Ontgroenen, de andere versie

Nee, ik hoor niet bij een dispuut, moet er niet aan denken.
Toch moet ik ontgroenen.

Het wordt kouder,  dus minder wandelingen in het groen. Dichter bij huis en hopen dat ze de smienten niet voor je ogen afknallen. Er schuilt toch vaag wat radicalisme in me.

Ik heb eens terug zetten denken aan de heerlijke wandelingetjes sinds mei.
In de Hoekse Duinen, bij Montferland, in de Veluwe Zoom, op de heide bij Laren en Zeist.
Een mij voorheen onbekend stukje struinnatuur bij Netterden, genieten van lepelaars in  Haastrecht.

Met een vroeg invallende herfst extra veel paddenstoelen gezien, dus uitjes naar Den Haag, in de regio Rotterdam, De Bilt en richting Hilversum. Ik ga het komende maanden missen.
Het turen naar vogels, het speuren naar paddenstoelen, het achter vlinders aanhuppelen.

Nu breekt het seizoen aan van binnen diverse natuurboeken eens goed door te bladeren, het blad Uilen te lezen, elke week eens kijken bij de smienten en de kuifeenden. Natuurlijk ook mopperen op goudhaantjes omdat ze weigeren te poseren, en schrikken van merels die de bodem zowat omspitten.

Het leuke van dit alles is, uitkijken naar een nieuwe lente. Met een glimlach buiten lopen en ergens winterakoniet te zien. Bijna een huppeltje maken als ik de eerste tjiftjaf hoor, om die vervolgens te willen herprogrammeren met een uitgebreidere playlist. Niet lang daarna de boerenzwaluw, en echt blij word ik van de eerste kleine karekieten.

Maar nu, is het cold turkey.

Word ik nou gek?

Nog half slapend luister ik naar de radio, hoor vaag iets over een bruiloft en Mediamarkt.
Het eerste wat ik dacht, nee dat heb ik niet goed gehoord.
Later bleek van wel. Mediamarkt gaat bruiloften verkopen.

Heus een koopje, voor slechts 9.499 euro heb je dan een jurk van mamma Marco, een maatpak van een mij onbekende ontwerper en het huwelijk wordt voltrokken door acteur Dirk Z. Ik moest even zoeken wie dat is, oh bekend van een serie die ik nooit zag en veel reclames. Heeft dus nog een bijbaan, trouwambtenaar.


Mediamarkt zorgt ook voor de ringen, de taart en live muziek. Is toch werkelijk een koopje?
Natuurlijk, daar komt de aap uit de mouw, geen locatie, geen eten en drinken. Dus hup, de bolderkar maar mee, taart er in, de zojuist aangekochte magnetron, tv en wasmachine achterin de trouwauto.

Mocht je nu hele dierbare vrienden hebben, die kunnen je dan een bij Mediamarkt gekochte mini-cruise aanbieden.

Het kan aan mij liggen, maar het klinkt me toch heus als een "ik zal me daar gek zijn!" bruiloft.
Vast al na een weekje uitverkocht. Ze zijn wel slim, bij Mediamarkt.

Dag vogels, dag bloemen

Veel van jullie hebben het vast meegekregen, een wolf op de Veluwe. Op zich leuk nieuws.
Maar bij hoeveel mensen is het aangekomen, en ik bedoel, echt hard aangekomen, dat in de afgelopen 30 jaar er in beschermde natuurgebieden 75% van de insecten zijn verdwenen ?

Natuurlijk zijn daar veel mensen blij mee, griezelige kriebels, stekebeesten. Het is ook zo makkelijk om dan de vinger te wijzen naar de landbouw.  En dat overheden gifstoffen niet verbieden of ernstig afraden.

Insecten, iedereen vindt vlinders wel mooi, bij nachtvlinders wordt de groep al kleiner.
Menigeen houdt van bloemen, die leuke bloemen van een tuincentrum, fraaie gekweekte exemplaren. Vaak graag in fraaie potten op het terras.

Maar even serieus, het is herfst, de blaadjes vallen van de bomen, oeps bladblazer pakken!
Doe dat nu juist niet. Daar schuilt ook al het redden van insecten in. Zij die leven van de blaadjes of de schimmels. Redden van insecten niet nodig? Dat is een enorme vergissing.

Stel, er zijn weinig insecten meer. Wie zorgt voor de bestuiving? Geen insecten meer, wat moeten de vogels eten? En waar blijven de bloemen zonder bestuiving? Heeft iemand het wel door dat wij deels afhankelijk zijn van heel veel mooie insecten? En ook van de minder mooie insecten?

Dat die "rommel"wat wij dode blaadjes noemen voedsel is voor de grond?  En zij weer voedsel zijn voor andere dieren die ons voedsel bestuiven?

Tuurlijk, we kunnen denken "staan er weer van die pokken klavers tussen de tegels!" Gebruik maar lekker Round Up, maar ben je net zo lekker bezig als chemische bedrijven.  Kunnen we de insecten redden?  Ik heb goede hoop nu men is wakker geschud. Haal niet alle dode bladeren weg. Maak lekker een laagje voor bv pissebedden.  Heb je een mooie plant, tja soms lusten rupsen die ook, laat ze! Je wil toch ook van vlinders genieten? Plant eens geen mooie planten maar vrolijke bloemen in je tuin. Bloemen waar bijen en vlinders op afkomen en niet alleen die vlinderstruik. Dat is leuk voedsel maar geen waardplant.    

Wij kunnen naar de overheid kijken, maar laten we daar alsjeblieft niet op wachten. Ga niet denken ik voer de vogels en het is wel goed. Geef insecten de ruimte, hang een insectenhotel op. En geen wespenval.  Kijk een meikever (indien mogelijk) eens in de oogjes.  Je ziet een insect met een leuk snoetje. Bijna uitgestorven vanwege gif, nu is het extreem goed steenuilenvoer.

Wat ik wil zeggen, maak van je tuin geen strak plan maar een paradijsje voor insecten. Is goed voor de vogels en voor onze overlevingskansen.

Zo boos!

Telkens als ik denk, we zijn een beetje op de goede weg, krijg ik een klap in het gezicht.

We weten inmiddels toch wel dat ballonnen verre van feestelijk zijn? Waarom moeten winkels dan hun klanten verwelkomen met een ballonnenboog?  Om op te vallen? Oh ja, het valt mij zeker op, maar absoluut niet op een positieve manier.
Toch komt er een dag dat die krengen niet meer te zien zijn.
Het maakt me verdrietig, en irriteert me, die volgorde.

Niet veel later, lekkere zonnige middag, even over de markt en daarna met iemand terrasje pikken, gezellig!
Er was een evenement. Niks mis met ouderwets uitgedoste dames en muzikanten. Hoewel een in ouderwets gordijnstof uitgedoste dame met fraai hoofddeksel maar in haar hand een smartphone en een Dopper toch ietwat afbreuk doet. Ik zei nog, erg de tijd van Erasmus, een Dopper! Ja maar dat is milieu bewust. Het is!

Niks mis met een evenement? Nou, al lopend over de markt dacht ik eerst een kraam te zien met een opgezette kerkuil. Dichterbij gekomen een man met een levende raaf. Pas toen viel mijn oog op de levende uilen. Dan wordt het me bijna ravenzwart voor de ogen. Een kraam met een aantal uilen.
Nee, niet te koop, maar ter leeringh ende vemaeck. 

Een meneer in ouderwetse kledij die mensen dan ter leeringh toespreekt en kinders die ter vermaeck een kerkuil mogen aaien. Fotootje maken met het mobieltje en dan in november roepen van "ik wil van de Sint een uiltje".

Ik spreek er de uilenmeneer op aan, ik vind het ongepast dat men die dieren dan op een drukke markt neerzet. Ik zeg dan ook dat ik er niet aan twijfel dat ie goed voor zijn dieren zorgt, maar dat men zo een fout voorbeeld geeft.
Steevast volgt de minzame glimlach van "wat weet jij nou?" Daar wordt mijn humeur niet beter van.
En al helemaal niet als hij begint dat dankzij hen de uilen niet zijn uitgestorven. Ok, die nonsense was een nieuwe in de lijst.

In een land waar circusdieren verboden zijn moet een uitwas als dit ook maar eens verboden worden!
Het heeft helemaal niets van doen met educatie. En nee gefokte kerkuilen die door valkeniers worden gehouden dragen niet bij tot het behoud van de soort. Tenzij men de takkelingen vrij zou laten en dat doet men niet, handel is handel.

Ik heb het even opzij gezet, en zitten genieten van het weer en het gezelschap om dan naar huis lopend overal een aanbieding van donsjassen te zien. 70% dons, 30% veren.
Wat nu als men in het openbaar ganzen zou gaan plukken? Er zou geen grammetje dons meer verkocht worden.
Men zou staan krijsen en blaten, er zou een heksenjacht ontstaan. Maar natuurlijk laat C&A dat soort beelden niet zien.

Koop geen dons, koop geen nepbont wat vaak geen nep is en als het wel is, dan laat men zien dat men bont wenst.

Er is nog een lange weg te gaan, maar we zijn van de cfk's afgekomen, de plastic tasjes zijn not done.
Laat een volgende stap die ballonnen zijn. En weg met de doorgefokte planten en bloemen.
Hee lui, we kunnen het!

 

Nog een vak?

De dames onder u, die een Kiplingtas hebben(gehad), herkennen het wel.
Tassen met stoere hengsels, een bungelend aapje en vakjes, veel vakjes.
Het kan zelfs gebeuren dat je na maanden ineens nog een mysterieus vakje ontdekt.
Ik vond dat heel erg Kipling. Tot gisteren.

Ik zat mijn fotorugzak nog eens goed te bekijken. Die heb inmiddels wel een klein half jaar en slechts één keer gebruikt. Bevalt ie niet? Ja hoor. Ik kocht de rugzak eigenlijk omdat ik zo ook handig een statief mee kon dragen. Dat mijn te filmen dieren stevig zijn uitgedund is er niet van gekomen.

Toen kwam gisteren de vraag of ik de rugzak volgende maand ga gebruiken, kan ze eens kijken of het wat is.
Ik denk het wel. Dat vanwege een plotselinge ontdekking. Ik zat de rugzak eens goed te bestuderen, en ontdekte een rits aan de achterzijde. Hee, die kende ik nog niet. Rits open en er een floept een zakje tevoorschijn, tjee, ruimte voor nog een waterflesje.
Zakje weer naar binnen, maar ik had nog geen flesje er in gepast, dan maar weer open.
Verrek, waar zat die rits ?

Ik draai de rugzak eens om, begin op de tast naar de rits te zoeken en stuit op een onverwachts stuk klittenband. Helemaal aan de onderkant van de rugzak. Ik vond het een rare plek voor opbergruimte, tot ik het klittenband losmaakte. Er verschijnt een lichtgrijs stuk materiaal.
Geen idee wat dat nu kan zijn, tot ik er maar eens aan ging trekken.

Zo blijkt mijn rugzak een ingebouwde regenjas te hebben. Niet voor mij, maar voor de rugzak zelf.
Nu nog eens bedenken wat het netje bij het statief voor nut heeft.

Raar dagje

Maar wel een leuk raar dagje. Leerzaam dagje ook.

Een lekkere zonnige middag, dingen te regelen dus hup, lekker richting stad. De zaken die ik moest regelen gingen griezelig vlot. Eerste ding, een nieuwe OV chip regelen. De mijne is nog tot middernacht geldig. En omdat ie nog geldig was geen gemauw over geld terug laten storten, nee, tikkerdetik, alstublieft, nieuwe kaart en het saldo van de oude staat er gelijk op.

Ik loop het station uit en zie een staande vaan wapperen. Grappig, iets met een boompje er op, toch maar eens oversteken. Mijn bek viel open, 2017 en Gouda heeft ineens een Spar?? Wist niet dat De Spar nog bestond.

Op naar de ANWB waar het aanschaffen van een wandelkaart van deze regio al veel moeilijker bleek dan het klinkt. Ik werd gewezen op een fietskaart van de Veluwe. Toen werd er blij gewezen naar een wandelkaart, maar om de Loonse en Drunense duinen nu "deze regio" te noemen vind ik iets te ver gaan.

Ik loop verder en zie kraampjes. Oh jee, vergeten Goudse Kaasfeesten. Ik vergeet met liefde alles met kaas te maken heeft. Maar bij het eerste kraampje valt mijn oog op een kalfje. Verwacht je ook echt in de winkelstraat.

Camera thuisgelaten anders was het een lange rit geworden. Ik zie altijd teveel onderweg. Nu gewoon één grote tas mee. Natuurlijk ging het bij winkel 3 al fout. Hee, daar hebben ze van die stoffer en blik gevallen voor 4 euro. Koopje!  Weegt niks, maar is best een obstakel.
Hup meis, je niet meer af laten leiden, naar de outdoor winkel. Obstakel nummer twee onder de arm.

Nu zit die winkel niet direct in de winkelstraat en moet je door een zijstraatje waar een volgende verlokking mijn toefluisterde. "Kom kijken, kom kijken." Een winkeltje vol prachtige Afrikaanse spullen. De eigenaresse die achteraf aan een naaimachine zat hoorde mijn oh en ah en kwam toch maar eens kijken.  Al die mooie stoffen!

Daarna even nuchter worden met een rap bezoekje aan de oer Hollandse Hema.
Vervolgens de ramp die pasfoto heet, maar ook dat ging vlot.
Ah, de VVV nog open, vragen naar wandelkaartjes. Ik kreeg er mee, wat later thuis een puzzeltocht werd.

Ik zag een leuke wandelroute, ah Oukoop, kan ik op de fiets naartoe. Ja, als het Oukoop in Reeuwijk was, maar op de plattegrond zag ik vreemde watertjes. Oh, Oukoop een stukkie verderop.
Zodoende weet ik nu ook dat het bord langs de snelweg "Groene Hart" nergens op slaat. Het Groene Hart is dus gewoon de complete Randstad mits het veenweide gebied is. Oh.

Een leuke route bij Vinkeveen, 7,54 km: duur 1 uur. Geen idee hoe hard degene loopt die dat heeft gelopen, heus, ik doe er heel wat langer over. Wellicht heeft de testloper een kudde nieuwsgierige pinken achter zich aangehad?

Maar met de kaartjes in de tas, de obstakels onder de arm lekker neergeploft op een terrasje.
Genieten van het zonnige weer. En me af zitten vragen waarom mevrouwen in scootmobielen wel gedag zeggen en meneren in scootmobielen dat weigeren.

Op de schop

Ik las vandaag in het wijkkrantje dat mijn "achtertuin" op de schop gaat.
Er komt een een speeltuin, jippie!

Leuk voor de kinderen, groots van opzet met een bospad, stapstenen in de plas, klimgevallen, een eilandje met een vogelspothutje waar je via een trekpontje moet komen.
En later gaan ze andere stukken ook opnieuw inrichten, een bosgedeelte, paden. Ik hou mijn hart vast.

Nu broeden er roofvogels en in een plas stikt het een groot deel van het jaar van de watervogels.
Maar het groenbeheer heeft samen met Staasbosbeheer grootse plannen. Nogmaals, ik hou mijn hart vast!
Ik zou zeggen dat we geen paden nodig hebben , ook geen af-en-toe-boswachter.

Afwachten maar weer.