Rooksignalen

Er is stromend water op Mars! Misschien was er ooit leven op Mars. Als het zo was, dan zijn zij naar aarde gekomen.
De aliens zijn onder ons, tot die conclusie kwam ik vanmiddag.

Mensen die in hun tuin roken zijn ongezonder dan een buur die midden in de nacht keiharde muziek speelt. Die bewering kwam voorbij, conclusie, die komt uit een ander universum.
Geluidsoverlast zorgt voor stress, het brengt u en anderen rondom u ernstige schade toe.

Ik ben een roker, aha!
Als roker begrijp ik de rookvrije horeca en de rookvrije openbare gebouwen.
Een rookvrij perron niet, maar goed, daar kan ik mee leven.

Nu komt die clan Clean Air met een nieuwe terreur, gij zult niet roken op eigen balkon of in eigen tuin.
Het is schadelijk voor uw buren.

Fietsen de mensen van Clean Air op een zomerse weekend dag wel eens door een nieuwbouwwijk?
Tuin aan tuin bezig met een zoenoffer? Vast niet.
Natuurlijk gaan de sfeerverhogende vuurkorfjes dan ook maar in de ban.
Of zullen we buren maar verbieden?

Ergens moet ik er om lachen, dit hele gebakken lucht plan.
Ik schets even mijn eigen situatie, als ik op mijn balkon rook is de kans nihil dat de rook bij mijn bovenburen komt. Er zit namelijk een balkonvloer tussen.
Als ik uitblaas en er staat een zuidenwind komt het terug in mijn snuit. Het gaat niet eerst rechtstandig omhoog om vervolgens abrupt af te buigen naar een etage hoger.
Mijn naaste buren dan? Nu ga ik onbedaarlijk lachen!

Ik woon op een eerste etage, tussen een rotonde en een stoplicht in, waar zo elke dag duizenden auto's voor mijn neus staan te ronken.
Misschien heb ik het verkeerd begrepen en is dat geheel niet schadelijk.

Dat al die gore diesels daar staan te meuren, dat is ellendig genoeg, liefst ook nog met geluid op dance party sterkte, nou en?
Het is mijn balkon  dus bemoei je er niet mee.

Zo, nu eerst een peuk!

Afvalbak

Wat doe je met afdankers? Wel, als je opzij werd gezet vanwege de leeftijd kon je terecht bij Omroep MAX.
En dat kan heel leuk uitpakken.

Maar wat te doen met uitgerangeerde verveelde mensen? Nou, die gaan de politiek in.
Een misdaadverslaggever, een beetje foute advocaat en een aan lager wal geraakte bankier.
Op zich een leuk script voor een comedy.

Zit Den Haag te wachten op Pipo de Clown en kornuiten?
Hebben we al niet genoeg zorgenkindjes op het pluche?
Kunnen we een bankier die nu voor de zzp'ers  opkomt nu wel vertrouwen dat ie ze niet uit gewoonte een blauw truitje wil verkopen?

Maar bovenal, als iemand die de belasting tilde en niet voor een paar tientjes, een volksvertegenwoordiger worden?
Of een bankier die menigeen tot wanhoop dreef?

Dient iemand waarop wij stemmen niet van- op een jeugdzonde na- onbesproken gedrag zijn?
Ik ben vast niet de enige die er van huivert.
Politiek dient niet de kliko van de gemeenschap te worden.

't is maar een spelletje

Ik hoop maar dat de EO een psycholoog stand by had staan.
Ik keek weer naar in de Ban van de Condor. Het is een spel, vorige week halverwege uitgezet want het esthetisch fotograferen van vogel, haal je er geen valkenier bij.

Toch weer even gekeken en zag nu een stel pathetische verliezers.
Het is een spel, je moet de andere teams verslaan en als het winnende team een team kan verwisselen pakken ze de sterkste tegenkandidaten.

Maar oh gottegot, wat een sneu gebeuren zeg. Het team wilde niet uit elkaar, ze waren te gehecht aan elkaar, drama, snotteren en ze zijn er uitgestapt.

Ik vond het extreem kinderachtig gedrag. Je weet als je aan een spel mee gaat doen dat het een strijd gaat worden, dat er maar een paar een condor gaan zien.
Ze vonden het zo flauw dat ze uit elkaar moesten en dan met een ander verder konden. Zoiets doe je je vrienden niet aan.

Dom gezwets, je geeft je op voor een strijd, je wil verder komen, ga er dan voor.
En niet doen als zij het hadden gewonnen ze nooooit het andere sterke team uit elkaar hadden gerukt.

Zielig, zielig, zielig!

Een vrije mening

Jullie kijken nu naar een oude foto.
Een foto van een boerenfamilie rond 1934.
Geen herenboer, geen keuterboertje.
Een hardwerkende boer, trots op zijn gezien.

Men had vertrouwen in hem, hij is dijkgraaf geweest.
Een man die zijn kinderen wees op de vogelnestjes bij de hooiberg.
Zijn jongste mocht een jaar extra naar school, omdat ze leren zo fijn vond.

Het was een man die graag las. En in de avonden, als zijn dochters moesten breien (met een dubbeltje verstopt in de knot wol) las hij ze voor uit de krant.

Toen 6 jaar later de oorlog uitbrak nam hij mensen uit Rotterdam in huis.
Hun huis was tenslotte verdwenen.
In de tijd dat de bij ons bekende geloofsrichtingen ook nog wel wat gedoe was, hij leende voor begrafenissen zijn kar uit. Ongeacht welke geloofsrichting.

Het soort man wat nu hoofdschuddend alle berichten en het nieuws zou volgen.
Maar ook hij had een mening. En ook toen werd dat niet altijd zo geaccepteerd.

Hij verstopte soms jonge mensen die anders naar Duitsland werden gestuurd en dat verstoppen was best lastig daar er in zijn schuur ook een stelletje foute kampeerders zaten.
Gelukkig aan voedsel geen gebrek.

Zijn mening, die hij rond de eeuwwisseling soms liet weten werd hem in 1945 kwalijk genomen.
Wellicht las hij rond 1900 de kranten, berichten over de Boerenoorlogen. Nee, met die Engelsen had hij niet veel op. Zo werd een goedaardige man een beetje een "verrader" die beter maar niet moest vlaggen in mei 1945.

De man hield van zijn vrouw, zijn kinderen en zijn dieren. Iedereen was altijd welkom.
Ik heb de beste man helaas nooit gekend, maar nooit heb ik van één van zijn kinderen en oudere kleinkinderen een slecht woord gehoord.

Goedmoedig, behulpzaam, een fijne opa.
Hij voedde zijn kinderen op om zelf te denken, zelf een mening te vormen, met respect voor de medemens.

Behalve de zittende man op de stoel zijn de andere mensen oude bekenden.
Ik hoop in hun traditie door te gaan. Compassie en respect.

Lederen tas

Ja, een heuse lederen tas voor maar 9,99, nu bij Kruidvat.
De reclame zou me niet zijn opgevallen ware het niet dat ik net zat te kijken op een site met tassen.

Niet dat ik opzoek ben naar een tas, maar ik kwam van een schoenensite met zulke extreme prijzen zo de tassen ingerold.

Met groot leedvermaak kijk ik even naar een plaatje van een simpele zwarte tas, metalen gespjes bij de handvatten, hé, ik heb dat model!
Mijn grijns wordt breder, de tas op het plaatje, bijna 1200 euro. Die van mij bijna 12 euro.

Ja zeg, maar er moeten verschillen zijn! Natuurlijk zijn die er. Die van mij is niet van leer en er bengelt niet ergens een labeltje van een ontwerper aan.
Maar ik twijfel er niet aan dat ze uit hetzelfde atelier c.q. sweatshop komen.

Toch zal het grootste verschil wel het gebruik zijn. Iemand die 1200 euro voor een tas uitgeeft zal er één seizoen mee doen en dan ligt ie te niksen in de inloopkast.
Ik, ik doe met de zwarte tas net zolang tot ie uit elkaar valt.
Heus, ik zit nog steeds met een brede grijns, want ik vond de aanschaf eigenlijk een overbodige luxe.

Leermomentje van vandaag, er bestaan gympen van 3000 euro.

Struikrovers

Wel, wel, er is een wildpluk gilde opgericht.
Het is nu wachten op een Bromsnor gilde. De ouderwetse veldwachter die wel raad wist met stropers.

Wildplukkers zijn over het algemeen stropers. maar het soort sympathieke stropers waar niemand zich aan stoort. Hoewel..
Dat laatste komt nu ook steeds vaker voor.

Af en toe zie ik het zelf, mensen die met emmers vol bramen naar huis gaan. Soms komt er grover geschut aan te pas, stokken om noten uit de bomen te slaan.
Ik pluk af en toe eens wat bramen, soms wat brandnetels en heel stout, en heel soms jat ik een bloem of twee van een Oost-Indische-kers.

De antiplukkers die het een hype noemen, en ze hebben wat mij betreft gelijk, ergeren zich kapot aan dat leeghalen van groengebieden.
Niet alleen het feit dat de vogels niks meer vinden, maar, helemaal terecht, het platwalsen van natuur, het verstoren van gebieden.

Behalve de plukkers zijn er meer struikrovers. Fotografen die soms veel te ver gaan voor die ene mooie plaat.

Als wij nu allemaal willen genieten van het moois, laat dan wat hangen voor de vogels, laat de paddenstoelen staan voor een volgende fotograaf en sloop ze niet ter meerdere glorie wat determinatie heet.

En die bordjes met allerlei verboden? Wees blij dat niet op elk wandelpad brommers en motoren mogen.
En gelukkig zijn in veel gebieden ook loslopende honden verboden.

Ik zou zeggen eet je suf aan zevenblad en maak van heermoes maar 100% natuurlijke schuursponsjes.
Luister niet zo snel naar alle paddenstoelenkenners, veel roepen er ook maar wat en een paar duizend mensen ondervinden dat. Vergiftiging. Maar lekker was ie, bij dat biefstukje.

Jut en Jul

Kunst, het is vaak wat de gek er voor geeft.
Dat blijkt maar weer nu de staat de helft van een stel portretten wil betalen.
De helft van van 160 miljoen.

Die Maerten en Oopjen, het is bepaald geen koopje.
Maar van groot kunsthistorisch belang. Ze zijn uniek, ik mag het hopen dat Rembrandt ze niet in serie schilderde.
Zijn ze mooi? Ik denk dan, weer twee van die protserige sombere rijke koppen die er destijds al een kapitaal voor betaalden.
Wie het breed heeft..

Dus voor 160 miljoen is het voor de helft "van ons". Jippie!
Voor 160 miljoen kan je leuke dingen doen.
Wat ik eigenlijk schandalig vind is dat ik dan nog 17,50 moet betalen om iets te zien wat deels van mij is.

Het is Rembrandt, dus is het mooi. Kunst moet. Maar waarom moet kunst?
Voor de algemene ontwikkeling? Mhh kan je voor hetzelfde geld weer wat bibliobussen laten rijden.
Daarin kan je kunst vinden, en historie, op loopafstand voor rijk en arm.

Smaken verschillen, maar omdat een aantal deskundige blaaskaken het afdoen als uniek, ik zou zeggen je kan best eens wat overslaan in plaats van hebben,hebben,hebben!
Heus, de gemiddelde Nederlander zal er geen traan om laten als die twee in de slaapkamer van een sjeik komen te hangen.

Nou ja, na die hokjes van Mondriaan, weer een uitgave waar we gewoon niets aan hebben.