Soms krijg ik een vragenlijst met de vraag bent u allergisch voor? En volgen er voedselproducten.
Nee, hooguit voor soms medicijnen.
Tegenwoordig helaas ook voor een aantal non food producten.
Ik zal ze noemen.
Alle posts over Donald Trump
Henk Krol
Marianne Zwagermans gekakel
Die vreselijk niet liefhebbende SGP meneer
Het "jammer dat we geen winter hebben"
Dat domme gezwets van Roemer over lonen omhoog en huren omlaag en Nationaal zorgfonds
De smile van Rutte
De zalvende toon van Asscher
Deodorant
Kappers
Kwijtmaakkabouters
De reclame van de Dreft raket
De stamppot reclame van Lidl
Die koters van Page toiletpapier
Het boosaardige toontje als het om Sylvana gaat
Dat gejank van Denk.
Die vreselijke Jan Roos met zijn te grote bek en te grote bril
Grote lucifers als je ze afstrijkt de kop in het rond vliegt
Dasty, het beste schoonmaakmiddel?
De printerinkt maffia
Schooljeugd die steeds een schap leeg grazen voor jij er bent
Paracetamol
Eeuwig opgebroken straten
Lichtgevende reclame borden
Buren die hun volle vuilniszakken dan maar naast de container zetten
Buren die hun gewone afval in de groencontainers proppen
Alle recepten met paprika en kaas.
Valt reuze mee toch?
zondag 26 februari 2017
woensdag 8 februari 2017
Oh, oh Opel
Wat klinkt het toch mooi, die Opel OnStar met ingebouwde assistent.
Aan boord wifi voor 7 apparaten. Oh en met veel handige zaken.
Hoeveel mensen passen in die Opel? Hooguit 5.
Hoeveel mensen mogen dan lekker appen en Twitteren onderweg? Hooguit 4. Nou ja, vooruit TomTom mag dan ook.
We heten tenslotte niet allemaal Trump of Wilders die met chauffeur onderweg zijn zodat ze lekker door kunnen Twitteren.
Hoe groot wordt de verleiding om dan als chauffeur niet even te appen onderweg? Best groot.
Oh tuurlijk, we weten allemaal dat dat niet mag, maar ik kijk uit op een drukke weg en geloof me, het gebeurd volop.
Misschien heeft Opel daar ook rekening mee gehouden aangezien ze een feature hebben als je na een opgeblazen airbag niet meer reageert ze gelijk de hulpdiensten op je afsturen.
Jammer dat er niet in elke auto zoiets zit als je één hand aan het stuur zit wifi gelijk herkent aan de vingerafdruk of stemherkenning dat je zit te bellen of te toetsen. En doe dat ook gelijk maar bij fietsen inbouwen.
Aan boord wifi voor 7 apparaten. Oh en met veel handige zaken.
Hoeveel mensen passen in die Opel? Hooguit 5.
Hoeveel mensen mogen dan lekker appen en Twitteren onderweg? Hooguit 4. Nou ja, vooruit TomTom mag dan ook.
We heten tenslotte niet allemaal Trump of Wilders die met chauffeur onderweg zijn zodat ze lekker door kunnen Twitteren.
Hoe groot wordt de verleiding om dan als chauffeur niet even te appen onderweg? Best groot.
Oh tuurlijk, we weten allemaal dat dat niet mag, maar ik kijk uit op een drukke weg en geloof me, het gebeurd volop.
Misschien heeft Opel daar ook rekening mee gehouden aangezien ze een feature hebben als je na een opgeblazen airbag niet meer reageert ze gelijk de hulpdiensten op je afsturen.
Jammer dat er niet in elke auto zoiets zit als je één hand aan het stuur zit wifi gelijk herkent aan de vingerafdruk of stemherkenning dat je zit te bellen of te toetsen. En doe dat ook gelijk maar bij fietsen inbouwen.
zondag 5 februari 2017
Beetje veel vreemd
Hoe noemt Rivella zichzelf? Vreemd of raar?
Wat het ook is, raar is het wel.
Ik kocht een tijdje geleden zo'n half liter flesje Rivella voor iemand die het voorheen dronk, nu niet meer dus nuttigde ik het zelf maar.
Vind ik het lekker? Nee.
Toch kon de me tekst op het flesje wel boeien. Een kusje van Doutzen, tja die maakt reclame voor het merk.
Echter bijzonder opmerkelijk de mededeling dat ik vanwege de aankoop van een statiegeldloos petflesje zorg voor 1 vierkante meter schoon strand.
Hopsakee, weer een gebroken klomp.
Ik heb geen idee hoeveel vierkante meter strand de eilanden hebben. En de kreet eilanden vind ik dan ook bedenkelijk. Welke eilanden?
Voor het gemak ga ik er maar vanuit dat het de Nederlandse Waddeneilanden zijn.
Schoon strand is mooi, maar om dat via die plastic troep te willen regelen vind ik eerlijk gezegd behoorlijk krom.
Wat het ook is, raar is het wel.
Ik kocht een tijdje geleden zo'n half liter flesje Rivella voor iemand die het voorheen dronk, nu niet meer dus nuttigde ik het zelf maar.
Vind ik het lekker? Nee.
Toch kon de me tekst op het flesje wel boeien. Een kusje van Doutzen, tja die maakt reclame voor het merk.
Echter bijzonder opmerkelijk de mededeling dat ik vanwege de aankoop van een statiegeldloos petflesje zorg voor 1 vierkante meter schoon strand.
Hopsakee, weer een gebroken klomp.
Ik heb geen idee hoeveel vierkante meter strand de eilanden hebben. En de kreet eilanden vind ik dan ook bedenkelijk. Welke eilanden?
Voor het gemak ga ik er maar vanuit dat het de Nederlandse Waddeneilanden zijn.
Schoon strand is mooi, maar om dat via die plastic troep te willen regelen vind ik eerlijk gezegd behoorlijk krom.
zaterdag 4 februari 2017
De wonderbaarlijke vermenigvuldiging
Het komt geregeld voor dat ik boodschappen ga doen en iets vergeet. Dan de volgende keer beter en bedenk ik "afwasmiddel, nu niet vergeten!"
Niks mis mee, zet de nieuwe fles in een kast en denk dan de week erna "afwasmiddel, niet vergeten!"
Uiteindelijk heb ik weer genoeg voor een jaar.
Maar ergens, zonder dat ik er erg in had is dat ook gebeurd met vaatdoekjes en wasknijpers.
Nooit kan ik wasknijpers vinden, maar met het leegtrekken van alle kasten kom ik complete kuddes tegen. En nog netjes in de verpakking.
Wasknijpers en microvezeldoekjes.
Dat laatste is ook al vreemd. Ik loop nooit naar een winkel met de gedachte "microvezeldoekjes, niet vergeten!"
Gelukkig komen die altijd van pas, zeker gezien mijn voornemen voor dit jaar. Beetje meer huisvrouw uithangen.
Zal ook wel moeten nu er donkere meubels komen. Zie je zo lekker het stof op liggen.
Wat een voornemen zeg, stoffen en poetsen. Zo niet mijn hobby. Nou ja, zolang ik maar niet ineens elke week koekjes ga bakken, we moeten het tenslotte niet gaan overdrijven met huisnijverheid.
Niks mis mee, zet de nieuwe fles in een kast en denk dan de week erna "afwasmiddel, niet vergeten!"
Uiteindelijk heb ik weer genoeg voor een jaar.
Maar ergens, zonder dat ik er erg in had is dat ook gebeurd met vaatdoekjes en wasknijpers.
Nooit kan ik wasknijpers vinden, maar met het leegtrekken van alle kasten kom ik complete kuddes tegen. En nog netjes in de verpakking.
Wasknijpers en microvezeldoekjes.
Dat laatste is ook al vreemd. Ik loop nooit naar een winkel met de gedachte "microvezeldoekjes, niet vergeten!"
Gelukkig komen die altijd van pas, zeker gezien mijn voornemen voor dit jaar. Beetje meer huisvrouw uithangen.
Zal ook wel moeten nu er donkere meubels komen. Zie je zo lekker het stof op liggen.
Wat een voornemen zeg, stoffen en poetsen. Zo niet mijn hobby. Nou ja, zolang ik maar niet ineens elke week koekjes ga bakken, we moeten het tenslotte niet gaan overdrijven met huisnijverheid.
woensdag 18 januari 2017
Kiezen
Nee, niet in maart, maar afgelopen maandag.
Je gaat naar Ikea, Ik moet zeggen, het was er tamelijk rustig. Tja geen typische meubelboulevard dag, iedereen blut vanwege december? Of omdat het Blue Monday was?
Eigenlijk klopte dat niet. Ik wilde een bepaalde bank, die uit het assortiment is (tuurlijk.)
Dan een andere bank, maar die hebben ze niet met blauwe stof. Uiteindelijk kies ik wel een blauwe beslagkom, maar bij de kassa werd moeilijk gekeken, die kom is eigenlijk een set van 2.
Waarom zetten ze dan 2 schappen vol met 1 kom? Als voorbeeld. Ja hoor, laat die kom maar zitten.
Geen zin om weer terug te gaan.
Kon ik dan geen zin in hebben, maar helaas, de kassamevrouw zei dat ik voor een bepaalde handeling naar de servicebalie moest, de servicebaliemevrouw stuurt me terug naar boven, bij de trap staat iemand ietwat moeilijk te kijken, nou met een kar spullen (3 artikelen) liever niet naar boven. Leg je uit hoe en wat, nou vooruit dan maar. Ik naar de eerste de beste verkoopster, die begreep wat ik bedoelde en maakte netjes een print van een digitaal boodschappenlijstje aan.
Dat was achteraf wel fijn anders had ik een stoel en een bank in 2 verschillende kleuren gehad.
U wil het vrijdag laten bezorgen? Nee, nee over een tijdje! Oh maar we mogen niet langer dan 4 dagen later plannen *zucht*. Maar u kunt het allemaal online regelen. Hee volgens hun beleid kon dat niet?
Ja hoor mevrouw, dat kan echt! Mijn karma fluistert al iets in mijn oor "eerst zien dan geloven."
Ik ging voor een blauwe bank, die grijs gaat zijn, een uittrekbare tafel waar je dan een sterke man bijgeleverd moet krijgen, in plaats van die tafel zonder man er eentje gekozen met stoelen. Niet dat ik die stoelen echt nodig heb maar het werkt net als het setje beslagkommen.
Dan nog op naar de pastapotten. Die natuurlijk ook uit assortiment zijn gehaald.
Waarvan ik nog geen idee had wat ik wilde, de salontafel. Ben op de oude letterlijk gevallen, op de nieuwe figuurlijk, stuk minder pijnlijk!
Had al voor een nieuwe vloer gekeken, maar die ik op het oog had is wellicht wat te donker. Nog niets besteld of gekocht. Nu even geen maffe bui krijgen anders zit ik straks met een chic donker bureau tegen grijs glitterbehang.
Waar ik mezelf wel een schouderklopje voor geef, slechts 2 impulsaankopen voor samen 19 euro, wat best knap is bij Ikea.
Nu is het nog ernstig denken, ga ik voor kwaliteit laminaat wat krasvast is? Waarmee ik met mijn hoge hakken kan tapdansen? Of voor dat andere?
Tegen de tijd dat ik met een klapstoeltje op het beton zit ben ik er wel uit.
Je gaat naar Ikea, Ik moet zeggen, het was er tamelijk rustig. Tja geen typische meubelboulevard dag, iedereen blut vanwege december? Of omdat het Blue Monday was?
Eigenlijk klopte dat niet. Ik wilde een bepaalde bank, die uit het assortiment is (tuurlijk.)
Dan een andere bank, maar die hebben ze niet met blauwe stof. Uiteindelijk kies ik wel een blauwe beslagkom, maar bij de kassa werd moeilijk gekeken, die kom is eigenlijk een set van 2.
Waarom zetten ze dan 2 schappen vol met 1 kom? Als voorbeeld. Ja hoor, laat die kom maar zitten.
Geen zin om weer terug te gaan.
Kon ik dan geen zin in hebben, maar helaas, de kassamevrouw zei dat ik voor een bepaalde handeling naar de servicebalie moest, de servicebaliemevrouw stuurt me terug naar boven, bij de trap staat iemand ietwat moeilijk te kijken, nou met een kar spullen (3 artikelen) liever niet naar boven. Leg je uit hoe en wat, nou vooruit dan maar. Ik naar de eerste de beste verkoopster, die begreep wat ik bedoelde en maakte netjes een print van een digitaal boodschappenlijstje aan.
Dat was achteraf wel fijn anders had ik een stoel en een bank in 2 verschillende kleuren gehad.
U wil het vrijdag laten bezorgen? Nee, nee over een tijdje! Oh maar we mogen niet langer dan 4 dagen later plannen *zucht*. Maar u kunt het allemaal online regelen. Hee volgens hun beleid kon dat niet?
Ja hoor mevrouw, dat kan echt! Mijn karma fluistert al iets in mijn oor "eerst zien dan geloven."
Ik ging voor een blauwe bank, die grijs gaat zijn, een uittrekbare tafel waar je dan een sterke man bijgeleverd moet krijgen, in plaats van die tafel zonder man er eentje gekozen met stoelen. Niet dat ik die stoelen echt nodig heb maar het werkt net als het setje beslagkommen.
Dan nog op naar de pastapotten. Die natuurlijk ook uit assortiment zijn gehaald.
Waarvan ik nog geen idee had wat ik wilde, de salontafel. Ben op de oude letterlijk gevallen, op de nieuwe figuurlijk, stuk minder pijnlijk!
Had al voor een nieuwe vloer gekeken, maar die ik op het oog had is wellicht wat te donker. Nog niets besteld of gekocht. Nu even geen maffe bui krijgen anders zit ik straks met een chic donker bureau tegen grijs glitterbehang.
Waar ik mezelf wel een schouderklopje voor geef, slechts 2 impulsaankopen voor samen 19 euro, wat best knap is bij Ikea.
Nu is het nog ernstig denken, ga ik voor kwaliteit laminaat wat krasvast is? Waarmee ik met mijn hoge hakken kan tapdansen? Of voor dat andere?
Tegen de tijd dat ik met een klapstoeltje op het beton zit ben ik er wel uit.
zaterdag 14 januari 2017
Vrijdag de 13e
Ik kwam er vroeg in de avond pas achter dat het de 13e was.
Maar "iets" begon al vreemd vandaag. Ik haalde iets uit de berging, en hoor mijn slippers flats flats doen. Ik stond in een plasje water.
Een hal naar de kelderboxen, daar hoort geen plasje water te staan. Maar goed, bezig met andere zaken.
Vroeg in de avond wilde ik een vuilniszak in de container doen, die was nog steeds vol.
Dus die maar in de berging gezet, ik ben niet zo van zet er maar naast en na mij de zondvloed.
Toch kreeg ik bijna de zondvloed over me heen. Ik loop de hal van de berging in en zie een plens water wat veel weghad van een regendouche, vlak voor mijn deur naar beneden storten.
Natuurlijk op vrijdagavond. Ik heb de woningbouw een mail gestuurd, maar ja, die komen ze dan pas maandag tegen.
Toen hoorde ik de deurbel, een vaag panikerende buur van oh, heb je gezien in de berging? Ja.
Zij had de spoedreparatie gebeld maar daar nam niemand op.
Ik heb dat ook gedaan, maar binnen 11 minuten, zowaar.
Kunt u het niet opvangen? Tuurlijk joh, ik ga de hele nacht met emmers daar beneden zitten.
Tja, we bellen de onderaannemer wel en die belt dan wel een loodgieter.
Een uur later staat de rioolmeneer voor de deur. Op die mensen kan je bouwen! Die stond om half 12 in de avond te kloppen en duwen en te ontstoppen en ik vermoed weer een plaat er overheen aan het zetten.
De hele flat wakker, protestgeluiden her en der. Maar alles beter dan een laagje water in je berging.
Och, het zal eens saai worden. Eigenlijk verlang ik wel eens naar saai.
Maar "iets" begon al vreemd vandaag. Ik haalde iets uit de berging, en hoor mijn slippers flats flats doen. Ik stond in een plasje water.
Een hal naar de kelderboxen, daar hoort geen plasje water te staan. Maar goed, bezig met andere zaken.
Vroeg in de avond wilde ik een vuilniszak in de container doen, die was nog steeds vol.
Dus die maar in de berging gezet, ik ben niet zo van zet er maar naast en na mij de zondvloed.
Toch kreeg ik bijna de zondvloed over me heen. Ik loop de hal van de berging in en zie een plens water wat veel weghad van een regendouche, vlak voor mijn deur naar beneden storten.
Natuurlijk op vrijdagavond. Ik heb de woningbouw een mail gestuurd, maar ja, die komen ze dan pas maandag tegen.
Toen hoorde ik de deurbel, een vaag panikerende buur van oh, heb je gezien in de berging? Ja.
Zij had de spoedreparatie gebeld maar daar nam niemand op.
Ik heb dat ook gedaan, maar binnen 11 minuten, zowaar.
Kunt u het niet opvangen? Tuurlijk joh, ik ga de hele nacht met emmers daar beneden zitten.
Tja, we bellen de onderaannemer wel en die belt dan wel een loodgieter.
Een uur later staat de rioolmeneer voor de deur. Op die mensen kan je bouwen! Die stond om half 12 in de avond te kloppen en duwen en te ontstoppen en ik vermoed weer een plaat er overheen aan het zetten.
De hele flat wakker, protestgeluiden her en der. Maar alles beter dan een laagje water in je berging.
Och, het zal eens saai worden. Eigenlijk verlang ik wel eens naar saai.
vrijdag 6 januari 2017
Nooit een saai moment
Begot wat verlang ik naar saai en vooral zonder enig risico.
Zeg nu zelf, hoe gevaarlijk is het om op een stevige kruk te klimmen met een stoffer in je hand?
Dat leek me nu totaal ongevaarlijk. Ik wilde die kast bovenop afstoffen, een foto maken en dan op een verkoopgroep zetten. Wel als gratis af te halen, zou mij weer gesleep schelen.
Hoe anders kan het lopen? Nou, met mij in de buurt heel anders. Ik begin te stoffen, leg mijn hand op de kast en het boveneind begint te schuiven. Of je wil of niet, je schuift mee. En op datzelfde moment weet je al "dit gaat niet leuk worden."
Ik knal met de bovenkant van de kast zo op de salontafel (ja, die moest toch weg) er vliegen onderdelen in het rond en tussen de chaos is het enige wat nog staat, het krukje waar ik op stond.
Vanuit mijn ooghoek zie ik een rij venijnige spijkers, ik zag een uilenklok wegvliegen en een kerstcadeautje.
Wil je nu ooit twee in één slopen? Neem een stuntman! Want tjee, dit deed pijn!
Knie kreeg weer een klap te verduren, bovenbeen zal paars worden, krassen op mijn buik, zere pols en ik vermoed een gekneusde rib. Was weer een briljante actie.
Het doet nog steeds pijn, maar ik lach er maar om, het had zo fout kunnen aflopen.
Het is me nu meer dan duidelijk, klussen is zo niet mijn ding!
De foto van de kast heb ik maar gewist, dat ik nu deels een puzzel geworden. Maar de klok werkt nog en het even verdwenen onderdeeltje van het kerstcadeautje ook weer gevonden.
Ik weet nu mijn doel voor 2017. Heel blijven!
Zeg nu zelf, hoe gevaarlijk is het om op een stevige kruk te klimmen met een stoffer in je hand?
Dat leek me nu totaal ongevaarlijk. Ik wilde die kast bovenop afstoffen, een foto maken en dan op een verkoopgroep zetten. Wel als gratis af te halen, zou mij weer gesleep schelen.
Hoe anders kan het lopen? Nou, met mij in de buurt heel anders. Ik begin te stoffen, leg mijn hand op de kast en het boveneind begint te schuiven. Of je wil of niet, je schuift mee. En op datzelfde moment weet je al "dit gaat niet leuk worden."
Ik knal met de bovenkant van de kast zo op de salontafel (ja, die moest toch weg) er vliegen onderdelen in het rond en tussen de chaos is het enige wat nog staat, het krukje waar ik op stond.
Vanuit mijn ooghoek zie ik een rij venijnige spijkers, ik zag een uilenklok wegvliegen en een kerstcadeautje.
Wil je nu ooit twee in één slopen? Neem een stuntman! Want tjee, dit deed pijn!
Knie kreeg weer een klap te verduren, bovenbeen zal paars worden, krassen op mijn buik, zere pols en ik vermoed een gekneusde rib. Was weer een briljante actie.
Het doet nog steeds pijn, maar ik lach er maar om, het had zo fout kunnen aflopen.
Het is me nu meer dan duidelijk, klussen is zo niet mijn ding!
De foto van de kast heb ik maar gewist, dat ik nu deels een puzzel geworden. Maar de klok werkt nog en het even verdwenen onderdeeltje van het kerstcadeautje ook weer gevonden.
Ik weet nu mijn doel voor 2017. Heel blijven!
Abonneren op:
Posts (Atom)