het aldaar verkregen petje, petje af voor hoe fijn zij met hun vrijwilligers omgaan.
Of je nu veel wil/kan doen, of minder, ze zijn blij met de vrijwilligers.

Het was leuk die dag. Mooie omgeving, de Veluwezoom, workshops en een wandeling.
In de ochtend de fotoworkshop. Nu is er in een korte tijd niet zo veel op te steken, tenminste niet wat ik 30 jaar geleden enthousiast las toen ik voor het eerst een spiegelreflexcamera kocht.
Dat is lang geleden, het wegbrengen van de rolletjes, het afwachten van het resultaat.

Nu fotografeert vrijwel iedereen, met een telefoon of een camera.
De prijzen van digitale camera's zijn zo divers, voor elk budget wel eentje te vinden.
Tenzij je voor het grove geschut gaat.
De beste manier, vind ik dan, is vooral goed oefenen. De camera leren kennen, met diverse instelling hetzelfde object fotograferen.
Maar ik heb best zitten luisteren, om dan die middag in het veld te gaan oefenen.

Van dat laatste kwam natuurlijk niets terecht. Tegen beter weten in me laten verleiden tot de niet vlakke wandeling. En dat ging in een stevig tempo.
Niks mis met wat tempo, maar je kan nergens eens rustig een foto maken.
Een leuke verrassing was dan een kudde schapen die een heuveltje kwam af huppelen.
Daar heb je het weer, schapen doen niet aan compositie.

Het gebied zelf, als de hei in bloei staat moet het daar een paarse zee zijn. Nu oogde het wat grauw, wat ook een charme heeft.
Ik had het echter wel wat te doen met de gids, een aardige jonge dame die op pad werd gestuurd met vogelliefhebbers.
Ze deed haar best iets over stuwwallen te vertellen, maar dan roept er eentje "kijk nou uit, een roodborsttapuit!" Ze wilde verder gaan "gaaf, een raaf!"
Dat is het risico van het vak.

Ik heb ontzettend genoten van die dag, prima geregeld zoals ze mensen met een plekje in de auto in een lijst doorsturen naar mensen die een lift zoeken.
Had graag nog 200 foto's gemaakt, maar een mens kan niet alles hebben. Leuk om een paar bekende gezichten te zien, maar ook onbekenden te ontmoeten.

Daarna nog een lekkere warme zondag.  Ondanks de rug en benen die wat minder met niet vlakke wandelingen hebben toch de kuierlatten aangetrokken en een klein stukje kunstroute gelopen.
In een beduidend rustiger tempo.
Bij het eerste adres een kleine expositie van een vrouw die vogels schildert en kleine vogeltjes van afval maakt.
Ik vroeg haar over haar voorliefde voor vogels. Zag haar huiveren, ze heeft een hekel aan vogels.

Heb ik weer, zie ik eindelijk eens wat kunst voorstelt, is het gemaakt door een vogelfoob.
Waarop een binnenwandelende alternatieveling begon over empathie bij ganzen.
Ik was inmiddels voorzien van een kop koffie en bedenk dan, natuurlijk, typische zondagmiddag, je staat in een tijdelijke expositieruimte te kijken naar afvalvogeltjes te luisteren naar empathie over ganzen.

Maar het was een fijn weekend!