vrijdag 25 december 2015

Verboden de trollen te voederen

Wat is een trol? Een mythisch wezen uit het noorden van Europa. Oerlelijk, ontzettend onvriendelijk en ze zouden mensen eten.
Mijn eerste kennis over trollen haalde ik uit het Trollenboek, een strip over een trollen familie die altijd het eten van een boer en zijn onnozele zoon kwamen stelen.

Maar de trol is niet uit, de trol herleefde in in de digitale wereld. De digitale trol zal geen mensen eten, is mythisch irritant, eigenlijk gewoon een stokebrand.
Die zal er alles aan doen om een conversatie via een forum hoogst onaangenaam te laten verlopen.

De moderatie heeft het maar druk met een trio aan ongemakken. De fipo's, de trollen en de haters.
Blij dat ze even uitlegde wat een fipo is. Dat is een first poster, een wellicht dodelijk verveeld iemand die per se de eerste wil zijn om ergens op de reageren.
Een term als haters lijkt me voor zich spreken.

We hebben misschien allemaal een mee zitten lezen wat reaguurders neerzetten.
Artikeltje over vluchtelingen, dat is blijkbaar het leukst om eens met vuilspuiterij te beginnen.
Ik heb een aantal keren de reacties gelezen, met complete afschuw.

Het loopt zo uit de hand dat een dagblad in Gelderland heeft besloten dat men op sommige zaken niet meer kan reageren.
Wel weer op de uitleg waarom niet, waar natuurlijk ook weer gemekker op kwam.
Dat is censuur, bla,bla, vrijheid van meningsuiting, staat in de grondwet!
Er staat wel meer in de grondwet.

Het is zo makkelijk, anoniem de vreselijkste teksten neer te zetten. Of een portie gezellige doodsbedreigingen. Tjonge jonge wat een lol.
Waarom zo'n hoog Tokkie-gehalte?

Natuurlijk is azijn pissen op z'n tijd heerlijk. Ik zou nu ook een verhaal kunnen neerzetten over onze uitgehongerde helden uit het Glazen Huis. Maar daar wacht ik mee tot iedereen weer oproept niets aan het Rode Kruis te doneren, want de directeur heeft een enorm salaris.
Oeps, doe ik het toch.

Voor nu wens ik jullie allemaal hele fijne feestdagen en kijk vooral uit met vuurwerk, tenslotte rijzen de kosten voor de zorg weer extra met al die kapotte ogen en weggeblazen handjes.

maandag 21 december 2015

Welkom in Denemarken

Geregeld klinkt iets als behoorlijk onzuiver.
Tot op het enge af. En dan denk ik nog van het is geblaat van iemand met raar haar.

Maar nee, elders heeft men ook geniale ideeën. Vluchteling welkom, met mate dan, maar jullie kosten, dus bij aankomst alle cash en alle juwelen boven een waarde van 400 euro inleveren.
Persoonlijke bezittingen als trouwringen, horloge en telefoon vallen er dan buiten.

Na mijn eerste "dat menen ze niet!" voelde ik toch even een lachkriebel.
De Noormannen gaan ook met hun tijd mee. Niks meer op van die schepen de woeste zeeën bevaren, nee, ze werken nu gewoon van huis uit. Er zijn vast al moderne flexplekken voor de beruchte rovers.

Ik zie bij de Deense wateren al mobiele Tussen Kunst en Kitsch teams staan.
Een hoogblonde Noorman die steeds 20 nummers afroept en een team van vriendelijke dames die hen naar de juiste deskundige brengt.
"Dit is werkelijk een fraaie armband Mevrouw A, hoe is hij in uw bezit gekomen?"
Mevrouw A begint enthousiast tegen de tolk, "Die is al zolang in de familie. Mijn overgrootmoeder kreeg de band toen ze ging trouwen."
De deskundige wacht rustig of tot de tolk hem vertelt wat ie wil weten.
"Als u nu nog zo'n armband zou kunnen kopen zou u er al snel een 15.000 euro voor moeten betalen. Inleveren!"

De lachkriebel maakt plaats voor maagzuur.

woensdag 16 december 2015

De zware jongens

We zijn het vertrouwen in de politiek kwijt. Waren we dat al niet lange tijd?

Het is toch om je kapot te ergeren, stelletje omhooggevallen corpsballen. Ik krab jou rug, krab jij de mijne?
Oh, oh Den Haag, mooie apenrots!

Als ik hoor dat je boeven met boeven vangt heb ik er nu een andere gedachte bij.
Misdaad blijkt goed te lonen, doe mij ook een Teeven deal.
Wel graag het bonnetje op thermisch papier, dat neigt naar spoedig verval.

Een deemoedig "we hadden het niet mogen doen", is dan nog iets beter te verdragen dan gaan beweren dat je ineens, plotseling, je notities van lang geleden terug vond.

Wat zullen de luitjes van de oppositie een voorpret hebben gehad. Lekker rottig doen.
En als het niet onze regering zou zijn kan je er zelfs nog om lachen.
Maar eigenlijk zat ik al af te strepen welke boevenbende er op zal volgen.

Jongens en meisjes in Den Haag, stop eens met liegen. maak geen bonnetjes zoek, stop niet per abuis een brief in de versnipperaar en als je een onderzoek laat doen hoeveel jongeren met Turkse of Marokkaanse ouders de Jihad verheerlijken geef dan gewoon de eerlijke cijfers.
We hebben tenslotte genoeg aan één volksmenner.

Het is niet leuk te worden geregeerd door jokkebrokken die hard kunnen schreeuwen maar niet eens de zakkenrollers in de zorg aanpakken, nee, geef nog maar wat extra zakgeld aan een boef.
Gefeliciteerd hoor, wees er maar trots op.

maandag 14 december 2015

Er was eens een dorp

Woodland, North Carolina. De naam klinkt als een dorp, of stadje ergens in de achterlanden.
Ik beken gelijk, ik heb geen idee waar Woodland ligt, ik zal er nooit gaan kijken.

Het lijkt me namelijk  best een eng oord.Hoezo eng?
Er wonen typische mensen.  Wacht even, je weet niet eens waar het ligt, je bent er nooit geweest.
Hoe weet je dan dat er typische mensen wonen?

Tja, terwijl de halve wereld afgelopen weken vol was van minder opwarming van de aarde en men positief lijkt, druppelt er weer een weerwoord binnen.

Een anti zonnepaneellobby. Bij een windpark aan de rand van je stad kan ik me er vaag iets bij voorstellen. Maar zonnepanelen? Dat blijken ook bloedlinke dingen te zijn, volgens de Woodlanders dan.

Je hoeft ze niet mooi te vinden, maar om nu te gaan blaten dat ze wellicht kankerverwekkend kunnen zijn, dat ze alle energie uit de zon slurpen en de fotosynthese van planten zou belemmeren, dat vind ik best ver gaan hoor.

Als ik zoiets hoor denk ik "vast De Speld" of een Amerikaanse versie van.
Maar nee, het bestaat dus echt, een anti zonnepaneellobby.



zaterdag 5 december 2015

Bijna 2016

Gaat hard hè? Nog 16 dagen en de dagen gaan weer lengen. Kom maar op met het nieuwe voorjaar!

Nu loop ik te hard van stapel. De marsepein zal deels op zijn, men heeft zich misselijk kunnen eten aan de chocoladeletters, de papier containers weer gevuld en hopelijk een berg leuke herinneringen 
aan pakjesavond die natuurlijk niet de container in moeten.

Ik heb het vermoeden dat men hier morgen  een sloot, al is het meer een gracht, gaat opleuken met kerstbomen. Dat maakt van die toch al leuke straat een nog leukere straat. Is meteen ook goed oefenmateriaal voor foto's.

Dan kan het geen dagen meer duren voor de heisa op de markt begint. Het plaatsen van de grote kerstboom. Het is tenslotte komende vrijdag al kaarsjesavond.
Dit jaar vooraf gegaan door een winterfair. Die zal ik denk zaterdag bezoeken, al is het me nog niet zo duidelijk of je nu wel of geen toegangskaarten moet hebben.

Beetje rondkijken is altijd leuk, en de grote kerstboom is ook leuk oefenmateriaal voor foto's.
Wie weet krijgen we ook weer die vreselijke lichtshow. Ik kan het niet mooi vinden, oude gebouwen met Disneykleurtjes.

Als dan kerst weer over is rap nog wat shoppen, vast nieuwe kaarten en platte versieringen die in een kaart passen.
En natuurlijk op tijd zijn voor een oudejaarslot.

Ik heb zin in het nieuwe jaar. Nieuwe doelstelling voor loopafstand, veel blogjes schrijven en heel veel foto's maken. Weinig nieuws onder de zon dus.

zondag 29 november 2015

Foute reclame

Telkens als ik denk van ik laat de kerst gewoon ongeschreven voorbij gaan, daarmee bedoel ik geen gesputter van mijn kant, komt er wel weer iets voorbij waar ik me mateloos aan kan ergeren.

De Duitse reclame van een supermarktketen Edeka.

Het begint zoals elke reclame voor de feestdagen met allemaal van die blije gezinnetjes.
Mooie decoraties, knuffelende kleinkinderen, mooie kaartjes. De gewone meuk.
Dat ziet een eenzame oude man. Hij wil dat ook, maar zijn kinderen wonen in het buitenland of
moeten weken met de kerstdagen.
Dan maar een list bedenken om ze allemaal thuis te krijgen.
Daar zit dan het creatieve deel van de reclame bedenker wel in.

Zijn kinderen krijgen bericht dat hij is overleden, ze haasten zich allemaal naar het ouderlijk huis.
Daar zien ze een fraai gedekte tafel en komt de dood gewaande oude man uit de keuken.
Oh wat erg, als je zo je familie moet uitnodigen! Het geeft te denken?


Reken maar dat het geeft te denken! Hoe onsmakelijk het idee is. Alsof al die halsoverkop vertrekkende kinderen, al een dag zwaar overstuur  in de stress een vlucht moeten boeken.
Op en top chantage, maar natuurlijk, daar zijn ze allemaal blij en gelijk in een feeststemming. Dat kan, in zo'n reclame.
In het eggie? Ik denk dat ze hem gaan haten!

Mijn ergernis is niet de scène op zich, maar weer dat uitgemolken idee van de commercie van kerst.
De rest van het jaar mag de oude eenzame man wellicht eenzaam zijn, maar op papier kan je dat alleen met kerst zijn.

Geen bedrijf zal het in het hoofd halen om zoiets met hoogzomer te doen. Alle kinderen op vakantie aan een Costa of op een eiland en dan die grap uithalen, want tja, de vrijwilligers zijn allemaal weg.
Opa is dan nog veel alleener en wil misschien gezellig met zijn kinderen genieten van een terras langs de kust.

Vals sentiment, dat is het!

maandag 23 november 2015

Jassen passen

Wat een rampenplan, een jas aanschaffen.  Het is ook best lang geleden dat ik een jas kocht. Al gauw een jaar of 10.

Ik zoek de perfecte buitenspeeljas. dat is dan niet te lang en niet te kort. Een aansluitende capuchon en graag aansluitende mouwboorden. Oh ja, en een binnenzak. Verder moet ie niet kleurrijk zijn en winddicht.

Je loopt een winkel in en ja hoor, allemaal knalroze jacks model Michelin mannetje.
Of pluizig wol wit. Leuke getailleerde mantels met een halslijn waarbij je dus nog 3 meter sjaal nodig hebt.
Overigens kan ik jullie 3 meter sjaal afraden, ik heb mezelf al bijna een keer gewurgd met de fietsbel.

Gelukkig, bij die winkel waar vroeger volgens Johnny en Rijk alles zo voordeliger was hingen ook de wat degelijkere jassen. Herenjassen. De damesjassen zijn allemaal afgezet met iets wat verdacht veel op een dood dier lijkt wat er totaal zinloos aan bungelt.
Zet je die capuchon op en wil je op de fiets omkijken heb je slechts een harige dode hoek.

Aha, eentje zonder beest. Dan blijkt de grootste maat maat 42 te zijn. Zie daar nog maar eens een vest onder te proppen.

Een winkel of 5 verder heb ik het maar opgegeven. En wederom vraag ik me af als het om een modebeeld gaat waarom men met 30 graden van die warme Uggs draagt en met kerst griezelig dunne jurken, liefst zonder mouwen en van het meest brandbare materiaal.
Nou ja, ik begrijp zoveel niet.