Boomzaaien

Er is bonsai, er is banzai.
Ik heb al 12 jaar een Japanse esdoorn op mijn balkon. Een prima balkonboompje voor in een een grote pot.
Het zal 2 jaar geleden zijn dat ik voor het eerst bloesem zag. Ik dacht nog van "gaan we wuft doen?"
Vorig jaar nog meer bloesem en na een tijd zaadpeultjes.  Of eigenlijk zijn het meer propellertjes.

Het boeide me, maar na een stevige storm waren ze weg. Dit voorjaar, even bloesem maar des te meer zaad.
Het lag op de aarde, op de balkonvloer en ik ben eens gaan vergaren. Tijdelijk het zaad in een glas in een kast gezet. Nieuwsgierig ben ik wel, ik heb het zaad in een kasje gezaaid. Komt het op? Groeit het traag?

Vrijdagavond gezaaid en dinsdag al de eerste groene puntjes. Banzai!
Nu maar hopen dat ze de tijd nemen, geen idee wat ik met 20 extra esdoorns aanmoet!
Mijn balkonnetje is toch echt te klein voor een Japanse tuin.

 

So annoying

Erger ik me al aan taalverruwing, ik erger me al evenzeer aan taalvervuiling.
Vanaf het tweede nummer ben ik abonnee van Grasduinen.
Het augustusnummer viel een aantal dagen geleden in de brievenbus met een vermelding "bewaarexemplaar".
Laatste Grasduinen. Men gaat vernieuwen, of verhippen?
De naam Grasduinen kan onder de grond, het gaat Roots heten. Nieuw, fris en eigentijds?
Bij Roots denk ik aan Kunta Kinte.

Waarom moet een blad voor de Lage Landen in hemelsnaam Roots gaan heten?
Een Engels woord. "Wortels" is vast geen goedverkopende titel.
Ander voorbeeld, een item van tv, scouts hebben last van cruisers.
Cruisers? In dit geval de term voor wat ik zelf eerder "bosjesmannen" zou noemen.
Heren die behoefte hebben om te spelen met andere heren en dat in de vrije natuur.


In de volwassen vrijetijdssector is men helemaal van de Engelse termen. Swingers, ook zo'n term.
Heeft niets van doen met dansen, het is meer de moderne versie van een orgie.
Nieuw, wellicht wat onfris en al lang niet meer eigentijds.
Ik stel voor dat we de scouts weer een pad laten vinden en dat de swingers lekker gaan dansen op een cruiseschip.

En terug naar de wortels van de ergernis, Grasduinen geen Roots gaat heten.

Wat te doen?

Je zal maar een zeezoogdier zijn.  Een orka. Mensen houden van zeezoogdieren.
Beschermen graag heel veel meter walvis, wenen bij het zien van grote zeehondenogen en er worden mythische krachten toegekend  aan dolfijnen.

Dolfijnen  hebben iets magisch. Ik heb zelf een keer een paar wilde dolfijnen vanaf een bootje in de ogen kunnen kijken. Heerlijke ervaring. Er zijn geweldige verhalen van dolfijnen die mensen redden.
Er zijn ook genoeg verhalen van dolfijnen die mensen aanvallen, maar dat willen we niet lezen.

De orka, killer whale. Net als ieder ander dolfijnensoort is het een roofdier.
Alleen zijn orka’s groot.
Toch, als zeegzoogdier hebben ze dan een bepaalde status.  Knuffelbaar zou ik het niet willen noemen.
Dan is er Morgan. Een jonge orka die om mij onduidelijke reden haar familie kwijtraakte, en sterk verzwakt aan de Waddenkust werd gevonden.
Beschermers stortten zich op het arme dier, en het kwam in Harderwijk terecht.
De naamloze arme orka kreeg een naam en tokkende landzoogdieren die zich om haar bekommeren.

Inmiddels is Morgan  een weldoorvoede “puber” of als een goudvis in een borrelglaasje.
Morgan mag naar Tenerife, naar een zeezoogdierpark. Maar daar is ze een attractie.
Oh ja, ook geschikt als koe voor meer nazaten.  Een groepering is daar ernstig tegen : Morgan moet de vrijheid krijgen. Eerst wat wennen rond de Oosterschelde en dan vervoeren naar Noorwegen.

Noorwegen? Ja de dichtstbijzijnde plek waar orka’s leven.  Misschien wordt ze opgenomen in een familiegroep?
Wat kost het overbrengen van een orka eigenlijk?  Wat kost het redden van een orka eigenlijk?
Ik gun Morgan het beste, maar als ik dan hoor hoe wetenschappers weer over elkaar heen vallen.
Wat de kosten eventueel in deze tijden van bezuinigingen zijn…. Ik heb zo twijfels.

Moet Morgan op hoop van zegen naar Noorwegen? Of met alle pech naar Tenerife?
Ze is een pech zoogdier dat verzwakt deze kant op kwam, moeten we alles doen om het op te kalefateren, om haar als fok koe te laten gebruiken?
Of terugzetten en laten verkommeren?  Draaien we niet een beetje teveel door met het beschermen?

Misschien was het voor Morgan, hoe triest ook, het beste dat ze toen was gestorven.
De roep van “niet ingrijpen” is vaak groot.  Men greep in en zie, hoe onzeker het lot.
En in deze tijd van veel bijna uitgehongerde mensen, tonnen stoppen in een orka? 

Ik zie de prioriteit toch iets anders.

Overdreven

Eens in de zoveel weken maak ik van gewoon douchen eens een ritueel.
Lekker tutten zoals vrouwen dat kunnen doen. Zondag was het zo’n dag.
En voor het eerst schrok ik van de hoeveelheid producten die in mijn badkamer staan en liggen.

Ben ik zo’n ijdeltuit? Blijkbaar. Als het om make-up gaat valt het best mee. Zeg nu zelf dames, 3 luchtjes, 5 lipsticks, 4 kleurtjes oogschaduw, een mascara en een poedertje is toch bijna niks?

Waarom heb ik dan een berg aan haarproducten? Kort haar, lang haar, gekleurd en ongekleurd haar.
Voor kort haar de styling producten.  Voor lang haar weer wat anders.
Nu moeder natuur mijn haarkleur mag kiezen scheelt het een hoop aan alle veldboeketten die ik in mijn haar smeer.

Waarom een enorme collectie gezichtsproducten?  Voor de winter iets, voor de zomer iets, voor de thuisblijf dagen iets. En dan zijn er mensen die je op je verjaardag dan nachtcrème voor de rijpere huid geven (au).  Bij al die smeersels horen antismeersels. Een wattenschijfje met reinigingslotion.
Een wascrème , gezichstdoekjes die groot genoeg zijn om een auto mee te wassen en ik doodleuk in vieren knip. Scrubje en ja een gezichtsmasker.

Voor de lastige delen van het lijf, kwa huid, Dermalex en uiercrème, voor na het douchen en ontharen weer andere zaken.
In de zomer natuurlijk scheerschuim, mesje en verzachtende lotion.  Laat ik de licht zelfbruinende bodymilk niet vergeten!  Die je zonder goed uitsmeren weer moet verwijderen met bodyscrub.

Maar mijn onderdanen spannen de kroon. De voetproducten.  Bruistabletten,  zachte voetencrème, vloeibare talkpoeder ( wie verzint zoiets?).  Eeltvijlen,raspen en schillers.

Ik keek rond en dacht: met de helft kan het ook.  En zo zal het worden. De rituelen blijven.
Gezichtsmasker, haarmasker en dan met de voeten in een teiltje lauw water.

Tutten tutten nu eenmaal graag.

Tropische verrassing

De zoveelste regenachtige dag. Gelukkig kwam Canvas met een mooie documentaire serie.
Van  BBC, dan zit het wel snor. En de titel "South Pacific", klinkt ook zo veelbelovend.

Als kind bladerde ik eindeloos door de atlas, kijken naar al die stipjes in die onmetelijke zee.
Stukjes rots/lava met wat palmen. Andere eilanden met prachtige namen.

Riffen, kano's en witte stranden. Woest uitziende bruine mannen in de kano's, haaientand om de nek en zwarte parels. Ja, ik weet het, stereotypen.
Muiterij op de Bounty, kapitein Cook, spannende verhalen. Al liep het met Cook niet echt goed af.
En dan tot de ontdekking komen dat ik vrijwel niets over die eilanden weet.

Met koffie op de bank, laat maar komen die zonnige beelden.
Mis, het begint een eiland waar het ruim 6 dagen per week regent en als het niet regent valt er sneeuw.
Da's niet tropisch, wel verrassend.

Na dat kille feit werd het lachen om de baltsende fruitvliegjes van Hawaï. Verbazing om de roofrupsen.
Beelden van het dichtbevolkste stukje land, een eilandje van 25 hectare met 300 mensen.
Die 300 mensen van het eiland Anuta leven wel een stuk vreedzamer dan de mensen op Paaseiland ooit deden. Kaalgekapt en uitgeroeid dat is de flora en fauna van Paaseiland. En ze hadden er geen blanke voor nodig.

Een overgewaaid evenement van één van de eilanden, het bungeejumpen.
Wij doen het als kick, maar misschien moeten we het net als zij doen, uit dank voor de oogst.
Al zie ik de SGP broeders in mijn stad op dankdag voor het gewas niet massaal aan de elastieken hangen.

Mooie serie, al hadden ze van mij een verteller met een meer boeiende stem mogen zoeken.

Hoppa

In mijn jonge jaren had ik nooit kunnen vermoeden dat ik nog eens spijt zou krijgen dat ik geen economie ben gaan studeren. Af en toe, toegegeven, zelden, maar toch.

Nu loop ik geregeld vast op het nieuws.  Griekenland, het land met de mooiste 1 euromunt,
moet wederom worden geholpen. Meer euro’s naar Athene, in dit geval letterlijk uilen naar Athene brengen.
We bezuinigen op ontwikkelingshulp?

Als we Griekenland niet helpen gaan wellicht Ierland, Spanje, Portugal, Italië en ik hoorde vandaag ook België noemen, ten onder. Een soort Europees Atlantis?
Is het luchtkasteel  Europese Unie lek? 
Ik hoor onze Jan Kees (minister van de centen) ferme taal uitslaan. Liever geeft hij geen cent aan de Grieken, maar slaat onderwijl nog een spaarvarken stuk.

Niet alleen wij, de burgers, moeten betalen, maar ook de banken. En dan ben ik het kwijt.
Begrijp het gewoon niet. Moesten wij niet een aantal jaren geleden de banken financieel ondersteunen?  Veel daarvan is terugbetaald, maar nu die weer boven water zijn moeten zij hun reserves dan weer naar Griekenland sturen?
Buiten de vraag van wie het geld op de bank nu eigenlijk is, ik noem het ”het ene gat met het andere vullen”.

Griekenland, de bakermat van onze democratie. Voorlopig leefden ze als Zeus op de Olympus, nu is het tijd voor de Spartaanse leefwijze.  Ik geloof niet dat het stukgeslagen spaarvarken weer gelijmd kan worden.

Mislukt het plan, dan rest er slechts één vraag, wie betaald de veerman?

Pulpfictie?

Sinds kort zie ik geregeld een commercial over investeren. Een twijfelachtige commercial die tracht "netjes"over te komen.
APP, Asian Paper& pulp.  In het begin van de spot laten ze ongecultiveerd land zien. Wellicht heb ik een sombere bril op, maar ik zie niets anders dan een stuk platgebrand oerwoud.
Een dame vertelt dat er nooit een betere tijd was om te investeren in die ongecultiveerde grond.
Nergens is het beter bomen planten dan in Indonesië. Wat een investering en wat goed voor het milieu!
Miljoenen bomen aanplanten. Jippie!

Vergeet het jippie maar. Ongecultiveerd land, gewoon ordinair platgebrand om als landbouw grond te dienen. Waarop men in dit geval grof geld kan verdienen. Eerst bomen rooien, wellicht eeuwen oude bomen.
Met die oude bomen verdween dan ook het aanwezige ecosysteem.
Sofie! Nieuwe bomen is dan toch goed? Prima, met een druppeltje toverdrank van een bekende Gallische druïde.

Die nieuwe bomen worden nooit oerwoudreuzen. Het zal wel een keurig soort boom zijn. Snel groeien en dan hopsakee, de zaag er in. Tot papier en pulp zullen zijn opgroeien.
De groene tak van de bio-industrie.