De ietwat ouderen onder ons kennen de naam wel. De nog iets ouderen weten ook wel wat ze deed.
Ze was een model, maatje strijkplank.
Als hobbyfotografe bof ik enorm, ik heb een eigen Twiggy. Dat mijn Twiggy X-benen heeft maakt me niet uit. Of het een hij of zij is, geen idee. Maar ook dat is niet belangrijk.
Het enige wat Twiggy eist is aandacht. Maar soms loopt de communicatie wat stroef, wat ongetwijfeld mijn schuld is.
Negeren is in ieder geval geen optie, dan gaat Twiggy stalken. Geen dreigmails of nare appjes, nee het is een soort geknor of anders een hese kreet.
Twiggy is een reiger. Zo'n doodgewone blauwe reiger, hoewel, doodgewoon? Een vogel met een attitude.
Tijdens mijn wekelijkse blokje om weet ik precies waar Twiggy staat, net voorbij een bruggetje, aan de slootkant.
Zodra mijn camera in zicht komt begint het feest. Eerst een fiere rechtop houding. Daarna de "ik zie iets lekkers in het water" houding. Ik kan gewoon doorlopen, wat ik vaak ook doe, maar dat is duidelijk niet de bedoeling. Als ik dat doe wordt ik nageroepen. Dan volgt het geklap van de vleugels als Twiggy opvliegt om dichterbij te zitten. Aan de andere kant van de sloot loopt hij/zij dan gewoon mee, onderweg even in pose paalhouding.
Als ik dan maar een paar foto's maak en dank je wel zeg is het goed.
Nu deed ik gisteren de kortere route, ik was natuurlijk al gespot, maar ik draaide om.
Dat was natuurlijk niet de bedoeling, en tot mijn verbazing en plezier, vlak voor een bruggetje richting huis stond daar een reiger ijverig te poseren en tegen me te knorren.
Toegegeven, al die gasten lijken op elkaar, maar dit moest Twiggy zijn.
Met een grijns maar weer even de camera uit de tas gehaald. Gewillige modellen zijn tenslotte vaak lastig te vinden.
vrijdag 21 april 2017
donderdag 20 april 2017
Van condor naar kievit
Het kan verkeren, en zover ik weet is de verkering dik aan.
Nee, niet tussen een condor en een kievit, maar tussen twee vogelliefhebbers.
Wereldrecordhouder vogelspotten Arjan Draaihuis en zijn lief, Camilla.
Zij is die vriendelijke jonge dame die we soms bij Binnenstebuiten zien.
Ik zag hen afgelopen avond bij haantje Pauw met een oproep waar ik wel achter kan staan.
Help de boeren, dan met eerlijke prijzen zodat ze minder te hoeven produceren.
Dat er meer ruimte is voor de weidevogels. Natuurlijk sta ik ook achter de oproep van wordt lid van Vogelbescherming. Dat gaat veel verder dan weidevogels en ook ver over de grenzen.
Maar de ultieme tip, ga vooral naar buiten, vogels kijken.
Niet iedereen houdt van vogels, dat is prima. Veel mensen hoeven niet zozeer een vogelvriendelijke tuin, vaak ook uit onbegrip.
Zij noemen zichzelf vogelliefhebbers omdat ze die beestjes in de winter veelvuldig voeren. Nobel.
Zelf voer ik niet, maar dat is ook om praktische redenen. Zodra ik op mijn balkon voer hang weet ik dat ik binnen een korte tijd struikel over de muizen. En buiten de winter voeren begin ik al helemaal niet aan.
Vogels kunnen zelf wel hun kostje bij elkaar scharrelen. Mezen zijn heel nuttig om rupsjes en spinnen te vangen. Af en toe wat extra's kan geen kwaad. In de lente hebben ze meer aan een mooie struik
waar ze een nestje kunnen maken. Of in kunnen vluchten als er een kat of sperwer op de loer ligt.
Als je last hebt van slakken is de lijster een fijne tuinvriend. Maar heb je een kleine achtertuin met een volle cypres , grote kans dat mussen je tuinvriendjes zijn. En eigenlijk zijn dat wel een soort vogels van de apenrots.
Al debatterend komt er soms een kluit naar beneden en even later zitten ze tevreden te tjilpen.
Heb je veel groen, water en geen kat, en je zit dagelijks buiten, dan gebruiken die opportunisten je ook rustig als oppas voor het grut.
Het leuke van vogels gaan kijken, buiten de tuin, is dat je ook gelijk allerlei andere zaken tegenkomt.
Bloemen. En op bloemen zitten weer insecten en het ene insect eet het andere weer.
Ben je dan in een andere streek zie je weer andere vogels en insecten. Ik woon in het westen, daar hebben we geen beken, maar als ik dan in het oosten ben en een weidebeekjuffer zie, daar kan ik blij van worden. Net als van een patrijs, of in het donker de geluidjes van de kwartel.
Met elke nieuwe vogel die ik zie ben ik blij, maar ook met vlinders en paddenstoelen.
Ze zien op de foto te krijgen is mijn yoga, luisteren naar de geluiden is mijn meditatie, tja en dan weer vast komen te zitten in de braamstruiken, dat is dan mijn Kong Fu.
Het is voorjaar, geniet van de zang van de vogels. Ook al doen ze het niet voor ons.
Nee, niet tussen een condor en een kievit, maar tussen twee vogelliefhebbers.
Wereldrecordhouder vogelspotten Arjan Draaihuis en zijn lief, Camilla.
Zij is die vriendelijke jonge dame die we soms bij Binnenstebuiten zien.
Ik zag hen afgelopen avond bij haantje Pauw met een oproep waar ik wel achter kan staan.
Help de boeren, dan met eerlijke prijzen zodat ze minder te hoeven produceren.
Dat er meer ruimte is voor de weidevogels. Natuurlijk sta ik ook achter de oproep van wordt lid van Vogelbescherming. Dat gaat veel verder dan weidevogels en ook ver over de grenzen.
Maar de ultieme tip, ga vooral naar buiten, vogels kijken.
Niet iedereen houdt van vogels, dat is prima. Veel mensen hoeven niet zozeer een vogelvriendelijke tuin, vaak ook uit onbegrip.
Zij noemen zichzelf vogelliefhebbers omdat ze die beestjes in de winter veelvuldig voeren. Nobel.
Zelf voer ik niet, maar dat is ook om praktische redenen. Zodra ik op mijn balkon voer hang weet ik dat ik binnen een korte tijd struikel over de muizen. En buiten de winter voeren begin ik al helemaal niet aan.
Vogels kunnen zelf wel hun kostje bij elkaar scharrelen. Mezen zijn heel nuttig om rupsjes en spinnen te vangen. Af en toe wat extra's kan geen kwaad. In de lente hebben ze meer aan een mooie struik
waar ze een nestje kunnen maken. Of in kunnen vluchten als er een kat of sperwer op de loer ligt.
Als je last hebt van slakken is de lijster een fijne tuinvriend. Maar heb je een kleine achtertuin met een volle cypres , grote kans dat mussen je tuinvriendjes zijn. En eigenlijk zijn dat wel een soort vogels van de apenrots.
Al debatterend komt er soms een kluit naar beneden en even later zitten ze tevreden te tjilpen.
Heb je veel groen, water en geen kat, en je zit dagelijks buiten, dan gebruiken die opportunisten je ook rustig als oppas voor het grut.
Het leuke van vogels gaan kijken, buiten de tuin, is dat je ook gelijk allerlei andere zaken tegenkomt.
Bloemen. En op bloemen zitten weer insecten en het ene insect eet het andere weer.
Ben je dan in een andere streek zie je weer andere vogels en insecten. Ik woon in het westen, daar hebben we geen beken, maar als ik dan in het oosten ben en een weidebeekjuffer zie, daar kan ik blij van worden. Net als van een patrijs, of in het donker de geluidjes van de kwartel.
Met elke nieuwe vogel die ik zie ben ik blij, maar ook met vlinders en paddenstoelen.
Ze zien op de foto te krijgen is mijn yoga, luisteren naar de geluiden is mijn meditatie, tja en dan weer vast komen te zitten in de braamstruiken, dat is dan mijn Kong Fu.
Het is voorjaar, geniet van de zang van de vogels. Ook al doen ze het niet voor ons.
woensdag 12 april 2017
Hokjes
Het is bijna niet meer bij te houden tegenwoordig.
Wilde men af van het hokjes denken, wel er wordt weer heel wat afgehokt en dan bedoel ik niet het latten.
Wij, de mensen, willen allemaal gelijk zijn, maar dan ineens valt een groep weer onder een andere noemer. Neem nu lhbt. Waarom? Het wordt zo ingewikkeld.
Waarom het verschil tussen lesbische vrouwen en homoseksuele mannen, doen ze bij de hetero's toch ook niet?
Ik vind de kreet mensen met een migratie achtergrond ook al een mond vol.
Maar het kan nog gekker worden. In een vragenlijst werd mij gevraagd of ik een lacto-ovo vegetariër ben. Ik mocht ook kiezen voor pescotariër en pollotariër. Gelukkig kwamen de standaard vegetariër, de veganist en de flexitariër ook voorbij.
Helaas slaat mijn fantasie dan op hol. Stel je hebt een broer die een h uit de lhbt is, die ontmoet een vrouw met migratie achtergrond die dan een t is en zo ook h is geworden?
Als ze dan trouwen heet het een gemengd huwelijk, maar eigenlijk zijn ze dat dan weer niet.
Er vliegen eindeloze rijen door mijn hoofd.
Al die hokjes.
Wilde men af van het hokjes denken, wel er wordt weer heel wat afgehokt en dan bedoel ik niet het latten.
Wij, de mensen, willen allemaal gelijk zijn, maar dan ineens valt een groep weer onder een andere noemer. Neem nu lhbt. Waarom? Het wordt zo ingewikkeld.
Waarom het verschil tussen lesbische vrouwen en homoseksuele mannen, doen ze bij de hetero's toch ook niet?
Ik vind de kreet mensen met een migratie achtergrond ook al een mond vol.
Maar het kan nog gekker worden. In een vragenlijst werd mij gevraagd of ik een lacto-ovo vegetariër ben. Ik mocht ook kiezen voor pescotariër en pollotariër. Gelukkig kwamen de standaard vegetariër, de veganist en de flexitariër ook voorbij.
Helaas slaat mijn fantasie dan op hol. Stel je hebt een broer die een h uit de lhbt is, die ontmoet een vrouw met migratie achtergrond die dan een t is en zo ook h is geworden?
Als ze dan trouwen heet het een gemengd huwelijk, maar eigenlijk zijn ze dat dan weer niet.
Er vliegen eindeloze rijen door mijn hoofd.
Al die hokjes.
zaterdag 8 april 2017
Meneer beer
Daar ligt ie dan op tafel, naast een restje komend afval. Meneer beer.
De meeste van jullie zullen er wel eentje hebben of hebben gehad. Een teddybeer met een gemankeerde poot of een missend oog. Ooit je trouwe knuffel of beste vriend.
Ik heb zo'n oude verlepte beer, maar nergens heb ik er een herinnering mee.
Het ding is al twee keer meeverhuisd, het zal vroeger op woensdagmiddag wel samen met de poppen op schoot van opa hebben gezeten. Van opa waar ik ook weinig herinneringen aan heb.
Tegen de tijd dat ik het kon beseffen wist ie al niet eens meer hoe ik heette.
Hij kwam dan op een woensdag met mij spelen, alle poppen er bij of knikkers over tafel rollen.
Op een keer bracht hij een kapot poppenstoeltje mee, wat mijn moeder vreselijk vond maar ik was er blij mee. Wel weet ik nog dat ik hem de laatste keer heb gezien, in het oude ziekenhuis, opa was ziek, opa was kinds. Nu heet dat dementie.
Opa overleed kort erna en of beer ooit nog aan iets heeft meegedaan? Geen idee.
De tijd van afscheid is gekomen en verdwijnt meneer beer in de container. Niet echt een plechtig afscheid.
De meeste van jullie zullen er wel eentje hebben of hebben gehad. Een teddybeer met een gemankeerde poot of een missend oog. Ooit je trouwe knuffel of beste vriend.
Ik heb zo'n oude verlepte beer, maar nergens heb ik er een herinnering mee.
Het ding is al twee keer meeverhuisd, het zal vroeger op woensdagmiddag wel samen met de poppen op schoot van opa hebben gezeten. Van opa waar ik ook weinig herinneringen aan heb.
Tegen de tijd dat ik het kon beseffen wist ie al niet eens meer hoe ik heette.
Hij kwam dan op een woensdag met mij spelen, alle poppen er bij of knikkers over tafel rollen.
Op een keer bracht hij een kapot poppenstoeltje mee, wat mijn moeder vreselijk vond maar ik was er blij mee. Wel weet ik nog dat ik hem de laatste keer heb gezien, in het oude ziekenhuis, opa was ziek, opa was kinds. Nu heet dat dementie.
Opa overleed kort erna en of beer ooit nog aan iets heeft meegedaan? Geen idee.
De tijd van afscheid is gekomen en verdwijnt meneer beer in de container. Niet echt een plechtig afscheid.
donderdag 30 maart 2017
De vervuiler betaalt
Afval scheiden loont, dat staat bovenaan de brief van de gemeente.
Het leest even tenenkrommend weg.
Lonen, dat lijkt mij dat je er iets aan over zal houden. Gefeliciteerd gemeente, jullie hebben het erg onduidelijk neergezet.
De afvalstoffenheffing gaat met ingang van 1 januari 2018 wel 10 euro omlaag maar je moet wel 1,50 per keer betalen als je een vuilniszak in de ondergrondse container gooit. Stel, je hebt een gezin met twee kinderen, vuilniszak snel vol, vooral als die kinderen in de luiers zitten.
Na 3 keer lezen geloof ik dat ik het lonen eindelijk begrijp. Men gebruikt 2018 als overgangsjaar.
Daarin kijken ze hoe vaak je een volle zak in de container mikt. En dat tellen ze op en wordt het variabele deel van de afvalstoffenheffing. We gaan dus allemaal in 2019 209 euro per jaar betalen, plus het aantal zakken wat je in 2018 in de container mikte.
Ah, dus in 2019 betaal ik dan 209 euro als vast tarief en bv 18 euro als variabel. Nu begin ik het lonen te begrijpen, want dat zou me per jaar dan toch 22 euro gaan schelen. Met het afval scheiden, wat ze dan gescheiden afval aanduiden als gratis dat kan je wel kwijt.
Dat gratis, de grapjassen, dat is een deel van de afvalstoffenheffing.
Ik voorzie toch een ramp komend jaar. Mensen die in de nacht dan hun afval naast de container zetten. Nu is er altijd wel een gek als ik die het dan alsnog in de container mikt, maar dat is dan afgelopen. Dan zijn er nog de snuggere die nu ook al doodleuk een volle afvalzak in de groencontainer zetten. Nu al uit gemak, straks uit bezuiniging.
Ze zullen dan rap de groencontainers van een anders systeem moeten voorzien.
Voorlopig ben ik blij dat ik dit jaar vast heel veel zakken afval heb weg gemikt.
En ben ik blij dat straks het blik bij het plastic mag. Ik ga dan met gemak een maand of wellicht 2 maanden met een afvalzak kan doen. Hooguit de verpakking van de koffie, zit folie in.
Dan is het inderdaad de vervuiler betaalt.
Toch hadden ze het wat duidelijker neer kunnen zetten.
Het leest even tenenkrommend weg.
Lonen, dat lijkt mij dat je er iets aan over zal houden. Gefeliciteerd gemeente, jullie hebben het erg onduidelijk neergezet.
De afvalstoffenheffing gaat met ingang van 1 januari 2018 wel 10 euro omlaag maar je moet wel 1,50 per keer betalen als je een vuilniszak in de ondergrondse container gooit. Stel, je hebt een gezin met twee kinderen, vuilniszak snel vol, vooral als die kinderen in de luiers zitten.
Na 3 keer lezen geloof ik dat ik het lonen eindelijk begrijp. Men gebruikt 2018 als overgangsjaar.
Daarin kijken ze hoe vaak je een volle zak in de container mikt. En dat tellen ze op en wordt het variabele deel van de afvalstoffenheffing. We gaan dus allemaal in 2019 209 euro per jaar betalen, plus het aantal zakken wat je in 2018 in de container mikte.
Ah, dus in 2019 betaal ik dan 209 euro als vast tarief en bv 18 euro als variabel. Nu begin ik het lonen te begrijpen, want dat zou me per jaar dan toch 22 euro gaan schelen. Met het afval scheiden, wat ze dan gescheiden afval aanduiden als gratis dat kan je wel kwijt.
Dat gratis, de grapjassen, dat is een deel van de afvalstoffenheffing.
Ik voorzie toch een ramp komend jaar. Mensen die in de nacht dan hun afval naast de container zetten. Nu is er altijd wel een gek als ik die het dan alsnog in de container mikt, maar dat is dan afgelopen. Dan zijn er nog de snuggere die nu ook al doodleuk een volle afvalzak in de groencontainer zetten. Nu al uit gemak, straks uit bezuiniging.
Ze zullen dan rap de groencontainers van een anders systeem moeten voorzien.
Voorlopig ben ik blij dat ik dit jaar vast heel veel zakken afval heb weg gemikt.
En ben ik blij dat straks het blik bij het plastic mag. Ik ga dan met gemak een maand of wellicht 2 maanden met een afvalzak kan doen. Hooguit de verpakking van de koffie, zit folie in.
Dan is het inderdaad de vervuiler betaalt.
Toch hadden ze het wat duidelijker neer kunnen zetten.
zondag 26 maart 2017
Voorjaar, klok vooruit
Ja, het is weer lente. Loop je lekker buiten, krijg je na een week al de neiging de tjiftjaf tot uitbreiding van het repertoire te manen.
Wil je bij een hek een foto maken, gelijk dreigende ganzensnoeten. Zwanen drijven als een soort tweemaster voorbij, er klinkt een scheldpartij van de grote bonte specht, die natuurlijk net, als je een foto wil nemen, doodleuk wegduikt achter een stam.
Het klein jantje, (de winterkoning) perst alle zang weer uit het kleine lijfje en op de fiets is het oppassen voor overstekend wild. Dat zijn dan de merels of de heggenmussen.
Kan je de wekker nog een dreun geven, lukt met de merels niet. Wat ik nu wel mis is de zanglijster.
Tussen hem en de merels kon ik nog even op de snoozestand. Of eigenlijk, het raampje dichtdoen.
Je wandelt verder, dan springen de kleuren je tegemoet. Het tere blauw van de sterhyacinten, het felle geel van het speenkruid en hier en daar al een dotter. Het gras vult zich met de madeliefjes, in het struweel wemelt het van de puttertjes.
In de vroege ochtend komen de buurtkauwen elkaar ophalen, wat overigens ook bijna geluidsoverlast mag heten. Tegen het schemer gaat het spul weer de slaapbomen opzoeken, een plaag voor autobezitters, maar dit is geen kip en het ei verhaal.
Vlinders wapperen rond, de hommels doen zich tegoed aan de bloemen.
Ik zou het liefst iedereen die er niet van kan genieten, om welke reden dan ook, aan de hand mee willen nemen, of in mijn rugzak stoppen.
Nog even, dan gaat er weer een boekje mee, maar dan zal ik niet ver komen, want de koekoek gaat me afleiden, of de kleine karekiet. Of als je heel stil zit te lezen je vanuit je ooghoeken een familie woelmuisjes ziet oversteken.
Het is soms bar en boos wat er in ons land gebeurd. Maar de lente, de kleuren en geluiden, het is en blijft een feest. Was iedereen maar het hele jaar in een lentebui.
Geniet er van mensen, van al die prachtige wilde bloemen. Bekijk ze eens goed van dichtbij, het zijn wondertjes. Zwoele verleidende wondertjes.
Haal je armen weer eens open aan een braamstruik, of wordt gek van de jeuk van de brandnetels.
Maar weet dat het de kraamkamer is van die vliegende juweeltjes.
Bewonder de bijen en de hommels, die hard werken, ook voor ons.
Griezel niet van alles wat zwart/geel gestreept is. Hang een insecten hotelletje op en zet natuurlijk ook wat mooie niet doorgekweekte planten in de tuin of op het balkon.
En mijn jaarlijkse tip, doe straks de schuifpui of tuindeur open, trek een denkbeeldige streep over de grond en vertel de mieren "tot hier en niet verder."
Vergeet die wespenvallen, al zien ze er soms charmant uit. Veel van onze gevleugelde vriendjes vinden de dood, terwijl al wat ze willen doen ik bestuiven.
Oh ja, verdiep je eens in zweefvliegen, prachtige nuttige diertjes.
Lente, ik hou er zo van.
Wil je bij een hek een foto maken, gelijk dreigende ganzensnoeten. Zwanen drijven als een soort tweemaster voorbij, er klinkt een scheldpartij van de grote bonte specht, die natuurlijk net, als je een foto wil nemen, doodleuk wegduikt achter een stam.
Het klein jantje, (de winterkoning) perst alle zang weer uit het kleine lijfje en op de fiets is het oppassen voor overstekend wild. Dat zijn dan de merels of de heggenmussen.
Kan je de wekker nog een dreun geven, lukt met de merels niet. Wat ik nu wel mis is de zanglijster.
Tussen hem en de merels kon ik nog even op de snoozestand. Of eigenlijk, het raampje dichtdoen.
Je wandelt verder, dan springen de kleuren je tegemoet. Het tere blauw van de sterhyacinten, het felle geel van het speenkruid en hier en daar al een dotter. Het gras vult zich met de madeliefjes, in het struweel wemelt het van de puttertjes.
In de vroege ochtend komen de buurtkauwen elkaar ophalen, wat overigens ook bijna geluidsoverlast mag heten. Tegen het schemer gaat het spul weer de slaapbomen opzoeken, een plaag voor autobezitters, maar dit is geen kip en het ei verhaal.
Vlinders wapperen rond, de hommels doen zich tegoed aan de bloemen.
Ik zou het liefst iedereen die er niet van kan genieten, om welke reden dan ook, aan de hand mee willen nemen, of in mijn rugzak stoppen.
Nog even, dan gaat er weer een boekje mee, maar dan zal ik niet ver komen, want de koekoek gaat me afleiden, of de kleine karekiet. Of als je heel stil zit te lezen je vanuit je ooghoeken een familie woelmuisjes ziet oversteken.
Het is soms bar en boos wat er in ons land gebeurd. Maar de lente, de kleuren en geluiden, het is en blijft een feest. Was iedereen maar het hele jaar in een lentebui.
Geniet er van mensen, van al die prachtige wilde bloemen. Bekijk ze eens goed van dichtbij, het zijn wondertjes. Zwoele verleidende wondertjes.
Haal je armen weer eens open aan een braamstruik, of wordt gek van de jeuk van de brandnetels.
Maar weet dat het de kraamkamer is van die vliegende juweeltjes.
Bewonder de bijen en de hommels, die hard werken, ook voor ons.
Griezel niet van alles wat zwart/geel gestreept is. Hang een insecten hotelletje op en zet natuurlijk ook wat mooie niet doorgekweekte planten in de tuin of op het balkon.
En mijn jaarlijkse tip, doe straks de schuifpui of tuindeur open, trek een denkbeeldige streep over de grond en vertel de mieren "tot hier en niet verder."
Vergeet die wespenvallen, al zien ze er soms charmant uit. Veel van onze gevleugelde vriendjes vinden de dood, terwijl al wat ze willen doen ik bestuiven.
Oh ja, verdiep je eens in zweefvliegen, prachtige nuttige diertjes.
Lente, ik hou er zo van.
donderdag 23 maart 2017
Zijn EU-burgers zo dom?
Moet haast wel als de EU in haar oneindige wijsheid de energie labels aan gaat passen.
Zodat het voor ons, de consument begrijpelijk is.
Op een apparaat of een lichtbron staat nu nog A tot en met G. Moeilijk!
Bij A is er dan nog gewoon A, dan komt er A +, daarna A ++ en het eindigt met A +++.
Aangezien de nieuwe regels pas over 3 jaar gelden, de oude doosjes en labels moeten denk eerst op,
zal ik het uitleggen.
A is zuinig, A +++ is super zuinig, maar dat wisten jullie vast al.
Misschien moeten ze dat met kleding dan ook maar doen. Dat lijkt soms op Romeins geheimschrift.
En als jullie in Brussel toch bezig zijn, doe dan ook eens aan die wasmerken.
Dat is een soort rebus. En dan kunnen wij domme luitjes heus niet begrijpen.
Het is toch wel fijn dat jullie je zorgen maken, dat als ik een plastic tuinstoeltje uit 1 stuk voor een kind koopt dat ik moet opletten op de kleine losse delen. Lijkt me ook een naar krantenbericht, kleuter stikt in compleet tuinstoeltje.
Ik ben een gewaarschuwd mens, als ik een cactus met een omtrek van 30 cm koop dat die voorzien is van een sticker "niet geschikt voor consumptie." Ja, ik voel me veilig, stel dat ik dacht van, lekker, als salade.
Petje af hoor EU, ga zo door met die zalige onzinnige zaken. Het houdt jullie tussen het uitje naar Straatsburg na tenminste van de straat.
Met vriendelijke groet, een blije burger.
Zodat het voor ons, de consument begrijpelijk is.
Op een apparaat of een lichtbron staat nu nog A tot en met G. Moeilijk!
Bij A is er dan nog gewoon A, dan komt er A +, daarna A ++ en het eindigt met A +++.
Aangezien de nieuwe regels pas over 3 jaar gelden, de oude doosjes en labels moeten denk eerst op,
zal ik het uitleggen.
A is zuinig, A +++ is super zuinig, maar dat wisten jullie vast al.
Misschien moeten ze dat met kleding dan ook maar doen. Dat lijkt soms op Romeins geheimschrift.
En als jullie in Brussel toch bezig zijn, doe dan ook eens aan die wasmerken.
Dat is een soort rebus. En dan kunnen wij domme luitjes heus niet begrijpen.
Het is toch wel fijn dat jullie je zorgen maken, dat als ik een plastic tuinstoeltje uit 1 stuk voor een kind koopt dat ik moet opletten op de kleine losse delen. Lijkt me ook een naar krantenbericht, kleuter stikt in compleet tuinstoeltje.
Ik ben een gewaarschuwd mens, als ik een cactus met een omtrek van 30 cm koop dat die voorzien is van een sticker "niet geschikt voor consumptie." Ja, ik voel me veilig, stel dat ik dacht van, lekker, als salade.
Petje af hoor EU, ga zo door met die zalige onzinnige zaken. Het houdt jullie tussen het uitje naar Straatsburg na tenminste van de straat.
Met vriendelijke groet, een blije burger.
Abonneren op:
Posts (Atom)