Nog een vak?

De dames onder u, die een Kiplingtas hebben(gehad), herkennen het wel.
Tassen met stoere hengsels, een bungelend aapje en vakjes, veel vakjes.
Het kan zelfs gebeuren dat je na maanden ineens nog een mysterieus vakje ontdekt.
Ik vond dat heel erg Kipling. Tot gisteren.

Ik zat mijn fotorugzak nog eens goed te bekijken. Die heb inmiddels wel een klein half jaar en slechts één keer gebruikt. Bevalt ie niet? Ja hoor. Ik kocht de rugzak eigenlijk omdat ik zo ook handig een statief mee kon dragen. Dat mijn te filmen dieren stevig zijn uitgedund is er niet van gekomen.

Toen kwam gisteren de vraag of ik de rugzak volgende maand ga gebruiken, kan ze eens kijken of het wat is.
Ik denk het wel. Dat vanwege een plotselinge ontdekking. Ik zat de rugzak eens goed te bestuderen, en ontdekte een rits aan de achterzijde. Hee, die kende ik nog niet. Rits open en er een floept een zakje tevoorschijn, tjee, ruimte voor nog een waterflesje.
Zakje weer naar binnen, maar ik had nog geen flesje er in gepast, dan maar weer open.
Verrek, waar zat die rits ?

Ik draai de rugzak eens om, begin op de tast naar de rits te zoeken en stuit op een onverwachts stuk klittenband. Helemaal aan de onderkant van de rugzak. Ik vond het een rare plek voor opbergruimte, tot ik het klittenband losmaakte. Er verschijnt een lichtgrijs stuk materiaal.
Geen idee wat dat nu kan zijn, tot ik er maar eens aan ging trekken.

Zo blijkt mijn rugzak een ingebouwde regenjas te hebben. Niet voor mij, maar voor de rugzak zelf.
Nu nog eens bedenken wat het netje bij het statief voor nut heeft.

Raar dagje

Maar wel een leuk raar dagje. Leerzaam dagje ook.

Een lekkere zonnige middag, dingen te regelen dus hup, lekker richting stad. De zaken die ik moest regelen gingen griezelig vlot. Eerste ding, een nieuwe OV chip regelen. De mijne is nog tot middernacht geldig. En omdat ie nog geldig was geen gemauw over geld terug laten storten, nee, tikkerdetik, alstublieft, nieuwe kaart en het saldo van de oude staat er gelijk op.

Ik loop het station uit en zie een staande vaan wapperen. Grappig, iets met een boompje er op, toch maar eens oversteken. Mijn bek viel open, 2017 en Gouda heeft ineens een Spar?? Wist niet dat De Spar nog bestond.

Op naar de ANWB waar het aanschaffen van een wandelkaart van deze regio al veel moeilijker bleek dan het klinkt. Ik werd gewezen op een fietskaart van de Veluwe. Toen werd er blij gewezen naar een wandelkaart, maar om de Loonse en Drunense duinen nu "deze regio" te noemen vind ik iets te ver gaan.

Ik loop verder en zie kraampjes. Oh jee, vergeten Goudse Kaasfeesten. Ik vergeet met liefde alles met kaas te maken heeft. Maar bij het eerste kraampje valt mijn oog op een kalfje. Verwacht je ook echt in de winkelstraat.

Camera thuisgelaten anders was het een lange rit geworden. Ik zie altijd teveel onderweg. Nu gewoon één grote tas mee. Natuurlijk ging het bij winkel 3 al fout. Hee, daar hebben ze van die stoffer en blik gevallen voor 4 euro. Koopje!  Weegt niks, maar is best een obstakel.
Hup meis, je niet meer af laten leiden, naar de outdoor winkel. Obstakel nummer twee onder de arm.

Nu zit die winkel niet direct in de winkelstraat en moet je door een zijstraatje waar een volgende verlokking mijn toefluisterde. "Kom kijken, kom kijken." Een winkeltje vol prachtige Afrikaanse spullen. De eigenaresse die achteraf aan een naaimachine zat hoorde mijn oh en ah en kwam toch maar eens kijken.  Al die mooie stoffen!

Daarna even nuchter worden met een rap bezoekje aan de oer Hollandse Hema.
Vervolgens de ramp die pasfoto heet, maar ook dat ging vlot.
Ah, de VVV nog open, vragen naar wandelkaartjes. Ik kreeg er mee, wat later thuis een puzzeltocht werd.

Ik zag een leuke wandelroute, ah Oukoop, kan ik op de fiets naartoe. Ja, als het Oukoop in Reeuwijk was, maar op de plattegrond zag ik vreemde watertjes. Oh, Oukoop een stukkie verderop.
Zodoende weet ik nu ook dat het bord langs de snelweg "Groene Hart" nergens op slaat. Het Groene Hart is dus gewoon de complete Randstad mits het veenweide gebied is. Oh.

Een leuke route bij Vinkeveen, 7,54 km: duur 1 uur. Geen idee hoe hard degene loopt die dat heeft gelopen, heus, ik doe er heel wat langer over. Wellicht heeft de testloper een kudde nieuwsgierige pinken achter zich aangehad?

Maar met de kaartjes in de tas, de obstakels onder de arm lekker neergeploft op een terrasje.
Genieten van het zonnige weer. En me af zitten vragen waarom mevrouwen in scootmobielen wel gedag zeggen en meneren in scootmobielen dat weigeren.

Op de schop

Ik las vandaag in het wijkkrantje dat mijn "achtertuin" op de schop gaat.
Er komt een een speeltuin, jippie!

Leuk voor de kinderen, groots van opzet met een bospad, stapstenen in de plas, klimgevallen, een eilandje met een vogelspothutje waar je via een trekpontje moet komen.
En later gaan ze andere stukken ook opnieuw inrichten, een bosgedeelte, paden. Ik hou mijn hart vast.

Nu broeden er roofvogels en in een plas stikt het een groot deel van het jaar van de watervogels.
Maar het groenbeheer heeft samen met Staasbosbeheer grootse plannen. Nogmaals, ik hou mijn hart vast!
Ik zou zeggen dat we geen paden nodig hebben , ook geen af-en-toe-boswachter.

Afwachten maar weer.

Zo heerlijk rustig?

Lekker hoor, aan het eind van de middag een blokje om.
Niet al te veel wandelaars, en tegen een uur of 6 is het geen honden-uitlaat-uurtje.

Ondanks het verkeer in de verte kan ik mezelf bijna horen denken, al werd ik wel steeds afgeleid door het geritsel in de struiken of rare vogelgeluiden in de verte.

Lekker rustig? Ja, tot dat iemand de Oud Hollandsche regel gaat overtreden. Om 6 uur aan tafel en niet, ik zeg NIET, met je bladblazer gaan spelen.
Ik weet het, pure ellende, die blaadjes op je strak geschoren gazon. Stel je eens voor dat een egel lekker kan overwinteren in je tuin? Maar nee de gecultiveerde hoekjes en gaatjes zullen bladloos eindigen.

Gazon weer netjes, rust. Tenminste, dat dacht ik. Vanuit het hoge gras een enorm kabaal, een aantal fazanten totaal in de vlekken. Vaak zie je ze niet, maar deze ronde was het groot alarm. Ik zie "gedoe" verderop. Gefladder, klapwieken en even later een sperwer zonder prooi omhoog vliegen.
Of die zich nu had verkeken op de grootte?

Aan het eind van de wandeling valt het me op dat er een vreemde gans in de wei zit.
Een paartje Canadezen. Geen idee of het de grote of de kleine zijn, kan nergens mijn centimeter vinden.
Maar ze staan gezellig tussen de grauwe- en soepganzen te grazen.

Mocht er eens een nieuw embleem voor tolerantie komen, ik vind de gans wel een optie. 

Op de grote stille heide

De grote stille heide, mijn eerste heideveldtocht.
Dat groot, best wel. Voor je het weet loop je iets verder dan internet aangaf. Zo kan een 7 km route er bij aankomst 8,5 te zijn en bij gebrek aan een laatste duidelijk aanwijzing ineens 10.
Je gaat er bij Laren op en komt er bij Hilversum weer af. Niet echt de planning, maar ach, het was perfect wandelweer.

Dat stil, niet echt. Goed, het was de eerste maandag van de maand en dan weet je dat er om 12 uur een hoop kabaal komt. Wat korter duurde dan het vervelende geblaf van een kennel op hondenclub?
De steeds overvliegende kerosinevinken en wat verveelde jong adolescenten met hun vreselijke speeltjes, kleine drones.

Denk dat allemaal weg en dan hoor je slechts kraaien, gezoem van allerlei vliegen, wat geroffel van gindse specht.
Het dartele ree waagt zich uit een bosje, gevolgd door een aantal vriendjes. Verderop vliegen een paar kiekendieven.
Elke eenzame boom lijkt een eigen pieper te hebben, één van die vele kbv-tjes (kleine bruine vogeltjes) die absoluut niet willen poseren.

Mijn eerste ervaring met de heide was tevens mijn eerste ervaring met die Schotse hooglanders.
De runderen, niet de mannen in kilt, dat zou misplaatst zijn.
Een herder kan, maar een Schot? Nee.

Aangezien die runderen rustig stonden te grazen en er geen kalfjes liepen was het leuk foto's maken.
Maar weer een ervaring rijker, zo'n best groot dier kan wel erg stilletjes in het bos sluipen.
Ik wandel geregeld en weet dat een naar voedsel zoekende merel klinkt als een aandenderende kudde groot spul. Het groot spul liet zich verraden door een krakend takje.


Geniet van de heide, maar het lijkt me een redelijk linke plek voor wildplassers.

Laat ze toch....zijn

Sire kwam met de campagne, laat jongens toch jongens zijn. Mij best.
Komt de NS met over een tijdje de mededeling : geachte reizigers. Dat is namelijk zo gender neutraal.
Dames en heren zou mensen beledigen?

Ik heb het er nu wel mee gehad.  Krijg zelfs in vragenlijsten : bent u een man, een vrouw, of anders?
Wat nou anders? Een paperclip?
Ik heb enorme moeite met de kreet gender neutraal.

Er zijn dames en heren, er zijn meisjes die later jongen worden, en andersom, er zijn hermafrodieten met de lastige keus. Daar heb ik geen moeite mee. Ook niet met homoseksuelen en niet seksuelen.
Leven en laten leven.

Maar waarom, als men zo geaccepteerd wil worden weer al die hokjes?
Waarom gay games? Als zij zulke goede sporters zijn, kunnen ze toch meedoen aan de Olympische spelen?  
Wat is in Godsnaam het nut van gender neutrale toiletten? Moeten we dan ook gender neutrale luierverschoon plekken krijgen? Die zitten namelijk bij dames toiletten. Wat nou als twee mannen een baby adopteren en moeten verschonen? Aparte ruimtes? Voor adoptie baby's van mannen en vrouwen?

Moeten we dan ook nog een verschil maken tussen gender neutralen of gender neutraal hatende medelanders met een immigratie achtergrond?  Die we ineens geen allochtoon mogen noemen?

Eigenlijk kots ik nu op de onzinnige hokjesgeest waar we allemaal zo vanaf wilde maar nu geheel politiek correct weer het leven inblazen. We zijn gewoon mensen, allemaal. Ik ben er gewoon klaar meer.

Straks moeten winkels ook nog gender neutrale afdelingen inrichten en komen er gender neutrale winkels. Het gaat me stappen te ver. Ik gun jullie een fijn leven, maar ik heb geen zin me politiek correct aan te passen aan 1 op de 200.  Als de overheid dingen wil doen, er zijn grotere zaken.

Ga toch koken mevrouw!

Met een grijns  en verbazing hoorde ik vandaag op de radio over de prijs voor de winnares van de Giro Rosa. 
€ 1050 en niet onbelangrijk, een pannenset. Geen huldiging.

Ben je een man, en fiets je in een roze trui, dan fiets je ongeveer een kwart miljoen bij elkaar.
Wat hij wel moet delen met zijn knechten.

Een kwart miljoen of duizend en een pannenset. Dat klinkt bijna alsof die helse fietstocht voor de vrouwen een soort verkoop dagje uit is.

Die gelijke rechten voor mannen en vrouwen, nog heel ver te zoeken, ook bij de sponsoren.
Ja,ja, mevrouw u fietst hard, geweldig, maar hier zijn de pannen, ga nu maar koken.
Tjonge, ze hadden er best een Italiaans kookboek bij kunnen geven.