Ik roep dat vaak richting tv of radio als ik hoor dat een ettertje wat minderjarig is een misdaad pleegt waarvan ik denk: ho effe!
Dan hoor ik dat vandaag een Amerikaanse rechter een illegale hertendoder wel een speciale straf geeft.
Ik weet niet wat de misdadiger nu echt illegaal deed, jagen mag op veel plaatsen. Maar deze meneer nam alleen de koppen mee.
Hij krijgt een jaar cel en moet elke maand verplicht Bambi kijken.
Ik ben een animatiefan, maar Bambi valt bij mij in de categorie "zeikfilms". Ik heb er nooit een traan om gelaten.
Erger nog, behalve het ree vind ik herten niet eens mooi.
Waar ik bij zat te snotteren was de Disneyversie van "The Ugly Duckling."
Persoonlijk denk ik niet dat deze creatieve taakstraf de dader laat huilen.
Ik zou hem minstens eens per week de Sissi trilogie laten kijken en de andere dag Lord of The Rings trilogie. Dan nog 2 dagen Home Alone deel 1 tot weet ik hoeveel. Al zal dat dan weer martelen heten. Gewoon een jaar lang kerstfilms, dat zal 'm leren!
Ik ben geen voorstander van de jacht, maar als je iets schiet, eet het dan ook op!
Niet gewoon een kop als trofee. Trofee jagen is iets wat ik veracht. En sportvissen vind ik geen sport.
Ik woon ergens bij een vaart waar voeger veel viswedstrijden waren. Er zit nog steeds veel vis en zie nu soms groepsvissen, maar dat door aalscholvers. Een ander dapper vissertje is het visdiefje.
Maar moeten we dan de illegale vissers verplicht naar Finding Nemo laten kijken?
Men is nog steeds aan het onderzoeken of vissen pijn voelen of stress. Ik denk dat ze het voelen, waarom zouden ze niet? Er worden straks weer heel veel karpers op illegale wijze gevangen.
Wij eten ze niet maar in Oost Europa wel, vooral met Kerst.
Ik hoop dat er strengere straffen op stropen komen. Enorme geldboetes. Net als op het massale wegsnijden van paddenstoelen en ze dan thuis op de keukentafel wel gaan uitzoeken wat eetbaar is.
Maar het handhaven? Tegenwoordig moet je overal een peloton ME inzetten.
Voetbalwedstrijden, dance events en weet ik waar. Oh ja en we moeten dan XTC maar legaliseren.
Waarom? Dat die brave burgers dan in het weekend uit hun dak kunnen gaan en de teringzooi maar laten dumpen? Dood aan de rokers! Leve de pillenslikkers en de snuivers! Het moet kunnen.
Ga vooral jullie gang schaamtevliegers, yogasnuivers en zuipschuiten. Verban de sigaret maar zuip en snuif maar lekker en jaag vooral door op een trofee of ga op de foto met een enorme vis die heeft moeten lijden voor jouw plezier. Vreet maar 6 dagen per week je Goj bessen en je tarwegras. Wat zo braaf met 80x teveel gif op de markt komt voor schofterige prijzen.
Jammer dat er geen animatie is over planten, of eigenlijk degene die voor de oogst moeten zorgen.
Dat zou een straf zijn voor de consument.
Ik als deels vleeseter denk altijd van eet iets op en gebruik alles, ja ook de huid en de botten in beenderlijm.
Vraag me nu ook af wat het lot van de bevers bij Wijhe gaat zijn. Zij hebben een dijk ondermijnd, stoute bevers! Gaat hun lot nu zijn als eeuwen geleden? Dan worden ze opgegeten. Tja de katholieke kerk kwam ooit met iets van we mogen op vrijdag geen vlees eten, maar de bevers hebben een geschubde staart dus valt ie onder vis. Pas toen er geen meer was , oh jee!
En zo gaat het ook met herten. We willen herten dus plemp er maar neer. In veel gebieden zou het goed gaan met konijnen en met soms wat grotere grazers als schapen en koeien. Toen moesten de konijnen er weer aan.... Hou toch op met dat van alles uitzetten. Anders zitten er straks honderden mensen verplicht Bambi te kijken, al zou ik ze heus verplicht de Sissi trilogie voorzetten.
woensdag 19 december 2018
donderdag 13 december 2018
Kwijtmaakkabouters deel heel erg veel
Kwijtmaakkabouters zijn net fruitvliegjes. Ineens heb je een huis vol.
En ineens zijn ze weer weg.
Mijn talent is chaotisch zijn. Ja heus, dat is een talent. Maar de donkere kant van het talent is dat je soms overzichtelijk wil opruimen. En daar gaat het mis.
Vooral in de feestmaand. Ik hoef geen cadeautje in te pakken, dat scheelt. Maar ik wil een touwtje aan mijn deur plakken, voor de kerstkaarten.
Waar is de plakbandhouder? Natuurlijk weer ondergedoken!
Week na week kom ik ook van die correctie rollers tegen, behalve als ik ze nodig heb.
Scharen, ook al van die louche artikelen. Ik weet dat ik er minstens 7 heb liggen, maar is de nood aan de vrouw, scharen pleite.
Dan haal je er maar eentje, die natuurlijk in een blisterverpakking zit die je alleen open krijgt met...
Juist, een schaar.
Dan maar een mesje gebruiken. Natuurlijk snij ik me niet aan het mesje maar wel aan de blisterverpakking, vinger open. Opzoek naar pleisters (die ik snel vind), maar dat is dan een paar meter pleister aan een stuk. De nieuwe schaar pakken, als ie al uit de verpakking is.
Anders losse pleisters en dat is een drama aangezien ik het soort heb waar je het papier niet van los krijgt. Ik had het kunnen weten bij de naam van de pleisters, "Buurman & Buurman" pleisters.
Nooit bewust gekocht maar het bovenste vakje bij Kinderpostzegels aangekruist.
Dan verwacht je postzegels, geen pleisters.
Het bloedspoor dan maar wegwissen, neem je schoonmaakazijn, laat de pleister weer los. Nieuwe pleister erop en ineens bedenken ah, er is nog een tweede plakbandhouder. Opgelost!
Nou nee, want van die houder besluit dat scherpe onderdeel waar je het plakband mee doorsnijdt los te laten. Dat staat dan venijnig in een andere vinger te bijten.
Inmiddels zit de schaar nog deels in die valse verpakking. Aan het eind van de middag 4 pleisters armer en een frustratie rijker.
Dus maar een borrel.
Op zulke dagen tref je dan zo'n doordraai dop. Razernij overvalt je en ja hoor, nog een pleister!
Al doende leert men? Ik blijkbaar niet. Ik bewaar nu losse artikelen in van die afhaalchinees doosjes. Die ik ook zelden open krijg. Per doosje een zelfklevend label.
U leest het, het leven van een chaoot is niet saai en soms op het randje. Gelukkig bestaat het chaotische leven grotendeels uit kantoor- en hobby artikelen.
Voornemen voor 2019: aanschaf van minstens 5 fluorkleurige plakbandhouders.
En elk artikel wat geregeld zoekraakt, dat gaat onverbiddelijk bij hernieuwde kennismaking naar de kringloop.
En ineens zijn ze weer weg.
Mijn talent is chaotisch zijn. Ja heus, dat is een talent. Maar de donkere kant van het talent is dat je soms overzichtelijk wil opruimen. En daar gaat het mis.
Vooral in de feestmaand. Ik hoef geen cadeautje in te pakken, dat scheelt. Maar ik wil een touwtje aan mijn deur plakken, voor de kerstkaarten.
Waar is de plakbandhouder? Natuurlijk weer ondergedoken!
Week na week kom ik ook van die correctie rollers tegen, behalve als ik ze nodig heb.
Scharen, ook al van die louche artikelen. Ik weet dat ik er minstens 7 heb liggen, maar is de nood aan de vrouw, scharen pleite.
Dan haal je er maar eentje, die natuurlijk in een blisterverpakking zit die je alleen open krijgt met...
Juist, een schaar.
Dan maar een mesje gebruiken. Natuurlijk snij ik me niet aan het mesje maar wel aan de blisterverpakking, vinger open. Opzoek naar pleisters (die ik snel vind), maar dat is dan een paar meter pleister aan een stuk. De nieuwe schaar pakken, als ie al uit de verpakking is.
Anders losse pleisters en dat is een drama aangezien ik het soort heb waar je het papier niet van los krijgt. Ik had het kunnen weten bij de naam van de pleisters, "Buurman & Buurman" pleisters.
Nooit bewust gekocht maar het bovenste vakje bij Kinderpostzegels aangekruist.
Dan verwacht je postzegels, geen pleisters.
Het bloedspoor dan maar wegwissen, neem je schoonmaakazijn, laat de pleister weer los. Nieuwe pleister erop en ineens bedenken ah, er is nog een tweede plakbandhouder. Opgelost!
Nou nee, want van die houder besluit dat scherpe onderdeel waar je het plakband mee doorsnijdt los te laten. Dat staat dan venijnig in een andere vinger te bijten.
Inmiddels zit de schaar nog deels in die valse verpakking. Aan het eind van de middag 4 pleisters armer en een frustratie rijker.
Dus maar een borrel.
Op zulke dagen tref je dan zo'n doordraai dop. Razernij overvalt je en ja hoor, nog een pleister!
Al doende leert men? Ik blijkbaar niet. Ik bewaar nu losse artikelen in van die afhaalchinees doosjes. Die ik ook zelden open krijg. Per doosje een zelfklevend label.
U leest het, het leven van een chaoot is niet saai en soms op het randje. Gelukkig bestaat het chaotische leven grotendeels uit kantoor- en hobby artikelen.
Voornemen voor 2019: aanschaf van minstens 5 fluorkleurige plakbandhouders.
En elk artikel wat geregeld zoekraakt, dat gaat onverbiddelijk bij hernieuwde kennismaking naar de kringloop.
woensdag 5 december 2018
Bij de wilde spinnen af
Dat was het nieuws wat ik vanmiddag op radio hoorde. Het soort bericht waarvan ik denk: het moet niet gekker worden!
Een aantal muggenzifters -nu mag het nog- van een dierenrechten organisatie hebben bedacht dat we onze uitdrukkingen ook maar vegan moeten maken.
Alsof PETA niets beters heeft te doen.
Vegan uitdrukkingen? Het komt er bijna op neer dat je met taal geen dier mag beledigen.
Gij zult een koe niet schofferen door het spreekwoordelijk bij de hoorns te vatten.
Mocht je een paard krijgen? Kijk het vooral niet in de bek. Komt het paard te overlijden, niet aan trekken!
Kat in het bakkie? Nee,nee, dat is affreus!
Wat een uilskuiken... Hoe moet ik een kuiken van een uil dan noemen?
Krokodillentranen, na-apen, dom gansje zijn, angsthaas, zo bang als een wezel, bokkenpootjes, paardenstaart, een pony bij laten punten. Zo ziek als een hond, misselijk als een kat, stress kikker.
Sorry stelletje mierenneukers van PETA, in dit geval ben ik zo koppig als een ezel en zo doof als een kwartel. Jullie muizenissen zijn de mijne niet.
Dieren hebben rechten, terecht. Ik ken katten die Muis heten, of Beertje, denk maar niet dat de kat er mee zit.
Ik zou zeggen : ga stropers vangen!
Een aantal muggenzifters -nu mag het nog- van een dierenrechten organisatie hebben bedacht dat we onze uitdrukkingen ook maar vegan moeten maken.
Alsof PETA niets beters heeft te doen.
Vegan uitdrukkingen? Het komt er bijna op neer dat je met taal geen dier mag beledigen.
Gij zult een koe niet schofferen door het spreekwoordelijk bij de hoorns te vatten.
Mocht je een paard krijgen? Kijk het vooral niet in de bek. Komt het paard te overlijden, niet aan trekken!
Kat in het bakkie? Nee,nee, dat is affreus!
Wat een uilskuiken... Hoe moet ik een kuiken van een uil dan noemen?
Krokodillentranen, na-apen, dom gansje zijn, angsthaas, zo bang als een wezel, bokkenpootjes, paardenstaart, een pony bij laten punten. Zo ziek als een hond, misselijk als een kat, stress kikker.
Sorry stelletje mierenneukers van PETA, in dit geval ben ik zo koppig als een ezel en zo doof als een kwartel. Jullie muizenissen zijn de mijne niet.
Dieren hebben rechten, terecht. Ik ken katten die Muis heten, of Beertje, denk maar niet dat de kat er mee zit.
Ik zou zeggen : ga stropers vangen!
zaterdag 24 november 2018
B&B&B
Oh wat een feest vandaag. Voor de VVD dan.
Bier,bitterballen en...ballonnen.
Die eerste twee mogen vast niet meer na de preventietafels. Alcohol en vet, foei toch.
Maar die ballonnen, vallen vast niet onder de klimaattafel, maar heus...
Als voormalig Slimste mens had ie toch beter moeten weten? Of het boeit hem gewoon niet.
Nog meer troep in de zee, oh, domme domme Klaas toch!
Bier,bitterballen en...ballonnen.
Die eerste twee mogen vast niet meer na de preventietafels. Alcohol en vet, foei toch.
Maar die ballonnen, vallen vast niet onder de klimaattafel, maar heus...
Als voormalig Slimste mens had ie toch beter moeten weten? Of het boeit hem gewoon niet.
Nog meer troep in de zee, oh, domme domme Klaas toch!
vrijdag 23 november 2018
AllerHandig
Een halve week na de onsmakelijke spreekkoren over een traditie hebben we gelukkig weer iets te mekkeren.
En deze ronde vind ik het vrij vermakelijk. Het gaat dus over een gratis blad wat je bij die winkel die zo op de kleintjes let gewoon uit een vak kan pakken. De Allerhande.
Wat is er loos? Een deel van de bevolking is woest omdat er niet genoeg vleesrecepten in staan.
Teveel vegetarisch, oh welks een leed! Blijkt dus weer een splijtzwam te zijn, al heb ik geen idee of er gerechten met paddenstoelen in staan? Ik moet 'm heus eens halen om te begrijpen waarom er zo'n boosheid is.
Waarom is het land weer boos? We schijnen wat te mekkeren moeten hebben?
Elkaar uitmaken voor alles wat fout is en het liefst een ziekte er nog in.
Maar dit vanwege een gratis blad? Mijn idee is dan: doe effe normaal!
Sinds wanneer hebben wij dat blad nodig voor recepten? Internet heeft er miljoenen!
Voor alle gezindte wel iets of heel veel.
Wat ik dan weer zo sneu vind: dat gebek over eten.
En soms ook de aanvallen. Vegetariërs die zeuren dat ze steeds worden aangevallen door vleeseters. Ik eet vlees en vis, maar heb nooit een vegetariër verbaal aangevallen. In het echt ook niet want ik heb vegetariërs in de familie. Andersom ben ik online een paar maal vergeleken met Hitler en een massamoordenaar. En dan noemen ze vleeseters agressief.
Ik doe nooit lelijk tegen vegetariërs of veganisten. Al zou ik niet weten hoe veganistisch te koken.
En nee dan is er nog palmolie vrij...mijn grens is bereikt. Er zijn mensen die geen noten en zaden verteren, ik ben er één van dus dat valt af. Ik eet geen paprika of hete kruiden. Dat is geen principe maar omdat ik er naar van kan worden. Dus als ik kook hou ik overal rekening mee. Ik moet geen kruiden, een ander geen fruit een derde geen vlees of vis. Is te doen, met moeite.
Toch hebben voor koken geen Allerhande nodig. En de deceptie begrijp ik dus niet.
Mensen die blèren dat het teveel vegetarisch is. Als iemand quinoa wil eten, lekker laten eten.
Mensen die alleen hele donkere chocolade willen, laat ze. Zelf hou ik niet van chocolade.
Maar oorlog voeren om eten? Hebben we niks beter te doen? Behalve elkaar afzeiken op internet?
Laat elkaar eens in de waarde als iemand geniet van eten en daar hebben we geen Allerhande voor nodig.
En deze ronde vind ik het vrij vermakelijk. Het gaat dus over een gratis blad wat je bij die winkel die zo op de kleintjes let gewoon uit een vak kan pakken. De Allerhande.
Wat is er loos? Een deel van de bevolking is woest omdat er niet genoeg vleesrecepten in staan.
Teveel vegetarisch, oh welks een leed! Blijkt dus weer een splijtzwam te zijn, al heb ik geen idee of er gerechten met paddenstoelen in staan? Ik moet 'm heus eens halen om te begrijpen waarom er zo'n boosheid is.
Waarom is het land weer boos? We schijnen wat te mekkeren moeten hebben?
Elkaar uitmaken voor alles wat fout is en het liefst een ziekte er nog in.
Maar dit vanwege een gratis blad? Mijn idee is dan: doe effe normaal!
Sinds wanneer hebben wij dat blad nodig voor recepten? Internet heeft er miljoenen!
Voor alle gezindte wel iets of heel veel.
Wat ik dan weer zo sneu vind: dat gebek over eten.
En soms ook de aanvallen. Vegetariërs die zeuren dat ze steeds worden aangevallen door vleeseters. Ik eet vlees en vis, maar heb nooit een vegetariër verbaal aangevallen. In het echt ook niet want ik heb vegetariërs in de familie. Andersom ben ik online een paar maal vergeleken met Hitler en een massamoordenaar. En dan noemen ze vleeseters agressief.
Ik doe nooit lelijk tegen vegetariërs of veganisten. Al zou ik niet weten hoe veganistisch te koken.
En nee dan is er nog palmolie vrij...mijn grens is bereikt. Er zijn mensen die geen noten en zaden verteren, ik ben er één van dus dat valt af. Ik eet geen paprika of hete kruiden. Dat is geen principe maar omdat ik er naar van kan worden. Dus als ik kook hou ik overal rekening mee. Ik moet geen kruiden, een ander geen fruit een derde geen vlees of vis. Is te doen, met moeite.
Toch hebben voor koken geen Allerhande nodig. En de deceptie begrijp ik dus niet.
Mensen die blèren dat het teveel vegetarisch is. Als iemand quinoa wil eten, lekker laten eten.
Mensen die alleen hele donkere chocolade willen, laat ze. Zelf hou ik niet van chocolade.
Maar oorlog voeren om eten? Hebben we niks beter te doen? Behalve elkaar afzeiken op internet?
Laat elkaar eens in de waarde als iemand geniet van eten en daar hebben we geen Allerhande voor nodig.
maandag 19 november 2018
Het IJ woord is gevallen
Het zal eens niet zo zijn, de eerste nachtvorst is geweest en het volgende traditieterreur wil de aandacht.
Wij eisen ijs! Wij willen de hel van '63 maar dan in 2018-2019.
De romantiek, het (valse) sentiment. Stoere mannen, grootgebracht met pindakaas, kranten onder de trui. Die dan met half afgevroren neuzen in het donker de kanalen bedwingen.
Binnen gehaald als helden, de onbekende koeienboer of de spruitjeskweker.
Nachtvorst: de ijsmeesters uit het ver halen. DWDD die er al aandacht aan besteedde.
Wij willen weer een tocht der tochten. Een dweilorkest bij elke stempelpost, de Bonkervaart.
Die goeie oude tijd. Geen huilende Wennemars als het niet doorgaat. Geen uitgemolken docu's over de winters van vroeger. Geen per seconde berichten van Twitter. Nee, ademloos bij de radio zitten om de verlossende woorden te horen. It giet oan. En Nederland huilt van vreugde.
Wellicht dat de gemiddelde millennial dan denkt: waar gaat dit over? En spijt krijgt als ie het opa gaat vragen.
Reken maar dat dan ineens alle winters weer winters waren en zij vroeger door een meter sneeuw naar school moesten lopen. Met een kooltje in de klompen, dat hadden ze tenslotte tot vervelends toe weer van hun opa's gehoord.
De rookworstreclames kunnen weer van stal en ik durf te wedden dat Jumbo dan onze Frank ook het ijs opsturen, alles voor de commercie.
Mocht de tocht doorgaan, ik hoop voor een ieder op een zaterdag. Het komt zo zelden voor en het is geen sport voor verwende jochies.
Toch vrees ik voor de echte liefhebbers dat het blijft wachten.
Dit was het ijs op zondag: It giet net oan.
Wij eisen ijs! Wij willen de hel van '63 maar dan in 2018-2019.
De romantiek, het (valse) sentiment. Stoere mannen, grootgebracht met pindakaas, kranten onder de trui. Die dan met half afgevroren neuzen in het donker de kanalen bedwingen.
Binnen gehaald als helden, de onbekende koeienboer of de spruitjeskweker.
Nachtvorst: de ijsmeesters uit het ver halen. DWDD die er al aandacht aan besteedde.
Wij willen weer een tocht der tochten. Een dweilorkest bij elke stempelpost, de Bonkervaart.
Die goeie oude tijd. Geen huilende Wennemars als het niet doorgaat. Geen uitgemolken docu's over de winters van vroeger. Geen per seconde berichten van Twitter. Nee, ademloos bij de radio zitten om de verlossende woorden te horen. It giet oan. En Nederland huilt van vreugde.
Wellicht dat de gemiddelde millennial dan denkt: waar gaat dit over? En spijt krijgt als ie het opa gaat vragen.
Reken maar dat dan ineens alle winters weer winters waren en zij vroeger door een meter sneeuw naar school moesten lopen. Met een kooltje in de klompen, dat hadden ze tenslotte tot vervelends toe weer van hun opa's gehoord.
De rookworstreclames kunnen weer van stal en ik durf te wedden dat Jumbo dan onze Frank ook het ijs opsturen, alles voor de commercie.
Toch vrees ik voor de echte liefhebbers dat het blijft wachten.
Dit was het ijs op zondag: It giet net oan.
zondag 18 november 2018
The last post(office)
Terwijl de wereld in brand staat, al zeker Californië, en onderbelicht, Jemen, maak ik me even druk om een ander fenomeen.
Het laatste postkantoor wat haar deuren moest sluiten.
Ik begin te vermoeden dat wij het eerste westerse land zijn wat nu postkantoorloos is.
Is dat erg? Ik vind van wel. Het postkantoor was een instituut.
Ik heb er heel wat uren rondgebracht.
Toegegeven als 50+ ken ik nog heel veel van die zaken die de jeugd nu onbekend in de oren klinkt.
Een brief versturen? Kom op zeg, er is e-mail! Tuurlijk, en dat gebruik ik ook, al kan je rapper even een appje sturen.
Het postkantoor, waar is de romantiek gebleven? Waar is de romantiek van post gebleven?
Het schrijfpapier, de envelop en de postzegel? Tegenwoordig is een brief posten bijna een halve marathon lopen omdat de brievenbussen uitsterven. Ze kunnen nog zo oranje zijn, ze staan wat mijn betreft op de rode lijst.
Het postkantoor, je haalde er elk jaar een tarievenboekje. Voor hen die dat niet kennen: korte uitleg.
Een ansicht versturen was voordeliger dan een brief vesturen. Dan waren er nog briefkaarten.
Er bestonden nog luchtpostvellen met voorgedrukte zegels. Griezelig dun papier en een kunst die open te krijgen.
Brieven naar bijvoorbeeld België waren stukken goedkoper dan die naar Australië. De hele wereld was verdeeld in posttarieven.
Je bracht er je pakjes, en kon nog kiezen uit land, zee, of luchtpost. Je kon er brieven met ontvangstbevestiging halen. En je kon er nog postzegels per stuk kopen.
En de travellercheques. Die je dan tijdens je vakantie bij een lokaal kantoor kon omwisselen.
Dan bij een kiosk of een tabakswinkel postzegels halen en met je adressenlijstje dan op een terrasje vakantiekaarten ging schrijven.
Nu hebben we afhaal punten voor pakjes, maar dat zijn geen postagentschappen, die zitten dan weer elders. Ja, afhaalpunten omdat de buren geen zin meer hebben om een soort opslagpunt te zijn.
Vanavond besteld, morgen in huis? Dus breng maar bij de buren. Want tja die pakketbezorgers krijgen betaald per afgeleverd pakketje.
Helaas is nu de wereld de fysieke postwereld verdeeld in wij en hun. Mijn eerste brief kostte 12 gulden centen, in NL , nu is het 83 eurocenten. Kon het ooit naar België voor 75 centen nu is het 1,40.
Dat de post zo duur is geworden en de brievenbussen uitsterven is jullie schuld! Gij briefbarbaren!
Maar zonder dollen, nu komt Post.nl met het geinige nieuwtje, dit jaar kunnen jullie ook buitenlandse vrienden een kaart sturen met onze kerstzegels. Plak er gewoon 2 op de envelop of kaart!
Grapjassen, dat levert ze 16 cent extra op!
Het laatste postkantoor wat haar deuren moest sluiten.
Ik begin te vermoeden dat wij het eerste westerse land zijn wat nu postkantoorloos is.
Is dat erg? Ik vind van wel. Het postkantoor was een instituut.
Ik heb er heel wat uren rondgebracht.
Toegegeven als 50+ ken ik nog heel veel van die zaken die de jeugd nu onbekend in de oren klinkt.
Een brief versturen? Kom op zeg, er is e-mail! Tuurlijk, en dat gebruik ik ook, al kan je rapper even een appje sturen.
Het postkantoor, waar is de romantiek gebleven? Waar is de romantiek van post gebleven?
Het schrijfpapier, de envelop en de postzegel? Tegenwoordig is een brief posten bijna een halve marathon lopen omdat de brievenbussen uitsterven. Ze kunnen nog zo oranje zijn, ze staan wat mijn betreft op de rode lijst.
Het postkantoor, je haalde er elk jaar een tarievenboekje. Voor hen die dat niet kennen: korte uitleg.
Een ansicht versturen was voordeliger dan een brief vesturen. Dan waren er nog briefkaarten.
Er bestonden nog luchtpostvellen met voorgedrukte zegels. Griezelig dun papier en een kunst die open te krijgen.
Brieven naar bijvoorbeeld België waren stukken goedkoper dan die naar Australië. De hele wereld was verdeeld in posttarieven.
Je bracht er je pakjes, en kon nog kiezen uit land, zee, of luchtpost. Je kon er brieven met ontvangstbevestiging halen. En je kon er nog postzegels per stuk kopen.
En de travellercheques. Die je dan tijdens je vakantie bij een lokaal kantoor kon omwisselen.
Dan bij een kiosk of een tabakswinkel postzegels halen en met je adressenlijstje dan op een terrasje vakantiekaarten ging schrijven.
Nu hebben we afhaal punten voor pakjes, maar dat zijn geen postagentschappen, die zitten dan weer elders. Ja, afhaalpunten omdat de buren geen zin meer hebben om een soort opslagpunt te zijn.
Vanavond besteld, morgen in huis? Dus breng maar bij de buren. Want tja die pakketbezorgers krijgen betaald per afgeleverd pakketje.
Helaas is nu de wereld de fysieke postwereld verdeeld in wij en hun. Mijn eerste brief kostte 12 gulden centen, in NL , nu is het 83 eurocenten. Kon het ooit naar België voor 75 centen nu is het 1,40.
Dat de post zo duur is geworden en de brievenbussen uitsterven is jullie schuld! Gij briefbarbaren!
Maar zonder dollen, nu komt Post.nl met het geinige nieuwtje, dit jaar kunnen jullie ook buitenlandse vrienden een kaart sturen met onze kerstzegels. Plak er gewoon 2 op de envelop of kaart!
Grapjassen, dat levert ze 16 cent extra op!
Abonneren op:
Posts (Atom)