En het was feest

Het was feest, in Franeker. Het beroemde planetarium van Eise Eisinga staat op de werelderfgoedlijst van Unesco.

Ik heb het nooit met eigen ogen gezien, slechts de beelden op tv.
Dat het op die lijst staat maakt het natuurlijk al bijzonder.
En wat moeten we doen met erfgoed? Zuinig op zijn!

Dat klinkt logischer dan het in werkelijkheid gaat.
Het -in mijn ogen- mooiste wat op die lijst staat, de Waddenzee.
Die delen we dan met Duitsland en Denemarken. Een uniek gebied en van levensbelang voor vogels op doortrek.
Helaas lijken we dat te verkwanselen aan booractiviteiten.


Een schande voor de menselijke bewoners, een doodzonde wat betreft die enorme zwermen vogels die op doorreis toch ook even een plek in een herberg nodig hebben. Unesco dreigt al de Waddenzee van de lijst te schrappen.
Dat zou een schande zijn! Oh, niet omdat ik denk dat 99% van de mensheid daar wakker van zal liggen, zolang ze maar koolmeesjes aan de vetbollen in de tuin zien hangen.

Wees toch zuinig op de Wadden! Daar is heel wat meer aan dan een planetarium, hoe kunstig het ook is gemaakt.

Eeeeeh Aai

Een vreugde voor de één, een gruwel voor de ander.

Ik val in de laatste categorie. Ik twijfel niet aan eventuele voordelen, maar de nadelen?

De eerste keer dat ik een Engelstalig lied in het Nederlands hoorde, kunstmatig vertaald, geestig. Ik kon nog harder lachen toen ik de stem van Johnny Cash hoorde zingen "I'm a plastic girl..." Je weet dat je naar onzin luistert.
Zeg nu zelf, Johnny Cash in een roze jurk? Onmogelijk.


Maar weten wij straks nog wat echt of nep is? Straks maken scholieren hun huiswerk via ChatGPT. Want waarom zou je nog enige moeite doen om een boek te lezen, laat staan zelfs iets te schrijven? Daar hebben we toch AI voor?

De afkorting alleen al, AI, zelf zou ik het KI noemen maar dan denken we al snel aan rundvee.
 

Over een jaar of wat hoeven we zelf niets meer te kunnen. Geen auto rijden, niet te trappen op een fiets, niet te lezen, en al helemaal niet meer weten wie Karel de Grote was of waar Peru ligt.

Ik vernam vandaag dat de CITO toets van naam gaat veranderen en dat er 3 vakken niet langer worden getoetst. Geschiedenis, aardrijkskunde en biologie doen er totaal niet meer toe?
Ja maar, dat krijgen ze dan wel op de middelbare school.
De kinderen moeten nu, als ze de lagere school verlaten, kunnen rekenen, lezen en schrijven.

Jammer dat het gemiddelde Nederlandse kind zo slecht scoort op lezen.

Crises!

Wij leven in tijden van crises.
Er was een tijd van Covid crisis, en mijn glazen bol zegt dat die weer terugkomt.
We hebben de gascrisis, een algemene energiecrisis, een arbeidscrisis, een vluchtelingencrisis, een kassacrisis een vakantiecrisis, een fosfaat crisis, een klimaat crisis en een stikstofcrisis.
En als we zo doorgaan, vast ook nog een kabinetscrisis.

Het klinkt zo wel als het einde der tijden, toch?
Al prefereer ik nog steeds het woord boeiende tijden. Dat is niet per se positief.

Bij elke crisis past wel het panikeren en de vaste club crises ontkenners.
Wat mij kan verbazen dat er geen vogelgriep ontkenners zijn.

Eigenlijk lijken we wel terug in de jaren 50. Koude oorlog.
Kom zeg, we hebben toch wel geleerd van? Nee.
We zijn in oorlog. Nee, nog niet. Maar de jaren 50, gezien de vorm van beschaving, of gebrek aan, best wel.
Neem nu de abortusplannen in de VS, ronduit bezopen! Een engerd als Vladimir P. die zich verrijkt over de ruggen van, niets nieuws. Dat Boris J. nu illegale vluchtelingen een enkeltje Rwanda wil geven, dat is bij de wilde spinnen af.

De kassacrisis, zoek niet in een woordenboek, daar zal u hem niet vinden.
Ik bedoel daarmee alles is zo duur! Door de covid crisis waren er wereldwijd lockdowns , daar denken wij op onze kleine postzegel niet na.
Vlad P. was zijn oorlog nog niet begonnen, en toen stegen de energieprijzen al tot de hemel.
Aangezien wij ons "voer" uit weet ik waar importeren wordt alles vanzelf duurder.
En dat we het voer voor het buitenland hier vetmesten , zij het vlees, wij de stront.
Zonder boer geen voer, het bekt lekker, maar kom op zeg!
Wij hebben die kippen en varkensfabrieken niet nodig. Misschien is het zonder dat voer geen boer?

Ik draag de gemiddelde boer een warm hart toe. Het is bikkelen met de regelgeving. de consument wil niets teveel betalen, dus wat voor prijs krijg je dan nog.
Dat de boeren boos zijn, snap ik helemaal. Dat ze bij een minister op de stoep gaan staan, dat is gewoon fout.

Het slappe beleid van de afgelopen decennia is ook fout geweest. We moesten groeien groeien en lekker de bossen snoeien. Nu met het stikstof is de strijd bouwen of herkauwen?
Schiphol moest groter en groter. is er nu dan eindelijk inzicht? KLM, wat alleen nog op papier een beetje onze trots is, blijkt een uitzuiger. En wie Schiphol zegt, zegt KLM.
Ze mogen maar zoveel stoelen deze zomer.  Dus weg met die prijsvechters. En dan ineens roepen de vliegfanaten, ja maar ook de mensen met een kleine beurs willen ook wel een keer shoppen in Milaan.
Vrijdag heen, zondag terug.

Zij die dat roepen hebben geen kleine beurs. Oh de mensen met een kleine beurs, autorijden is te duur voor hen. Mensen met een kleine beurs hebben zelden een auto. En die gaan niet shoppen in Milaan.
of een weekendje Venetië doen. Zeker niet als je weet wat een kopje koffie op een terras daar kost! 

Wat de stikstof betreft, men weet het al jaren en nu moet er ineens een knoop worden doorgehakt.
Hetzelfde met het klimaat, boeit niet, we moeten groeien. 

Neem zonnepanelen! Dat bespaart zeg! Vraag het de netbeheerders. 

Wat we van deze tijd van crises kunnen leren, ons eens achter de oren krabben. Moeten we shoppen in Milaan? Moeten we naar Londen voor een kerstmarkt? Moeten we straks een tweede koelkast voor het bier, een terrasverwarming?  Gelukkig is het WK voetbal zo ongeveer in de winter, in dat ook zo gezellige land. Waarvan onze bondscoach zei fout land. Maar hij gaat er wel heen.
 
Eigenlijk zijn we best verwende nesten. Oh wat erg, dat en dat, maar gaat het om voetbal of vroem vroem , het gouden kalf. Tijd voor een nieuwe Mozes!

Ik schaam me

Sterker nog, ik schaam me diep. Over de mensheid.
Was het een jaar geleden nog gezeur en gezanik over de coronaregels en dat een mondkapje gelijk stond aan de Jodenster.
Dat onze regering "onderdrukkers"zijn en een avondklok iets uit een oorlog is.
Ik denk dat we nu wel weten waar een ware onderdrukker zit.

Het maakt me geen ene flikker uit of Poetin ergens een punt had. Het westen zou geen grotere NATO krijgen, en dat was onze leugen.
Een leugentje om bestwil? Ook dat maakt me niets uit.

Maar schaam ik me voor die leugen? Nee.
Ik schaam me om het feit dat we prijzen en roemen dat vluchtelingen zo welkom zijn.
Dat de landen die er geen wilden ze nu opvangen, tenzij het mensen met een kleur zijn.
Die worden uit treinen gezet, die moeten stevig betalen.
Maar de gemiddelde Oekraïner is welkom. Want ze lijken zo op ons. En de engste uitspraak vind ik wel
: ze komen uit een beschaafd land.

Conclusie is, ze hebben blauwe ogen, en komen niet uit het Midden Oosten.
Vreemd, want als ergens beschaving was- toen wij nog elkaar in dierenhuiden tegenkwamen, was het daar wel.
Het zijn Christenen, ja, dus, ook die kwamen eerst uit het Midden Oosten.
Jezus werd niet geboren in de Amsterdamse Jordaan.

De geschiedenis herhaalt zich keer op keer. Poetin is de nieuwe Keizer Augustus en jaagt mensen op de vlucht, legt belangrijke zaken plat.
Wij komen met sancties, sommige te gek voor woorden.
Neem nu sport en politiek, oh dat mogen we nooit vermengen? Mensenrechten tellen niet in sportevenementen. Dat is gewoon het grote geld. Lekker de OS in China. Kan ons de Oeigoeren schelen.

Hoe lief ook allerlei acties zijn, laten we niet praten over broedervolken en beschaving. Denk maar aan 40-45. Dat ging lekker beschaafd! Net als de Balkanoorlog.
Hoe schattig als dan Vitesse zich even opstelt in een V van vrede, maar de hooligans gaan knokken.
Beschaving in een notendop.
En hoe na de val van de Berlijnse muur er weer hekken staan.

Ik gruw van de plannen van Poetin, ik gruw van Baudet die hem een prachtvent vindt.
De terreur is wel duidelijk, grote woorden met verwijzing naar kernwapens.
Ook al komen die niet met de vinger op de rode knop, we zullen het weten.
Alles gaat duurder worden, de graanschuur is bezet.

Mijn broek zakte echt even af als ik iemand van een vluchtelingen organisatie vertelt dat mensen veel goederen doneren waar geen vraag naar is. Naaldhakken en airfryers.  Hoe halen mensen het zich in het hoofd?

Ik hoop dat de door ons opgevangen vluchtelingen een veilige opvang krijgen. En dat die vrouwen en kinderen niet op foute adressen terecht komen. Elke oorlog kent tenslotte uitbuiters.
Als het maar schuift!

Blurring

Nee, ik ga het niet over leuk spelen met software hebben. Foto's vervagen enz.

Ik hoorde vandaag op de radio dat het hoog tijd is dat winkelen weer een nieuwe ervaring moet worden.
Door middel van blurring.
Het was al eens eerder ter sprake gekomen, maar nu in tijden van nood voor veel winkels, hoe leuk zou het zijn als winkeliers hun klanten een glas wijn kunnen aanbieden?

Nu is het blurren verre van nieuw. Had je vroeger speciaalzaken, nu is van alles te koop in de supermarkt.
Ik vermoed dat de gehaktballetjes van Ikea ook zo'n formule is en de versnaperingen bij de tuincentra.
Die hebben dan hun eigen minirestaurantjes.

Als het om alcohol gaat is het een ander verhaal, de ondernemer moet er de papieren voor hebben.
Een vergunning.
Het praatje op de radio kwam er deels op neer dat iemands kapper vroeger wel een wijntje aanbood. Lekker, wijn met afgeknipte puntjes?
Maar de middenstand had het al zo zwaar, dus is het toch mooi dat als je gaat winkelen de winkelier je een wijntje mag aanbieden?

Maar laat ik eens uit een ander vaatje tappen, de middenstand had het moeilijk, maar moet die dan onder de duiven schieten van de horeca? Ik hoor de café eigenaren al zuchten, wederom water bij de wijn.

Zo'n onderwerp, mijn fantasie gaat met me aan de haal. Je zit met veel gedoe op een krukje bij Van Haren je voeten in schoenen te persen, loopt er iemand langs "mag ik u een glaasje wijn aanbieden?"
Of bij Zeeman, tussen de sokken en de babykleertjes door. Toonbanken met plastic bekertjes en van die gezellige kartonnen 4 liter pakken.

Ik vermoed dat het gaat om de schoenwinkels, de kapsalons , de kledingzaken van het duurdere segment. Niet dat ik lallend de roltrap bij de Bristol naar beneden ga.
Wat dat betreft, shopping is een experience, laten we dat gezellige barretje nu eens niet cancellen.
Beetje woke blijven!

Ergernis nummer...ontelbaar

Ja, het is wederom reclame.
Die hele enge reclame van een matrassenfabrikant. Van hullie die ook matrassen voor ziekenhuizen maken.
Net zo spookachtig als de reclames voor wasmiddelen uit de jaren 70-80 waar keurige meneren vanachter de witgewassen lakens tevoorschijn stapten. Van die meneren die rustig rode sokken bij het witte ondergoed in de wasmachine zouden stoppen.

Maar echt erg, en ik heb er niemand positief over horen zijn, de reclame van Verisure alarm systemen.
En op plek 2 die ooit racer met de relax fauteuils.
Wat is er zo ergerlijk aan? De toon.

"Schat, je zit in mijn stoel." Ja dat weet ze, dus geeft ze hem een brochure, pagina zoveel. Oh ze zij nu met 695 euro korting, ik race naar de winkel.  Nu maar hopen dat ze met zulke dure stoelen een alarmsysteem hebben.
Dan kunnen ze tenminste na de late avond talkshow gerust naar boven, met of zonder traplift.

En ja hoor, zijn ze eindelijk boven, is hij weer vergeten het alarm aan te zetten.  Gelukkig is zij dan nog zo bij de tijd dat ze het dan kan aanzetten met de Verisure app.
Ik denk dan, doe dat dan gewoon gelijk, tut!

Maar serieus, hoeveel echtparen spreken elkaar aan met schat en lieverd? 

Die wazige blik

De winkeljeugd van tegenwoordig, en ik bedoel het personeel.
Vriendelijk, behulpzaam, niks mis mee. Tot je vraagt naar een huishoudelijk artikel.
Een vergeten huishoudelijk artikel? Blijkbaar. Het theezeefje.

Vroeger, toen we nog echte winters hadden, en onze oma's nog sokken breiden voor de zending, toen kende men het theezeefje al.
Meestal een laag stenen potje met een verzilverd plaatje erboven.
Dat zijn ook de afbeeldingen die ik vond op jacht naar een ouderwets theezeefje.
De tijd van de theepot, losse thee erin, en dan uitgieten zonder dat de thee gelijk ook een soort van pruimtabak onder in het kopje werd.

U weet het, de evolutie staat niet stil. Er volgde een nieuwe versie, een handvat met daaraan een metalen rondje. Goot beduidend makkelijker.
Sinds de opkomst van het theezakje lag dat semi-moderne zeefje weg te roesten in de keukenla.
De theebusjes deden al snel dienst als zegelspaarbussen want er kwamen theedozen.
Of men deed de theezakjes in één van de bussen van het bekende trio, koffie-thee-suiker.
Prima, tot er smaakjes kwamen. En al die smaakjes in één bus, geen aanrader. Na een maand lijkt het of je een kop Body Shop naar binnen giet.

Eigenlijk een schande, een schande hoe wij omgaan met een nobele drank als thee.
Het dieptepunt is eigenlijk het beeld waarin iemand een beker warm water uit de magnetron haalt en daar achteloos een theezakje in laat bungelen.

De volgende stap in de evolutie, het thee-ei of de theeknijper.  De losse thee werd weer een trend.
Even dan, want er kwamen steeds nieuwe zakjes in de handel. Milieu onvriendelijk!
Ik ben heus geen verfijnde theedrinker. Al wil ik wel echte thee, niet van een kruid of met een vruchtenmix.  Toch waardeer ik de flinterdunne porseleinen kopjes dan weer wel.

Wat heeft dit met een zeefje te maken? Of een wazige blik?
Vroeger hingen de zeefjes van de 2e generatie vaak in de supermarkt in het vak met Sorbo spullen.
Tot je er eentje nodig hebt.
Welks een vreugd toen ik in de online folder van Xenos zag dat die 2e generatie zeefjes deze week in de aanbieding zijn.

Door weer en wind, vooral de wind, richting centrum. Route bedacht, Xenos is niet echt direct om de hoek.
Xenos in, ik kijk rond, ah de thee afdeling. Thee, thee-ei, theeknijper.
Ik vraag een vriendelijke jonge dame waar ze de theezeefjes hebben verstopt.
Oh, die hangen bij de theeafdeling, heeft u daar gekeken? Zucht!
Ja, dat heb ik, daar hangen ze niet. Ik loop met u mee. Fijn.
Triomfantelijk pakt ze een thee-ei. Nee, dat zoek ik niet, ik zoek een zeefje. Maar dit is voor thee.
Dat begrijp ik, maar ik heb het niet nodig voor thee.  Maar dat hebben we nooit. Oh, wel in de folder.

Dan volgt het advies het online te bestellen. Natuurlijk, ik ga een zeefje voor 1,80 online bestellen met 3x zoveel aan verzendkosten? Nadat ik er al 3,5 km voor heb gelopen?
Ik heb zo mijn principes.
Woensdag maar naar Blokker, misschien weten ze daar nog wel wat een theezeefje is.